اشکالی نداره یه جمله‌ی مطلقه نه نسبی. اشکالی نداره که آدمی. اشکالی نداره که نمی‌تونی بری کانادا. اشکالی نداره دوست نداره. اشکالی نداره دوستت سیگاری شد‌. اشکالی نداره توی درسات موفق نشدی. اشکالی نداره نتونستی بهشون بگی. اشکالی نداره که خراب شد. اشکالی نداره که شکست. اشکالی نداره که رفت. اشکالی نداره رفتی. اشکالی نداره تموم شد. اشکالی نداره تموم شدی. اشکالی نداره که جای زندگی درد می‌کنه. اشکالی نداره که احساس تنهایی و درموندگی می‌کنی. اشکالی نداره که نصفش رفته و چیزی که رفته برنمی‌گرده. اشکالی نداره چون شاید هزارتا مسیر مختلف وجود داشته باشه ولی مقصد همیشه یکیه. همیشه، همه‌ی داستانا به یه جا ختم می‌شن. واقعیت زندگی همه‌ی آدما اونجا معنا می‌گیره. اشکالی نداره چون موضوع سخت نیست. اشکالی نداره. چشماتو ببند و می‌تونی ببینی که پایان چقدر بهت نزدیکه و تو چقدر الکی خودتو درگیر این کردی که اشکال داره، درصورتی که هیچ اشکالی نداره. اشکالی نداره هم دلم تنگ شده هم دوستت دارم و هم زندگیم کوتاهه. اشکالی نداره که آدمیم. هیچ اشکالی نداره.

اشکالی نداره اگه دیگه نشد. مگه قرار چقدر طول بکشه؟ هرچقدرم طول بکشه بیشتر از نود سال نمی‌شه.

چایی، دلستر، قهوه و شیر مسئله اینه. البته به شرط بودن.

توی زندگی همه یه زمانی بوده که شبا زود می‌خوابیدن و صبحا زود بیدار می‌شدن و آدم بهتری بودن و الان دارن تلاش می‌کنن دوباره همون بشن. یه شوخی بی‌مزه‌ی دیگه از طرف آفریدگار.

عاشقش بودم و او قد بزی فهم نداشت چکنم باز که او حبه‌ی انگور منست.

تنفر، مثل عشق می‌تونه یه طرفه باشه.

Interstellar

چایی، دلستر، قهوه و شیر مسئله اینه. البته به شرط بودن. اگه تو نباشی فرقی نمی‌کنه چایی باشه، دلستر باشه، قهوه باشه یا حتی شیر خالی. اگه من نباشم، دیگه مهم نیست دلستر می‌خوری یا چایی یا قهوه یا حتی شیر خالی. اگه تو نباشی من همیشه چایی می‌خورم، خیلی دلستر نمی‌خورم چون اینا همه‌ش می‌گن ضرر داره، از قهوه بدم میاد و فقط بخاطر اینکه بیدار نگه‌م داره می‌خورم و شبا وقتی همه چی تموم می‌شه می‌شینم توی آشپزخونه و شیر خالی می‌خورم. و تو اگه من نباشم، همه‌ش دلستر می‌خوری دیگه چایی بجز خاطره چیزی نیست برات. قهوه رو نگاه می‌کنی، به تلخیش، به سیاهیش، قهوه می‌خوری. اذیتت می‌کنه ولی دوستش داری. و می‌خوریش. شیر؟ اصلاً شیر می‌خوری؟ اگه نباشم و نباشی فرقی نداره. اصلاً برام فرقی نمی‌کنه دلستر چی باشه. برام فرقی نداره چاییم هلِ‌داره یا دارچین. وقتی هستی فرق می‌کنه. وقتی هستیم همه چی فرق می‌کنه. وقتی هست همه چیز فرق می‌کنه. وقتی تنهایی، همه چیز بهتر نیست، فقط هیچ فرقی نمی‌کنه. وقتی هست، اون موقع مهمه؛ مهمه که چایی باشه، دلستر باشه، قهوه باشه یا شیر. خیلی مهمه. ولی به شرط بودن.