اذان بگو موذنِ حرم الله اکبر

« ما را میراثی نیست جز رنج، و میراثی نیست جز جراحتی که بر تنِ این دوران نشسته است. ما همان زخم‌های زنده‌ای هستیم که در کالبدِ زمان، نجوایِ دردی بی‌پایان دارند. وارثانِ خستگی‌هایِ بی‌پایان… » - دل‌نـواز -

داشتم فکر می‌کردم. ما گشنمونه. غذا می‌خوایم، ولی به ابعاد بزرگ غم می‌خوریم.

من می‌گم we won't make the same mistakes twice. ولی دارم تکرار می‌کنم. عادت کردم؟

https://t.me/nargth/7797

نتونستم این‌جا ارسالش کنم. برید گوش کنید

نوشت، یه جوریه که انگار ده سال سرطان داشتی و بهت نگفتن.