در کل، حریق خزان که ما آهنگسازی کردیم یک شروع بود. شروع برای یک تلفیق خوب بین موسیقی ردیفی قدما و موسیقی کلاسیک غربی به طوری که اصالت و هویت خودش رو حفظ کنه اما متناسب با نیاز امروز جامعه‌ی ما از نظر شنوایی باشه. و به نظرم هم آقای قربانی هم نوازنده‌ های با تجربه‌ای مثل سامان صمیمی بهنام ابوالقاسمی خیلی ریسک بالایی رو پذیرفتن که حاضر شدن این رو اجرا کنن. چون بعدش از دید اساتید قدیمی خیلی نقد شدیم. ولی الان اون ها هم به زیبایی این قطعه ها پس بردن. در این زمینه امروز آثار خیلی خوبی خلق میشه که همه از زیبایی عمیق و فوق‌العاده‌ای برخوردار هستن. ولی شروعش از حریق خزان بود. -مهیار علیزاده

2:11 به شوق لعل جان‌بخشی که درمان جهان با اوست چه طوفان می‌کند این موج خون در جان پر دردم

ارغوان هم از آلبوم حریق خزان بود. انقلابی در موسیقی ایرانی که سال ۹۷ با آلبوم «با من بخوان» کامل شد. واقعا شاهکاره.

فقط جهت توضیحات بیشتر میگم (شاید هم بدونید): این قطعه در روز های پایانی سال ۱۴۰۱ ساخته شد. سالی که می‌دونیم چه اتفاق های دردناکی افتاد. این موسیقی دقیقا چند ساعت قبل از تحویل سال جدید منتشر شد. یعنی در همون سالی که این اتفاق افتاد، ولی کمی دورتر. میکس و مسترینگ این آهنگ (به خاطر اینکه باید در یک زمان مشخص منتشر می‌شد) خیلی عجله‌ای تموم شد. ولی این باعث نشده کار آسیبی ببینه. این از هنر آرش پاکزاد در کار میکس (یه جمله‌ی معروف دارن آقای پاکزاد. گفته بود من میکسر نیستم. فیکسرم. خلاصه که این آهنگ به اثبات برای این قضیه) این قطعه موقع انتشار مجوز نگرفت (که باعث وجود شایعات ممنوع‌الکاری آقای قربانی شد ولی در نهایت به اخطار و جریمه بسنده کردن) و هنوز هم مجوز نداره. توی اجراهای داخل ایران هم خونده نمیشه (طبیعتا چون مجوز نداره) ولی توی کنسرت های خارج از کشور این یکی از قطعه‌های اصلی رپرتوار استاد قربانیه.

اکنون می‌دانم و در انتظارش هستم. هر چند هنوز نمی دانم چیست یا چگونه به من روی می‌آورد. پس باید مواظب آنچه می‌کنم باشم. آنچه به من یاری خواهد داد تا از این مسیر به سلامت بگذرم در میان کار های کوچکی است که می‌کنم! -فرهاد مهراد

3:05 من دلم سخت گرفته‌است از این میهمان خانه‌ی مهمان کش روزش تاریک که به جام هم نشناخته انداخته است چند تن خواب‌آلود، چند تن ناهموار، چند تن ناهشیار...

بچه ها، اینو دوستم بهم تقدیم کرد. شما هم بشنوید.

کیهان رو وقتی خیلی جوون بود توی یک اجرا در کرمانشاه دیدم. انگار روی زمین نبود. انگار با سازش رفته بود توی جهانی که ما نمی‌تونستیم ببینیم. خیلی خوشم اومد و آوردمش توی گروه خودم. خیلی ازش نگذشته بود که با استاد شجریان و پسرش یه گروه ساختیم و دور دنیا رو باهاش چرخیدیم و کلی کار خوب اجرا کردیم. -حسین علیزاده

6:03 نغمه سر کن که جهان تشنه‌ی آواز تو بینم چشمم آن روز مبیناد که خاموش در این ساز تو بینم نغمه‌ی توست بزن آنچه که ما زنده بدانیم اگر این پرده برافتد من و تو نیز نمانیم اگر چند بمانیم و بگوییم همانیم...