تو را پنهانی دوست دارم که کلمات کلیدشان را گم کرده‌اند و حنجره‌ها ترس از تهمت لاف زدن دارند تو را آنگونه می‌خواهم که جهان، کائناتش را دریا، آب‌ را و انسان، عشق را از نغمه‌ای که نمی‌شنوی، به خودت گوش بده و از قصیده‌‌ای که در تب وصفت، سکته کرده من تو را از قیل و قال سوا کردم و خودم را از نگاه گذرای هر آدمی که چشمانت... شاخه‌نباتیست که نمی‌شود با فنجان چای هرکس مزه‌مزه کرد پس خودت را گوش بده میان لرز لبانم در تیرگی هوا، خاموشی صدا زمانی که اقرار می‌کنم: «دوستت دارم» - تبسم | به‌من

داستان‌های عجیبی برای ادامه دادن این‌جا بارگذاری شدن خیلی خیلی عجیب

من هر لحظه بیش‌تر می‌فهمم تعدد زاویه دید‌ها رو

روزایی که برف میاد انگار آدما خوشگل‌تر میشن، امروز همه خوشگل‌ترن. همه.

" لپای گل انداخته، دماغای سرخ، چشمای خسته و نیمه‌باز "

امّا پناه از هجمه‌ها به شما، سید حسین جان.

ما اولین باره باهم قهر میکنیم ولی قهرمون داره به جدایی میرسه... ؛ احتیاط کن برای گوش دادنش.*

خیلی جدی برگشت گفت خیلی تکراری صحبت می‌کنی. تکراری صحبت کردن یعنی چی؟ دایره لغات مشخص و دامنهٔ کوچک کلمات رو می‌گن تکراری صحبت کردن یا چی؟ احتمالاً ابراز وجود رو که همیشه بودهَ رو می‌گن تکراری. تکراری بودن یعنی چی؟ * لب‌خند

اتفاقی نبودن رویدادها خیلی خیلی مهمه؛ بولد شده‌ست این جریان اصلاً. آسمون باز نشده تا پیش‌آمدها بیوفتن تو دامن‌مون، دری بوده و این باور دید تو رو خیلی عوض می‌کنه * لب‌خند

براٰی آدمی‌زااد؛