صورتش را کمی عقب میبرد و می‌توانم لبخندش را ببینم. لبخندی پهن که متعلق به خودش است. به لبخندش خیره میشوم و میپرسم:برای منه؟! زمزمه می‌کند:تمام لبخند هام. با کمال میل حاضرم چیزی بیش از تکه ای از دنیای بی نقص او باشم. می‌توانم تمام وجودش را پر کنم، طوری او را با احساساتم خفه کنم که از آن خسته شود. اگر مؤدبانه درخواست کند جزء جزء وجودم را به او می‌بخشم. میگویم: به گمانم دارم تلو تلو میخورم و توی قلبت می‌افتم. _تلو تلو میخوری و توی قلبم می‌افتی؟! با نفسی لرزان سر تکان میدهم‌.:من عاشق نمیشم. بی اراده اونقدر به سمت قلب یه نفر تلو تلو میخورم که درنهایت توی دام می‌افتم. لبخند نرمی می‌زند و این کارش در مقایسه با جدیتی که روی تک تک اجزای چهره اش به چشم می‌خورد بسیار ملایم به نظر می‌رسد. _ خب من قبل از اینکه بخوری زمین تورو میگیرم دنا،اما گمان کنم بعد هردو باهم سرنگون بشیم. ✩شخصیت شما : ژولی کلاری، دزیره✩ For Lover

بستن چشم هایت چیزی را عوض نمی‌کند. چون نمی‌خواهی شاهد اتفاقی باشی که می افتد، هیچ چیز ناپدید نمی‌شود...درواقع دفعه بعدی که چشم هایت را باز کنی، اوضاع بدتر می‌شود... دنیایی که تویش زندگی می‌کنیم اینجور است آقای ناکاتا. چشمایت را باز کن!فقط بزدل چشم هایش را می‌بندد. چشم بستن و پنبه در گوش چپاندن باعث نمی‌شود زمان از حرکت بایستد... ✩شخصیت شما : کائوس، روزی روزگاری دلی شکسته☆ For Jima_xa

در اعماق قلبم ندایی تیره و تار تورا صدا می‌زند... پروانه از پیله درآمده ی من...! با وجود تمام تلاش هایی که برایت کرده ام... تو روزی پرواز میکنی...پرواز میکنی و من با قطره هایی روی صورتم به ماه خیره میشوم تا شاید آن صدای من را به تو برساند... بال هایت همانقدر که به زیبایی رویاهاست...می‌تواند ترسناک ترین کابوسم باشند. کابوسی که در بدترین روزهایم شاهد واقعیتش بوده ام... چقدر دیگر باید برای زنده ماندنت تلاش کنم تا با رفتنت من را نکشی...؟:) ✩شخصیت شما : ویوی ین دوآرت، پادشاه پریان ✩ For پروانه قرمز

_عزیز کرده‌ی قلبم...تو نشنیدی ولی صدات زدم که بازم بشنوی! دور بودی، خواب بودی، خسته بودی...ولی صدات زدم! نفس لرزونی کشید و دوباره تکرار کرد، داشت از کی گله میکرد؟ از خودش یا تهیونگ که هردو میدونستن چه شرایطی رو داشتن! _ کجا سرت گرم بود که نشنیدی صدامو هیونگ؟نگاهت کدوم طرف بود که چشمای پر از ترسمو ندیدی که هنوز عادت نکرده به تاریکی؟کجا بودی وقتی نیاز داشتم لمسم کنی و بهم نشون بدی زنده ای... جونگ کوک قرار نبود بی‌رحمی کنه اما فقط بهانه گیر شده بود. _ گفته بودم بهت احتیاج دارم...گفته بودم بدون تو نمیتونم خودمو جمع و جور کنم!من حتی توی اون وان پر از خون دستام می‌لرزید موقع شستن بدنم، هر لحظه صدای فریاد می‌شنیدم توی سرم و لبام یخ زده بود از شدت سردی آب ولی ندیدی...نبودی که ببینی! صداش آرومتر شد وقتی گیج پرسید. _ منو بخاطر عطر نداشته ام زیر سوال بردی، مگه قلبت رو نمیشناختی؟ ✩شخصیت شما : فِیت لاندری، درخت دروغ✩ For عطرنعناع