" لپای گل انداخته، دماغای سرخ، چشمای خسته و نیمه‌باز "

امّا پناه از هجمه‌ها به شما، سید حسین جان.

ما اولین باره باهم قهر میکنیم ولی قهرمون داره به جدایی میرسه... ؛ احتیاط کن برای گوش دادنش.*

خیلی جدی برگشت گفت خیلی تکراری صحبت می‌کنی. تکراری صحبت کردن یعنی چی؟ دایره لغات مشخص و دامنهٔ کوچک کلمات رو می‌گن تکراری صحبت کردن یا چی؟ احتمالاً ابراز وجود رو که همیشه بودهَ رو می‌گن تکراری. تکراری بودن یعنی چی؟ * لب‌خند

اتفاقی نبودن رویدادها خیلی خیلی مهمه؛ بولد شده‌ست این جریان اصلاً. آسمون باز نشده تا پیش‌آمدها بیوفتن تو دامن‌مون، دری بوده و این باور دید تو رو خیلی عوض می‌کنه * لب‌خند

براٰی آدمی‌زااد؛

این تو پوشهٔ camera بود و اصلاً اصلاً یادم نیست که کِی ثبت شده - کی ثبت کرده - کجا ثبت شده و عجیب‌تر، من ثبت کردم؟ امّا مهم نیست عزیزم، مهم اینه این و من دارم. همین مهمه. نه؟

هنوز راجع به این پست مسیج دارم، قوی بودن خیلی قشنگه بچه‌ها.

شما همراهی کنید، یک‌سال پیش این‌جا این پست بارگذاری شده و کهنگی قلم و ضعف بیان رو به اشکای روی گونه ببخشید؛ آقا مهدی جان.

سکوت؛ و بعد صدای جوشیدن آب، داغ شدن روغن، ورق زدن کتاب برف هایی که آب میشن و چکه چکه به زمین میریزن . دختری که ایستاده توی سرما و به زمین خوردن قطرات آب خیره شده . کمترین اشاره‌ای ذهنش رو به هر سمتی میکشه . هر از چندگاهی کلمه ها از ذهنش به بیرون پرت میشن و یادش میاد صدا هم داره . می‌خنده، اشک میریزه، نفس عمیق می‌کشه، زندگی ادامه پیدا می‌کنه . باید رختخوابش رو مرتب کنه و شیربرنجش رو داغ . : هاچین و واچین عسل شیرین قصه مون هنوز ناتمومه . .

آقای طهماسبی عزیز؛ لطفاً تیزر آهنگات و نده از قبل بیرون. دوست داشتم با گریه زمزمه کنم" وای اگر آن‌چه شنیدم راست با‌شد چه کنم " و بهت زده از قدرت حنجرهٔ شما به گوش دادن برای بار هزارم بپردازم. خراب کردی آقای طهماسبی، خرااب کردی.