سرم درد نمیکنه، ولی حس سردرد دارم بیشتر انگار مغزم درد میکنه این روزا به معنای واقعی افتادم داخل سرزمین عجایب هر چیزی که قبلا برام عادی بود، انگار الان داره یه روی دیگه خودشو نشون میده نمیفهمم چطور باید این حجم از خبر و اتفاقات رو مدیریت کنم... اصلا از پسش برمیام؟ جالب ترشم اینه که نمیتونم راجع بهشون با احدی صحبت کنم چیزایی که مجبورم تو خودم نگه دارم و به تنهایی به دوش بکشم، باعث شده کوچیکترین اتفاقاتم بتونن برای چند ساعتم که شده منو از پا در بیارن ولی بازم باید خیلی سریع از جام بلند شم و ادامه بدم انگار این روزا خستگی معنا نداره، گوشه آروم و امن و خواب راحت و تفریح چیزایین که حتی بعیدتر از وقتی که کنکوری بودم به نظر میرسن ولی با این حال حقی برای اعتراض نیست، خیلیا هستن که ازم توقع دارن، در راس همه خودم! کاش میشد حداقل خودم بفهمم کجای زندگیم قرار دارم، ولی انگار همه چیز رو سرعت ۱۰ ایکس جلو میره و من هنوز رو ۰.۵ ایکسم...!

عزیزان دلم، بریم ص ۱۲ قرآن:))) صفحه دوازدهم در مصحف رایج، آیات ۷۷ تا ۸۳ سوره مبارکه بقره رو داره. بین این آیات، یه آیه هست که به نظرم برای زندگی خودمون خیلی جای فکر کردن داره. آیه منتخب امروز: «وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا» «و با مردم به نیکی سخن بگویید.» این قسمت کوتاهه، ولی ببینید خدا چقدر ساده یه دستور بزرگ بهمون میده: با مردم خوب حرف بزنید. در تفسیر المیزان، این فرمان در کنار توحید، نیکی به پدر و مادر، خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان و برپایی نماز و زکات آمده؛ یعنی خوش‌رفتاری و درست حرف زدن با مردم، یه مسئله حاشیه‌ای و بی‌اهمیت نیست. حالا بیایم یه کم بیاریمش توی زندگی خودمون... «قولوا للناس حسناً» فقط یعنی فحش ندهیم یا بی‌ادبی نکنیم؟ نه لزوماً. گاهی یه جمله‌مون می‌تونه حال یه نفر رو خراب کنه؛ یه شوخی می‌تونه یکی رو جلوی جمع خجالت‌زده کنه؛ یه پیام توی گروه کلاس می‌تونه باعث بشه یکی احساس کنه تحقیر شده؛ یه جواب تند به مامان یا بابا می‌تونه دلشون رو بشکنه. حتی توی فضای مجازی هم «مردم» از دایره این آیه بیرون نیستن. قرار نیست هر چیزی که به ذهنمون رسید رو چون «راست»ه، با هر لحنی که خواستیم بگیم. گاهی درست حرف زدن، فقط راست گفتن نیست؛ درست گفتنِ راست هم هست. مثلاً می‌تونیم به دوست‌مون بگیم: «فکر می‌کنم این کارت درست نبود.» بدون اینکه تحقیرش کنیم. می‌تونیم با مامان و بابا مخالف باشیم، بدون اینکه بی‌احترامی کنیم. می‌تونیم توی یه بحث نظر متفاوت داشته باشیم، بدون اینکه طرف مقابلمون رو مسخره کنیم. شاید یکی از تمرین‌های خیلی قشنگ امروز این باشه که قبل از جواب دادن، یه لحظه از خودمون بپرسیم: اگه کسی همین جمله رو به من می‌گفت، دلم می‌شکست؟ و یه سؤال دیگه: آیا آدم‌ها وقتی با من حرف می‌زنن، بیشتر احساس آرامش می‌کنن یا ترس از قضاوت شدن؟ قرار نیست از فردا تبدیل به آدمی بشیم که هیچ‌وقت عصبانی نمی‌شه و هیچ حرف تندی نمی‌زنه؛ ما آدمیم و اشتباه می‌کنیم. فقط می‌خوایم کم‌کم یاد بگیریم که زبانمون هم می‌تونه عبادت باشه. گاهی یه «خسته نباشی»، یه «حق داری ناراحت باشی»، یه «ببخشید»، یا حتی یه سکوت به‌موقع... می‌تونه مصداق کوچیکی از همین «وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا» باشه. #یک‌جرعه‌نور

دعای امام رضا "تحیة و السلام" برای حضرت حجت "عجل الله فرجه" ــــــــــــــ ـــ ⭐ / ستارهٔ یادآور جمعه ها

سلام به تهران عزیزم و درود به خونه ناز🫂

سریالای با ژانر معمایی و خنده داره تا ابد موردعلاقه‌ ترینن😭

*

تنها یادگاری قابل اشتراکی که از این سفر چندروزه عجیب دارم:

عزیزان دلم، بریم ص ۱۳ قرآن:))) صفحه ۱۳ مصحف رایج شامل ادامه آیات سوره بقره، از آیه ۸۴ تا ۸۸ هست. بین این آیات، این قسمت به نظرم یه تلنگر خیلی جدی برای خودمون داره: آیه منتخب امروز: «أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ» «آیا به بخشی از کتاب ایمان می‌آورید و به بخشی دیگر کفر می‌ورزید؟» خب... این آیه داره درباره یه رفتار خیلی مهم حرف می‌زنه: اینکه آدم فقط اون قسمت‌هایی از دین رو بپذیره که مطابق میل خودش هست. یعنی مثلاً وقتی یه حکم یا حرف دینی با خواسته‌مون جور درمیاد، بگیم: «آره، دقیقاً همین!» ولی وقتی یه جاش سخت شد و نیاز داشت برخلاف میل خودمون رفتار کنیم، بگیم: «نه دیگه، این یکی رو قبول ندارم!» قرآن اینجا داره این نگاه گزینشی رو به چالش می‌کشه. در ادامه همین آیات هم بنی‌اسرائیل به خاطر رفتار متناقضشان مورد نکوهش قرار می‌گیرند. حالا بیایم یکم خودمونیش کنیم... گاهی ممکنه ما هم ناخودآگاه همین‌طوری بشیم. مثلاً می‌گیم: «نماز رو دوست دارم، ولی وقتی خوابم میاد دیگه...» «راستگویی خوبه، ولی این یه دروغ کوچولو اشکالی نداره.» «احترام به پدر و مادر واجبه، ولی وقتی عصبانی‌ام هرچی دلم خواست می‌گم.» یا حتی برعکس؛ یه دستور دینی رو خیلی جدی می‌گیریم، ولی یه بخش دیگه رو که برای خودمون سخت‌تره، هی عقب می‌اندازیم. قرار نیست با خوندن این آیه بشینیم خودمون رو سرزنش کنیم. اتفاقاً می‌تونیم یه کار قشنگ‌تر بکنیم: ببینیم کجای زندگی‌مون داریم «دین رو طبق سلیقه خودمون» انتخاب می‌کنیم. چون ایمان فقط اون قسمت‌هایی نیست که انجام دادنشون برامون راحته. گاهی اتفاقاً رشد ما دقیقاً از جایی شروع می‌شه که یه کار درست، برخلاف میل لحظه‌ای ماست. مثلاً وقتی دلم می‌خواد جواب تند بدم ولی خودم رو کنترل می‌کنم. وقتی می‌تونم تقلب کنم ولی نمی‌کنم. وقتی می‌تونم پشت سر کسی حرف بزنم ولی جلوی خودم رو می‌گیرم. وقتی یه کار حلال و درست سخت‌تره، ولی باز انتخابش می‌کنم. پس سؤال امروز: کدوم بخش از چیزهایی که می‌دونم درست و الهی هستن، وقتی به نفعم باشن قبولشون می‌کنم و وقتی سخت می‌شن، سعی می‌کنم براشون توجیه پیدا کنم؟ شاید لازم نباشه امروز همه‌چیز رو درست کنیم؛ فقط یه مورد رو پیدا کنیم... و از همون یکی شروع کنیم. #یک‌جرعه‌نور

درس امروز: گاهی باید بی‌رحم بود، بها نداد، نزدیک نشد و صمیمیت ایجاد نکرد!

سلام بر شما آقای ما؛ پدرِ مولا و صاحب ما... 🌱 زیاده عرضی نیست، فقط خواستم بگویم خیلی از ما وقتی قدم توی مسیر نوشتن گذاشتیم، وقتی دلمان برای قلم و کلمه تپید، یک دلیلش این بود که دلمان می‌خواست از پسر شما بنویسیم! از مهدی(عج) و از امیدی که پشت همهٔ این روزهای تلخ نشسته... آقای ما، از پسرتان بخواهید به ما توفیق بدهد که قلم‌هایمان، هرچند کوچک، در مسیر او قرار بگیرند؛ که بلد باشیم برایش بنویسیم، از او بگوییم و اگر روزی قرار شد از خودمان چیزی به جا بگذاریم، کلمه‌هایمان سهمی در مسیرش داشته باشند.... میلادتان مبارک، مولا و پدرِ مولای ما. 🤍 | @mabnaschoole |

مدرسه رفتن امسالت رو متفاوت کن؛ الان نیت کن که تمام سال تحصیلی رو فقط برا رضای خدا میخونی! حتما دعای عهد رو پلی کن بزار صداش به گوشت برسه همراه با آماده شدنت یه فرصت ویژه است برا تغییر روال زندگیت مسیر خونه تا مدرسه رو با گفتن ۲۱ بار ذکر بسم الله الرحمن الرحیم بگذرون... تو مدرسه انرژی مثبت بقیه باش بزار بدونند که شیعه مرتضی علی چه روحیه ای داره تو فقط برای خدا باش خدا به بنده ای که واسه مسیر حق تلاش کنه رزق و روزی زیادی میده! #فور @ir_mohebin

از لباسای ورژن ایران باستانم خوشم اومد