یه روز مثل همه روز‌هایی که سنت رو بیشتر کرد میاد و این حقیقت که بزرگ شدی رو میکوبه تو سرت جوری که مثل کارتون‌های بچگی، تو زمین فرو بری و فقط صورتت بیرون باشه. اون روز به این فکر می‌کنی که تا الان چکار کردی، خاطراتت، دوستات، خنده‌هات و گریه‌هات همه و همه جلو چشمات صف میشن تا دونه دونه چکشون کنی؛ پشیمون شی یا به خودت افتخار کنی. اون روز به آینده فکر میکنی، به خودت تو چندین سال دیگه که کجایی و چکار می‌کنی، کی برات مونده و کی ترکت کرده. شاید اون روز نرسه و تو زودتر تو جمع صمیمی دوست‌های جوونی پدر/مادرت حسش کنی. شاید یه اتفاق و ماجرا این رو توی ذهنت نقش بزنه؛ ولی تو در هر صورت میفهمی و بنظرم اونجا نباید خجالت زده بشی. نه پیش بقیه، پیش خودت و تو دادگاهی که خودت همه‌کارشی. اونجا باید اینقدر از تصمیم‌های گذشتت مطمئن باشی که بتونی از خودت در برابر خودت دفاع کنی؛ اینقدر خوب که دادگاه به نفعت رای بده و برنده بشی. بنظرم اونجا یه نقطه مهم برای همه آدم‌هاست. نقطه ‌ای که میتونه بار پشیمونی و عذاب‌ وجدان رو تا آخر عمر همراهت کنه یا مدال‌های مختلف رو روی سینت بزنه و تو با قدرت و غرور به راهت ادامه بدی. پشیمونی، درد و تلخی زیادی همراش داره. شاید برای همین ژانر سفر در زمان اینقدر محبوبه. شاید اولین نفر که این ایده به ذهنش رسید یک فرد پشیمون بود، پشیمون از اینکه عمرش رو راحت خرج کرده؛ شاید فقط حسرت زیادی داشته. هر کسی که بود این احتمال که دلیلش پشیمونی و حسرت بوده زیاده، خیلی زیاد. شاید برای همین فیلم‌های زیادی در این راستا میسازن تا بلکه بفهمیم. اما... میفهمیم؟ م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

اینکه لبخند میتونه خیلی چیز‌ها رو پنهان کنه ترسناکه:) #تکست

https://harfeto.timefriend.net/16827882180555 حرف؟ پیشنهادی؟ موضوعی که بخواید در موردش بشنوید؟ دردودل؟ هیجی؟

تا از کویر خارج بشید یکم پروف و بیو ببینیم:

سلام عضو جدید^^ در مورد بیوت حرفی دارم؛ نمیدونم نگاهت به شادی چطوریه ولی اگر از اون دسته هستی که شادی رو بزرگ میدونی و کوچیکاشو اصلا شادی نمیدونی باید بگم از اون ریزه میزه‌ها عادی نگذر چون همونا باعث زندگی شادت میشه پس دقتت رو بیشتر کن و از تنها فرصت زندگیت استفاده کن.

جودی خودمونه^^

بسی وایب خوبی داری:)

#شما : دارم شادتر از اوژنی زندگی میکنم اون ناپلئون رو داشت و غمزده من بدون ناپلئونم شادی میکنم اوژنی تو داری تغییر میکنی دیگه من نیستی _تا ابد اوژنی کلوری #من : اااا یکم شکه شدم توقع نداشتم دزیره اوژنی باهام صحبت کنه، فکرکنم یه بار تو نوشته‌ای گفتم که "من بلدم بی او زندگی کردن را بلدم ولی با او جور دیگری است" یه همچین چیزی و اره ما تنها هم شادیم فقط گاهی با بقیه بهتر میشه و خوشحالم تو میتونی تنها شادی کنی. به خودت افتخار کن چون قدرتمندی^^

اینجا بود که گفتم اون حرفو

#شما : تو واقعن مسکنی #من : ممنون نظر لطفته:) ولی من کمک به بقیه رو رسالت زندگیم میدونم

خوشحال باشم حرفی ندارید یا ناراحت؟ :/

خیالی نیست نمیدونم چطور امشب رو صبح میکنی اما مطمعن باشتو قوی‌تر میشی و همه چیز تموم میشه پس فقط عقب نکش خب؟ شبتون بی فکر:)