eitaa logo
ثامن مقداد
370 دنبال‌کننده
8.7هزار عکس
3.9هزار ویدیو
706 فایل
اخبار روز و تحلیل های سیاسی
مشاهده در ایتا
دانلود
❇️ هم‌زمان با داغ شدن مجدد بحث مذاکره با آمریکا، خط حزب‌الله سرانجام این موضوع را بررسی می‌کند: 📝 ، 💢 اين يک واقعيت انکارناپذير است که آمريکايي‌ها به با ايران احتياج دارند. چرا؟ حداقل به دو دليل عمده: اول آنکه قدرت هژموني ايالات متحده، روز به روز در حال افول است، پس نياز دارند به افکار عمومي جهان نشان دهند که هم‌چنان قدرت برتر دنيا و محور تحولات آن هستند. دوم آنکه جمهوري اسلامي به‌عنوان يک قدرت نوظهور دست‌کم منطقه‌اي، توانسته است در سال‌هاي اخير، عمق راهبردي خود را روز به روز گسترش داده و در عين حال، سياست مستقل بودن خود از نظام سلطه را هم به معرض نمايش بگذارد، پس کشاندن چنين کشوري به ميز مذاکره، براي مقامات آمريکايي از اهميت زيادي برخوردار است. ♨️ اما چرا با آمريکا مذاکره نمي‌کنيم؟ ⁉️اين سؤالي کليدي است و اين روزها توسط برخي از سياسيون و رسانه‌هاي داخلي مطرح مي‌شود. براي پاسخ به آن اما بياييد سؤال را برعکس کنيم و بپرسيم که اگر فرضا (فرض محال) با آمريکا مذاکره کنيم چه اتفاقي مي‌افتد؟ در اين صورت، طبعا نتيجه‌ي آن از سه حالت خارج نيست: ⚫️ ، دو طرف پاي ميز مذاکره بروند و بعد از ساعت‌ها و روزها گفتگو کردن، به دليل تعارض شديد و ، به نتيجه‌اي نرسند و ميز مذاکره را ترک کنند. واضح است که در اين حالت، نه تنها چيزي عايد کشور نمي‌شود بلکه هم فرصت‌هاي کشور به هدر مي‌رود، و هم فضاسازي‌ها عليه ايران به شکل سنگين‌تري از سر گرفته خواهد شد که ايران نمي‌خواهد مذاکرات به نتيجه برسد و به اصطلاح مي‌شود کالاول! ⚪️ ، دو طرف بعد از مذاکرات فشرده و بحث‌هاي فراوان، در بهترين حالت به توافقي شبيه همين توافق موسوم به برسند. در اين حالت، سؤال آن است که آيا منافع ايران از اين متن حاصل خواهد شد؟ آيا برجام منتهي به برداشتن شد که حالا مجددا چيزي شبيه آن را تجريه کنيم؟ از اين مهم‌تر، اساسا چه تضميني وجود دارد که دولت بعدي ايالات متحده، مانند دولت فعلي، برخلاف همه‌ي قواعد و قوانين حقوقي عمل نکند و با اين ادعا که اين توافق به ضرر کشور آمريکا است، به‌طور يک‌جانبه از آن خارج نشود؟ و اصلا چرا بايد مسيري را که يک بار آزموده‌ايم و به نتيجه‌اي هم نرسيده‌ايم، مجددا تکرار کنيم؟ 🔴 هم اينکه آمريکا به مذاکرات، به صورت يک بسته‌ي کامل که فراتر از موضوع هسته‌اي نگريسته و خواستار با ايران، بر سر ساير موضوعات مهم مانند ايران، ، ، حمايت ايران از هستند. مثل روز روشن است که پيامد چنين مذاکره‌ای نیز تهي کردن کشور از خود است و در اين صورت، کشور بيش از هر زمان ديگري به گزينه‌ي نزديک‌تر خواهد شد. بنابراين هيچکدام از سه حالت فوق، در بردارنده‌ي کشور و مردم نخواهد بود. 🔰 پس چه بايد کرد؟ حال که مشخص شد مذاکره با آمريکا، «بي فايده و باضرر» است، بايد به اين سؤال پاسخ داد که پس چه بايد کرد و راه چاره چيست؟ جواب اين سؤال را به تفصيل، رهبر انقلاب در مراسم سالگرد رحلت امام خميني(ره) بيان کردند: رساندن کشور به . «هدف عبارت است از رسيدن به نقطه‌ي بازدارندگي. هم در اقتصاد، هم در مسائل سياسي کشور، هم در مسائل اجتماعي، هم در مسائل نظامي بايد به نقطه‌اي برسيم که اين نقطه بازدارنده باشد، يعني بتواند جوري خود را نشان بدهد که دشمن را از تعرّض به ملّت ايران در همه‌ي زمينه‌ها منصرف کند؛ دشمن ببيند فايده‌اي ندارد و با ملّت ايران نمي‌تواند کاري بکند.»
💥امنیت آوری انتخابات چگونه؟ ✍عبدالله گنجی 💥اینکه گفته می‌شود مشارکت بالاتر موجب امنیت کشور می‌شود شاید مخالفانی نداشته باشد، اما بیشتر جنبه انتزاعی آن به ذهن متبادر می‌شود. اینکه رهبری می‌فرمایند: کسانی که بنده یا جمهوری اسلامی را قبول ندارند برای کشورشان مشارکت کنند یعنی چه؟ جمهوری اسلامی ایران از بدو پیروزی، بازی نظام سلطه در قاعده سلطه‌گر – سلطه‌پذیر یا جهان آزاد و قرنطینه را به هم زد. چنین امری در شأن ملت کهن ایران بود، اما پرهزینه هم بود. در این میدان مبارزه بین عوامل قدرت عرفی و ظاهری ایران و امریکا فاصله زیادی است. اگر وسعت، ثروت و جمعیت را مهم‌ترین عوامل قدرت یا ابرقدرتی یک کشور بدانیم طبیعی است که فاصله ایران و امریکا چند برابر است. 👇 اما مقاومت ۴۲ ساله ایرانیان از دو عامل قدرت نامتقارن سرچشمه می‌گیرد؛ تجربه تاریخی ملت و ایمانی که این ملت بر آن استوارند. دشمن و رقیب امروز ما – غرب به ماهو غرب- جایگاه مردمی این نظام را از صندوق رأی می‌فهمد. راهپیمایی روز قدس، یا ۲۲ بهمن و... را امری تبلیغی، هیجانی و توده‌ای ارزیابی می‌کند که در رسانه بزرگ‌نمایی یا کوچک‌نمایی می‌شود. اما رأی اینگونه نیست، جنبه کمی، کیفی و جهت‌گیری تک تک آرا روشن می‌شود و میزان مشارکت – که به معنی رفراندوم به جمهوری اسلامی است- جایگاه دشمن را تنظیم می‌کند. این باور ساده‌اندیشانه یا به خاطر کم‌اطلاعی است که هنگام مشارکت پایین (مانند انتخابات ۱۳۹۸) به مثال‌آوری از کشور‌های اروپایی پناه ببریم. 🔻در غرب اندیشمندانشان این هنر را داشته‌اند که برای مردم انگاره‌ای بسازند که لیبرال دموکراسی یا سوسیال دموکراسی پایان تاریخ است و مردم هیچ راهی برای رسیدن به نظام سیاسی دیگری سراغ ندارند و نمی‌بینند؛ بنابراین مشارکت پایین در غرب را مرتبط با ضعف برنامه، قبول نداشتن کاندیدا، نامقبول بودن حزب، بی‌ربط دانستن سیاست‌ها و... می‌دانند، اما درشرق و خصوصاً در ایران چنین تحلیل نمی‌کنند. در غرب به خاطر اینکه پذیرفته‌اند لیبرال دموکراسی پایان تاریخ است، چیزی به نام انقلاب، براندازی و اپوزیسیون بی‌معناست و کاهش مشارکت را در پارادایم فاصله مردم و حاکمیت تحلیل نمی‌کنند، اما در شرق و ایران اینگونه نیست. ✔️بنابراین، مشارکت حداکثری خصوصاً بعد از سه سال فشار حداکثری امریکایی‌ها به مثابه میوه‌چینی ایرانیان یا دشمنان تلقی می‌شود. دشمن می‌خواهد تأثیر فشار خود را ببیند و جمهوری اسلامی می‌خواهد تأثیر فشار دشمن به ناکامی منجر شود. 👇مثالی از امنیت آوری انتخابات بسیار مهم است و عینیت مشارکت و امنیت را رقم می‌زند. انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۲ در اوج نارضایتی اقتصادی و تورم ۵/۴۹ درصدی برگزار شد، ایرانیان حدود ۵/۱۵ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند و این مشارکت به‌رغم حضور احمد توکلی به عنوان مخالف سرسخت هاشمی بود. رئیس‌جمهور نیز ۵/۱۰ میلیون رأی آورد که از ۱۴ سال قبل بنی‌صدر کمتر بود. رأی رئیس‌جمهور در سال ۷۲ پایین‌ترین حد نصاب انتخاب یک رئیس‌جمهور در ایران پس از انقلاب است. چهار سال بعد در خرداد ۷۶ که اولین انتخابات رقابتی جدی در کشور بود (و این روند تاکنون ادامه داشته است) ۲۸ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند و رئیس‌جمهور منتخب نیز حدود ۲۰ میلیون از رأی را به خود اختصاص داد. بعد از انتخابات هم خاتمی و هم مقام‌معظم رهبری تأکید کردند که این مشارکت بالا و این حماسه بزرگ یک تهدید بزرگ نظامی را از کشور دور کرد. تأکید مشترک رئیس‌جمهور وقت و رهبری بر این موضوع قطعاً صحت آن را قطعی می‌نماید. اما این موضوع نشان می‌دهد که دشمن براساس میزان مشارکت ۱۳۷۲ جلو آمده بوده است و با انتخابات چهار سال بعد مجدداً خود را با جایگاه مردمی نظام جمهوری اسلامی تنظیم کرده است. 🔻در همه انتخابات‌های ۲۴ سال گذشته مشارکت در انتخابات ریاست‌جمهوری نمره قابل قبولی داشته و رقابت واقعی وجود داشته است. 🔴 امسال به جهت تثبیت ویروس کرونا و فشار اقتصادی سه ساله، پیش‌بینی می‌شود این مهم تقلیل یابد، به همین دلیل مردم و حاکمیت نمی‌توانند طبق روال عادی با مسئله برخورد کنند. اگر مشارکت بالاتر و حداکثری امنیت‌آور است- که هست- باید زمینه‌های حضور حداکثری فراهم شود، البته ملت می‌داند که مشارکت بالا خط پایان محاصره سه ساله ملت ایران است و تو دهنی را ان‌شاءلله خواهد زد. اما وجود ⚡️ رقابت جدی، ⚡️مناظره حقیقی، ⚡️برنامه باور پذیر ⚡️کنترل حداکثری کرونا چهار عنصری هستند که می‌توانند بخشی از مشارکت را اصلاح و نسبت به ۱۳۹۸ جبران کنند. 👇امنیت‌آوری انتخابات روی دیگری نیز در داخل دارد. برخی انتخابات را نه پروسه‌ای برای چرخش نخبگان که بستری برای مبارزه با نظام جمهوری اسلامی می‌دانند. بستری را می‌بینند که به روش‌های مختلف می‌شود در آن چالش و هزینه تولید و اصل انتخابات را به سخره گرفت.
🔴 و آنچه باید دانست؛ از بلاهت غربگرایان ایرانی تا اروپای کوتوله‼️ ❌سرانجام و همان گونه که از سال ها پیش منتقدان برجام پیش بینی می‌کردند مکانیسم ماشه توسط اروپایی ها در روند فعال شدن قرار گرفت. 🔻 یادگار ، و شاید هم جریان غربگرای ایرانی است، میراث شومی که هر از چند گاه در گوشه ای خود را نشان می‌دهد. 🔻ماشه نتیجه اعتماد بی حد و مرز و شاید هم دلبستگی شدید غربگرایان ایرانی به ام‌الفساد زمانه یعنی آمریکا و اروپا است. در این راستا لازم است به چند سوال مهم پاسخ دهیم؛ ماهیت مکانیسم ماشه، چگونگی گنجاندن آن در برجام، چرایی فعال شدنش و آثار و نتایجی که در بر دارد و سناریوهای آن. 🔻: مکانیسم ماشه: مکانیسم ماشه یا اسنپ بک به بندی از برجام اشاره دارد که در آن گفته شده اگر ج.ا به تعهدات خود در برجام عمل نکند قطعنامه 2231 که شش قطعنامه قبلی علیه ایران را ملغی کرده بود، دوباره این قطعنامه ها را برمی‌گرداند. نکته اینجاست که این بند خطرناک از همان روز اول معلوم بود یک طراحی شیطانی علیه ایران است تا در روز واقعه ج. ا. را گرفتار کند. این درحالی است که آن روزها که برجام امضا شد ظریف محکم ادعا کرد که چنین چیزی دروغ است و واقعیت ندارد! 🔻در این مکانیسم قطعنامه های 1696 و 1737 و 1747 و 1803 و 1835 و 1929 که تحریم های هسته ای، محدودیت های مالی و تسلیحاتی و بانکی بر ایران تحمیل می‌کرد، همگی در قطعنامه 2231 گنجانده شد و اروپا تا 27 مهر ماه فرصت داشت تا آن ها را دوباره علیه ایران فعال کند. 🔻: چرایی فعال شدن مکانیسم ماشه: از آنجایی که آمریکا از برجام خارج شده بنابراین نمی‌توانست مکانیسم ماشه را فعال کند، اما اروپا با وجود نقض فاحش برجام و عدم عمل به تعهداتش همچنان در برجام ماند تا در روز موعود علیه ملت ایران شرارت کند. 🔻اروپا برای این فعال سازی چند دلیل دارد؛ دلیل اصلی همان دشمنی دیرینه با ملت ایران و خوی استکباری اروپای متکبر است. از ابتدا تردیدی نداشتم که حتی اگر ایران به تمام تعهدات خود در برجام هم کاملاً عمل کند بازهم غرب اجازه منتفع شدن ملت ایران از تکنولوژی هسته ای را نخواهد داد. دلیل دوم ترس مشترک غرب و رژیم صهیونیستی از ایرانِ هسته ای است. نکته دیگر ادراک آنها از ایران ضعیف و شرایط خاص منطقه ای ج.ا و ترس آنها پس از حوادث جنگ 12 روزه و نتایج رویارویی ج.ا با آمریکا و اسرائیل است. دلیل دیگر اما به نقش ایران در جلوگیری از شکست روسیه در جنگ اوکراین بازمی‌گردد. جالب است که اروپایی ها حمایت ایران از روسیه در این جنگ را دلیل تغییر موازنه بعد از شکست های سنگین اولیه روسیه می‌دانند. نکته دیگر که باید به آن اشاره شود ضعف شدید اروپا در دوران اخیر و کاهش جدی توان کنشگری آن در مقابل آمریکا، چین، روسیه و ایران است. اروپایی ها در حال تلاش برای بهره برداری از مکانیسم ماشه برای مطرح کردن خود می‌باشند. 🔻سوم : آثار و طبعات مکانیسم ماشه؛ مکانیسم ماشه و فعال شدن آن در صورتی که شرایط آنگونه که غربی ها می‌خواهند در شورای امنیت پیش برود دو کارکرد اساسی خواهد داشت؛ اول یک فشار روانی سنگین بر ملت ایران و ایجاد شوک اقتصادی از این مسیر است. دوم کارکرد های واقعی ابزار تحریم است. واقعیت این است که تقریبا تمام ابزار های تحریم ملت ایران توسط غرب به کار گیری شده و چیزی نمانده که از تیغ تحریم آنها در امان مانده باشد اما در هر صورت بازگشت قطعنامه های شورای امنیت ریسک همکاری اقتصادی و نظامی با ج.ا را بالا خواهد برد و کار تعاملات اقتصادی سخت تر خواهد شد. 🔻چهارم: سناریو های پیش رو؛ سناریوی اول این است که نامه ی اروپا در شورای امنیت طرح می‌شود و از آنجایی که در یک حماقت عجیب و تاریخی تیم ظریف حتی حاضر به پذیرش حق وتو روسیه و چین در این بند نشده، شورای امنیت در غیاب این حق، تصمیمات سختی علیه ایران خواهد گرفت. سناریوی دوم این است که با توجه به تلاش چین و روسیه برای تمدید قطعنامه 2231 در یک افق شش ماهه و بدون بازگشت مکانیسم ماشه و پذیرش تعهداتی از طرف ایران موضوع به آینده احاله داده می‌شود. سناریوی سوم این است که ج.ا با اتخاذ تدابیر تهاجمی و مقتدرانه همچون خروج از NPT، تعلیق تمام همکاری ها با آژانس و تهدید ضمنی غنی سازی پنهان، طرف مقابل را مهار کرده و مجبور به گزینه میانه می‌کند‼️ سناریوی چهارم ایستادگی در درگیری بر روی این موضوع و نظامی شدن پاسخ های دو طرف است.. 🔻 باید صبر کرد تا معلوم شود کدام سناریو در این رویارویی به وقوع خواهد پیوست، اما فراموش نکنید یک بار برای همیشه باید ملت ایران تکلیف خود را در فعالیت های هسته ای، هزینه های آن و نقش خسارت بار جریان غربگرا در این موضوعات روشن نماید... این را می دانم که مکانیسم ماشه غرب هم کاری از پیش نخواهد برد؛ عِرض خود می بری و زحمت ما می داری...