دلگیری. [ دِ ] ( حامص مرکب ) صفت دلگیر. دلگیر بودن.کراهت و نفرت. ( ناظم الاطباء ). || حزن و اندوه. ( ناظم الاطباء ). غم و غصه. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). || غضب و خشم. ( ناظم الاطباء )

[ یادداشت اول ] خاصیت فصول این است. آدمی‌زاد را مجاب می‌کند تا رنگ عوض کند، تا آدمی‌زاد را هم‌سوی خود کند. بهار دل آدمی‌زاد را می‌تکاند، نونوار می‌کند. تابستان تن‌پرور و راحت‌طلب پائیز فرزندانش را دمی‌دمی مزاج بار می‌اورد. پائیز داستان‌ها دارد، پائیز دل‌گیر است و غم‌زده - نرگس‌خاتون

[ به راستی که قبلهٔ عشق، وطن است ] | 02 ه.ش

" کیفیت مهم‌تر است یا کمیت؟ "

ما از این عمه‌بلقیس‌ها زیاد داریم. تفکرشان متعصب و منحصر به فرد است، امّا پذیرش عقایدشان کار هرکسی نیست. عمه‌بلقیس‌ها نجیبند و زاویهٔ عینکشان نجیبان را سوا می‌کند.

فطرت آدمی‌زاد پیرو حق است، سیرت آدمی‌زاد سپید است. آدمی‌زادها قبح " ابتلاء " را ریخته‌اند.

بی‌صدا کارش و می‌کنه و فلنگ و می‌بنده. تو می‌مونی با کلی آفت عزیز نرگس *لب‌خند

خصومت قلبت رو مشغول می‌کنه. بحث و جدل فقط بذر کینه رو می‌کاره و روایت داریم که ؛ خدا از بین بندگانش همه رو می‌بخشه الا دو‌ گروه ؛ مشرکان و کسانی که کینه به دل دارن. یعنی همه بخشیده میشن بجز این دو گروه. مشرک که تکلیفش مشخصه. اما انسانِ کینه‌ای چون نمی‌تونه هیچکس رو ببخشه و کینه همه رو به دل نگه داشته، خدا هم اونو نمی‌بخشه. تو هر جوری رفتار کنی همون‌جور باهات رفتار میشه.هر چقدر قرب الهی داشته باشی، هر چقدر از خدا اسم گرفته باشی و با بنده‌هاش هر طوری رفتار کنی باهات همون‌طور رفتار میشه. هر چقدر به بخشندگی و مهربانی خدا باور و ایمان داشته باشی خدا دقیقا همون قدر برات بخشنده و مهربان میشه.

عجیب روح‌نواست این " رأفت ". عزیزم، رافت جدی گرفتنیه، رأفت زنگارزدایی راه انداخته.