امّا تو می‌تونی، تو خونه‌ی من، غم‌گین باشی. فقط تو.,

نمی‌دونم کار آدمی‌زاد یه‌وقتائی انقدر بیخ پیدا می‌کنه که حتی خونه‌ی خودش هم براش خونه نیست. به آدمهائی که مهاجرت کردن فکر می‌کنم. چقدر کار براشون سخت شده و زندگی شمشیرو از رو بسته که علی رغم میل باطنی به گزینه‌ی "ترک خونه" فکر کردن. طفلی‌ها.

به نظرم تصمیم یک نفر برای رفتن، مهاجرت، یا حتی خداحافظی تصمیم آسونی نیست. از تعلقاتت به هر دلیلی خداحافظی می‌کنی و تمام زندگیت رو تو یکی دو تا چمدون می‌چپونی. ولی باز هم قلبت رو جا می‌ذاری. آدمی‌زاد، دلم برات گرفت

خیلی می‌بخشید؛ کسی هست که من رو برای کافی خوردن مشایعت کنه؟

هم‌کافی ما که ما رو برای کافی مشایعت کرد!🥮 اردی‌بِهشت,

فالوم گرفت. فالوم گرفت.

اللهم یا ملاذ اللائذین، و یا معاذ العائذین، و یا منجی الهالکین، و یا عاصم البآئسین، ویا راحم المساکین، و یا مجیب المضطرین، و یا کنز المفتقرین و یا جابر المنکسرین، و یا ماوی المنقطعین، و یا ناصر المستضعفین، و یا مجیر الخآئفین، و یا مغیث المکروبین و یا حصن اللاجین، ان لم اعذ بعزتک فبمن اعوذ؟ و ان لم الذ بقدرتک فبمن الوذ؟ و قد الجاتنی الذنوب الی التشبث باذیال عفوک، و احوجتنی الخطایا الی استفتاح ابواب صفحک، و دعتنی الاساءة الی الاناخة بفنآء عزک، و حملتنی المخافة من نقمتک علی التمسک بعروة عطفک، و ما حق من اعتصم بحبلک ان یخذل، و لا یلیق بمن استجار بعزک ان یسلم او یهمل. الهی فلا تخلنا من حمایتک، و لا تعرنا من رعایتک و ذدنا عن موارد الهلکة فانا بعینک و فی کنفک و لک أسألک باهل خاصتک من ملائکتک، و الصالحین من بریتک ان تجعل علینا واقیة تنجینا من الهلکات، و تجنبنا من الافات، و تکننا من دواهی المصیبات، و ان تنزل علینا من سکینتک، و ان تغشی وجوهنا بانوار محبتک، و ان تؤوینا الی شدید رکنک، و ان تحوینا فی اکناف عصمتک برافتک و رحمتک یا ارحم الراحمین.

خدای "جابر المنکسرین" ما. خدای جابر المنکسرین ما.