#نکته_روش_شناختی
#سورهـق
#قاف
#همگام_با_وحی
شيوهاي كه قرآن در مورد گذر كردن از چالش ميان كفار و پيامبر اكرم در موضوع رسالت و زندگي دوباره در سوره قاف مطرح كرده، عبارت است از:
الف) توضيح موضع كافران و تعجب آنان در مورد ارسال هشدار دهندهاي از ميان ايشان و تعجب از حيات دوباره (آيات 2 ـ 4).
ب) بيان ريشهی اصلي چنين موضعي و پاسخ آن (آيات 5 ـ 11).
ج) يادآوري اقوامي كه به دنبال تكذيب رسولان، طعم هلاكت را چشيدند (آيات 12 ـ 14).
د) توضيح امكان حيات دوباره، با استفهام انكاري از آنان. به اين صورت كه اگر در آفرينش نخستين درمانده شده بوديم، جا داشت تا در حيات دوبارهی انسانها، احتمال درماندگي ما باشد (آيه 15).
هـ) بيان اطلاع از وسوسههايي كه در جان انسانها ميشود و اينكه مواضع آنان، همگي ثبت ميشود (آيات 16 ـ 18).
و) بيان اين معني كه روزي بر اساس همين رفتار داوري خواهند شد و بايد منتظر عقاب باشند، همانگونه كه تقوا پيشگان به پاداش نيكوي مواضع مناسبشان ميرسند (آيات 19 ـ 35).
ز) يادآوري احتمال هلاكت دنيوي آنان و نداشتن هيچ راه نجاتي از آن با توصيه آنان به مطالعهی تاريخي در مورد اقوامي كه هلاك شدند.
ح) راهبري و هدايت پيامبر براي چگونگي برخورد با اين چالش و تضمين تنبيه اين گروه در قيامت.
ما در اینجا می نگاریم.
https://eitaa.com/mtamhid
محتوای سوره #قاف
لطفا قرآن شریف را باز نموده و آیات مربوطه را تلاوت نمایید و سعی کنید ارتباطها را برقرار نمایید. سپس این محتوا را بخوانید.
سوره بهطور کلی خطاب به حضرت محمد و دارای سه بخش است:
1. آیات 1- 48: دعوت پیامبر به صبر
مشرکان مکی به سرکشی و ستیزه با قرآن پرداختند و از اینکه «ذکر» بر شخصی از میان خودشان نازل شده که آنها را بیم دهد، تعجب کردند و با پیام اصلی آن، یعنی دعوت به توحید در الوهیت، به مخالفت برخاستند و در این راه با یکدیگر متحد شدند. در چنین شرایطی خدای متعال ضمن بیان مواضع آنها و پاسخ اجمالی به آن، پیامبر را به صبر دعوت می¬کند و این هدف را از دو راه پی میگیرد: ابتدا توضیح می¬دهد که برخی از انبیا نیز گرفتار چنین احزاب و گروههای معاندی بودند، که همگی نابود شدند. آنگاه با یادآوری پیامبران و نامدارانی چون داوود، سلیمان، ایوب، ابراهیم، اسحاق و یعقوب که شخصیتهای اوّابی بودند که در شرایط مختلف یاد خدا می¬کردند و در نتیجه در جمع برگزیدگان و ممتازان داخل شدند، سرّ این برگزیدگی را به پیامبر میآموزد.
2. آیات 49-64: سرنوشت متفاوت متقیان و سرکشان و بیان خصومت طغیانگران با یکدیگر در آخرت
در بخش دوم به بیان فرجام دو گروه مخالف و موافق پیامبر در مکه میپردازد: گروه اول کسانی بودند که با خویشتنداری و تقوا، از جریان احزاب کفر فاصله گرفتند و با پیامبر همراه شدند و دعوت او را لبیک گفتند. اما گروهی که راه طغیانگری را در پیش گرفتند و علیه راه حق شوریدند و دست به توطئه زدند، باید منتظر بازگشتِ اعمال بد و شومی¬های کار خود باشند و با بیان تفاوت فرجام پرهیزکاران و طغیانگران، به بیان نتیجۀ این وحدت ظاهری طاغیان میپردازد و به نزاع و خصومت آنان در جهنم اشاره میفرماید.
3. آیات 65-88: راهنمایی پیامبر برای برخورد با کافران متحد شده
این بخش راهنمایی پیامبر برای برخورد با مواضع کافران متحد شده است. ابتدا به او دستور میدهد مواضع خود را در مورد منذر بودن خود و توحید در الوهیت به صراحت اعلام کند. در ادامه به ریشه¬یابی این موضع می¬پردازد. با بیان داستان خلقت آدم و عناد شیطان با انسان، ریشۀ این عناد را خود برتربینی میشمرد. همین بیماری در کافران، آنان را به دشمنی با پیامبر کشانده است. خدای متعال در نهایت ایشان را به بیان موضع خود دربارۀ قرآن امر میکند و سوره را با اعلام اینکه او قصد هیچگونه تحمیلی ندارد و قرآن نیز جز ذکر نیست، به پایان میرساند.