سنگ‌قبر‌آرزو؛ درود‌و‌مـــهر. ایــن‌پـیام‌رو‌فـوروارد‌کـنید‌تــو‌چنل‌هــاتون‌تــا: ~مـن‌‌یــه‌عکس‌با‌وایـب‌چنلتون‌بـهتون‌بـدم ~ویـک‌متن‌مـثل‌تـصویر‌بـالا ~و‌بـا‌وایـب‌چنلتون‌یـک‌آهنگ‌تقدیمتون‌کنم ‌‌             ‌‌   ‌   ꦾᮢ꯭ᨘ𑁀꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭꯭🎱__      ‌                چـک‌بشه!

ریشه در اعماقِ اقیانوس دارد ــ شاید ــ این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران . یا ، نه ، دریایی است گویی ، واژگونه ، بر فراز شهر ، شهر سوگواران . هر زمانی که فرو می بارد از حد بیش ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر ، با تشویش : رنگ این شب های وحشت را تواند شست آیا از دل یاران ؟ چشم ها و چشمه ها خشک اند . روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ ، همچنان که نام ها در ننگ ! هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد . آه، باران، ای امید جان بیداران ! بر پلیدی ها - که ما عمری ست در گرداب آن غرقیم - آیا‌، چیره خواهی شد ؟

اگر خواستید می‌تونید اسم آهنگ هایی که خیلی دوست دارید برام بذارید تا هم من هم بقیه‌ی دوستامون ازش لذت ببرن.

در کل، حریق خزان که ما آهنگسازی کردیم یک شروع بود. شروع برای یک تلفیق خوب بین موسیقی ردیفی قدما و موسیقی کلاسیک غربی به طوری که اصالت و هویت خودش رو حفظ کنه اما متناسب با نیاز امروز جامعه‌ی ما از نظر شنوایی باشه. و به نظرم هم آقای قربانی هم نوازنده‌ های با تجربه‌ای مثل سامان صمیمی بهنام ابوالقاسمی خیلی ریسک بالایی رو پذیرفتن که حاضر شدن این رو اجرا کنن. چون بعدش از دید اساتید قدیمی خیلی نقد شدیم. ولی الان اون ها هم به زیبایی این قطعه ها پس بردن. در این زمینه امروز آثار خیلی خوبی خلق میشه که همه از زیبایی عمیق و فوق‌العاده‌ای برخوردار هستن. ولی شروعش از حریق خزان بود. -مهیار علیزاده

2:11 به شوق لعل جان‌بخشی که درمان جهان با اوست چه طوفان می‌کند این موج خون در جان پر دردم

ارغوان هم از آلبوم حریق خزان بود. انقلابی در موسیقی ایرانی که سال ۹۷ با آلبوم «با من بخوان» کامل شد. واقعا شاهکاره.

روزهای بی‌قرار از آقای قربانی:) - وای این قطعه عالیه.

فقط جهت توضیحات بیشتر میگم (شاید هم بدونید): این قطعه در روز های پایانی سال ۱۴۰۱ ساخته شد. سالی که می‌دونیم چه اتفاق های دردناکی افتاد. این موسیقی دقیقا چند ساعت قبل از تحویل سال جدید منتشر شد. یعنی در همون سالی که این اتفاق افتاد، ولی کمی دورتر. میکس و مسترینگ این آهنگ (به خاطر اینکه باید در یک زمان مشخص منتشر می‌شد) خیلی عجله‌ای تموم شد. ولی این باعث نشده کار آسیبی ببینه. این از هنر آرش پاکزاد در کار میکس (یه جمله‌ی معروف دارن آقای پاکزاد. گفته بود من میکسر نیستم. فیکسرم. خلاصه که این آهنگ به اثبات برای این قضیه) این قطعه موقع انتشار مجوز نگرفت (که باعث وجود شایعات ممنوع‌الکاری آقای قربانی شد ولی در نهایت به اخطار و جریمه بسنده کردن) و هنوز هم مجوز نداره. توی اجراهای داخل ایران هم خونده نمیشه (طبیعتا چون مجوز نداره) ولی توی کنسرت های خارج از کشور این یکی از قطعه‌های اصلی رپرتوار استاد قربانیه.