روایت هفتمم تموم شد

البته سلامت گردن منم همراهش تموم شد

روز ششم:)

مهرماه خود را چگونه می‌گذرانید:

عزیزان دلم، بریم ص ۲۱ قرآن:))) آیه منتخب امروز: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ» «رنگ و نشانِ الهی را بر خود بگیرید؛ و چه کسی از خدا نیکوتر رنگ و نشان می‌دهد؟ و ما فقط او را عبادت می‌کنیم.» در این آیه، «صبغة الله» یعنی رنگ و هویت الهی؛ یعنی ایمان فقط یک اسم یا عنوان نیست، بلکه باید در شخصیت و رفتار آدم دیده بشه. در تفسیر المیزان هم این تعبیر به نوعی هویت و ویژگی الهی اشاره دارد که انسان با ایمان و بندگی پیدا می‌کند. حالا بیایم یکم خودمونیش کنیم... هر آدمی یه چیزهایی داره که کم‌کم تبدیل می‌شن به «رنگِ» شخصیتش. یکی با مهربونیش شناخته می‌شه، یکی با ادبش، یکی با صداقتش، یکی با اینکه همیشه پشت دوستاشه... حالا قرآن یه سؤال قشنگ جلوی ما می‌ذاره: رنگِ خداییِ من توی رفتارم چقدر معلومه؟ یعنی وقتی کسی با من حرف می‌زنه، فقط اسم «مسلمان» رو می‌بینه یا واقعاً یه چیزی از ایمان و بندگی خدا توی اخلاقم حس می‌کنه؟ مثلاً وقتی با مامان و بابا حرف می‌زنیم؛ وقتی کسی توی گروه مدرسه یا دانشگاه اشتباهی می‌کنه؛ وقتی می‌تونیم پشت سر یه نفر حرف بزنیم ولی نمی‌زنیم؛ وقتی توی فضای مجازی چیزی می‌بینیم که می‌دونیم نباید دنبالش بریم؛ وقتی بین راحت‌ترین انتخاب و درست‌ترین انتخاب گیر می‌کنیم... اینجاست که «رنگِ» واقعی آدم معلوم می‌شه. ایمان فقط چیزی نیست که درباره‌ش حرف بزنیم؛ چیزی‌ه که کم‌کم از ما یک آدم خاص می‌سازه. پس شاید سؤال امروز این باشه: اگر کسی فقط رفتارهای روزمره منو می‌دید و هیچ‌چیز درباره اعتقادم نمی‌دونست، چه چیزی از خدا و ایمان من می‌فهمید؟ #یک‌جرعه‌نور

دعای عهد⁷ رو فراموش کردم صبح بزارم، ولی میدونم که خوندید:)

امشب از اون شباییه که تنهایی محکم بغلم کرده!

یا انیس من لا انیس له...

روز هشتمِ دعای عهد⭐️

روح لاریجانی شهید شاد که بعد از آن رد صلاحیت جنجالی در انتخابات ریاست جمهوری، وقتی بسیاری از رسانه‌‌ها و شخصیت‌ها و بسترهای اجتماعی تمام‌قد آماده پوشش اعتراض او و حاشیه‌سازی‌هایش برای نظام بودند و او را تشویق به واکنش می‌کردند، گره در ابرو انداخت و فرمود که من نهادها و نظام را فدای مسائل شخصی خود نخواهم کرد. و کلمه‌ای حرف نزد. روح خامنه‌ای شهید شاد که چندثانیه کف زدن دانشجویان در روز تولدش در دیدار دانشجویی را برنتابید و گفت مسائل شخصی من کوچک‌ترین اهمیتی ندارد و مشغول امور مهم کشور باشید. به مزار آن‌ها در قم و مشهد بروید، صورت به مزارشان بکشید و از جیغ و دادها و واویلاهای شخصی خود استغفار کنید؛ نظام را این همه خرج مسائل شخصی خود نکنید و مردم را مشغول جدال‌های سیاسی نکنید که بقول وصیت آقای ما به فرزندش «نه دنیا دارد و نه آخرت!» «مهدی مولایی» @m_molaie110

عزیزان دلم، بریم ص ۲۲ قرآن:))) آیه منتخب امروز: «وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» «برای هر گروهی جهتی است که به سوی آن روی می‌آورد؛ پس در کارهای نیک از یکدیگر پیشی بگیرید. هر کجا باشید، خدا همه شما را گرد می‌آورد؛ همانا خدا بر هر کاری تواناست.» اینجا قرآن بعد از صحبت درباره قبله، ما رو می‌بره سمت یه نگاه خیلی قشنگ‌تر: به جای اینکه فقط درگیر جهت و ظاهر باشیم، در کار خیر از هم سبقت بگیریم. یعنی ایمان باید خودش رو در عمل و رفتار نشون بده. حالا بیایم یکم خودمونیش کنیم... گاهی ما خیلی درگیر مقایسه‌ایم: اون از من جلوتره، اون بیشتر درس می‌خونه، اون فلان‌قدر موفق شده، اون بیشتر قرآن می‌خونه، اون فلان کار رو انجام داده... ولی قرآن یه جور دیگه نگاهمون می‌ده: به جای اینکه مدام ببینی بقیه کجای مسیرن، ببین خودت امروز چه کار خوبی می‌تونی انجام بدی. یکی امروز می‌تونه چند صفحه قرآن بخونه، یکی می‌تونه دل مامان و باباش رو شاد کنه، یکی می‌تونه برای امتحانش جدی‌تر تلاش کنه، یکی می‌تونه از یه گناهی که هر روز تکرارش می‌کنه فاصله بگیره، یکی می‌تونه دست یه دوست رو بگیره... قرار نیست همه‌مون یک شکل باشیم یا یک مسیر داشته باشیم. مهم اینه که در مسیر خیر متوقف نشیم. حتی اگر دیروز کم گذاشتی، امروز هنوز می‌تونی یه قدم جلوتر بری. پس شاید پیام امروز این باشه: به جای مقایسه کردن خودت با بقیه، در خوبی کردن با خودِ دیروزت رقابت کن. سؤال امروز: امروز چه کار کوچیکی می‌تونم انجام بدم که از «دیروزِ خودم» یک قدم جلوتر باشم؟ #یک‌جرعه‌نور