بعد مدت ها قلم و دست گرفتم ؛ بد می نویسم ، بی معنی می نویسم ، پوچ می نویسم ، داغون می نویسم . ولی می نویسم ، و این تموم ماجراست...

نه ، فئو ... در دنیایی که با حضور رفقایت گرم است بمان . این بیرون ... جز سردی رفتار انسان ها هیچ نیست . در دنیایت بمان ، که گرمای خز برفی گرگ ها هیچ شباهتی به سردی کلمات سخت انسان ها ندارد . که دنیا این بیرون ، از سرما پر است و تو در دنیای خویش گرم تری ... بمان فئو ... در دنیایت بمان ... - از همان که در حقیقت می زیست به او که در رویا تنفس میکرد .

بمونه برای فئوی کتاب " با گرگ‌ها ".