_

- بخواه که وابسته نباشی؛ به هیچ‌چیز و به هیچ‌کس! اشیاء و آدم‌ها را فارغ از سهمِ خودت بودن، بپذیر؛ جسم‌ها و شئ‌هایی جدا از تو که برای بودن، نیازی به تعلق داشتن ندارند! که نیامده‌اند سهم کسی باشند! و هستند برای زیبایی و تکامل جهان و مقصد و هدفی که برایش آمده‌اند. امّا وابستگی یک مانع است، وابستگی و اصرار برایِ داشتن‌ها، لجاجت‌ِ بی‌حاصلی‌ست که نظم را به هم می‌ریزد! پس هیچ‌چیز و هیچ‌کس را برای خودت نخواه. تو نیامده‌ای که کیسه‌ی دارایی‌ات را پر از چیزها و آدم‌ها کنی، وقتی خودت در این مسیر رهگذری و قرار نیست تا همیشه بمانی! تو نیامده‌ای که این فرصت کوتاهِ حضور را به اندوه نداشتن‌ها و از دست دادن ها بگذرانی، بخواه که رها باشی... چونان رهگذری سرخوش و آرام، زیبایی‌های مسیر را ببین، لذت ببر و برای زیباتر شدنش بکوش و عبور کن... وقتی به هیچ‌چیز و هیچ‌کس تعلق نداشته و وابسته نباشی؛ آرامی :) که اندوهِ بی‌پایانِ آدمی، از همین ناشیانه خواستن‌ها و اجبار برای داشتن‌هاست... - نرگس‌صرافیان‌طوفان.

برام جالبه که از تاریخِ خشکِ کتاب‌های درسی گریزانم، ولی شیفته و مسحورِ مرورِ تاریخ تو گعده‌های علمی‌ام : ) و جالب‌تر اون که چقدر برخورد با آدم‌هایِ تحصیل‌کرده و دانا، من رو پر از شور و شعف می‌کنه✨ یه جوری که انگار دارم تو آسمونا پرواز می‌کنم! امشب مدام به این فکر می‌کنم که من چهل‌وهفت‌شب متوالی، تو میدون بودم ولی هیچ‌شب به اندازه‌ی امشب، با مغزِ پُر و قلب امیدوار به خونه برنگشتم! هیچ‌شب مثل امشب اینقدر شور و شوقِ یادگیری و آموختن تو وجودم نبوده : ) آقای دکتر کی بودی تو، چی بودی تو! تو جهانم رو عوض کردی : ))))))))))))))))

شور و شوقی که بحث‌های علمی/تاریخی در من ایجاد می‌کنه >>>>>>

شاید ضمیمه* پ.ن : حق مطلب با تصاویر بیان نمیشه!

به اشک‌چشم نوشتم شاعرت‌ دلش تنگ‌ است؛ سحر رسید و به‌نامم وصالِ کویِ تو خورد : )✨ - گلنار .

_

بنگر مرا، شوق تو در این سینه دارم؛ تا وقت مردن، سر ز کویت برندارم :) در انتظارم، انتظارِ وصلت ای دوست؛ خواهم که بر خاک ضریحت سرگذارم🤍 - گلنار.

ءِ تو را دیدمت بعد عمری؛ سلام. ببین اشک‌شوقی که ریزد مدام : )))))