فردین خلعتبری از جذابترین آهنگساز هاییه که می‌شناسم. کار هاش همه خوبه و جزئیات جالبی داره. من همینجا شرط می‌بندم که شما حداقل پنج تا اثر از آقای خلعتبری شنیدید و بعدا اثبات می‌کنم. اولین نکته در مورد مسیر جالبشونه. ایشون اول رشته‌ی سازه در دانشگاه شریف قبول شد. یعنی یه جورایی بالاترین جایی که می‌تونست باشه. ولی اصلا دوستش نداشت. پس چیکار کرد؟ انصراف داد و دوباره درس خوند برای هنر، و دانشگاه هنرهای زیبا قبول شد. دوباره بالاترین جایی که می‌تونست باشه. حالا در مورد ادعای اولم، آقای خلعتبری بهترین آهنگساز موسیقی متن ایرانه. موسیقی متن یعنی موسیقی روی فیلم و سریال و منظور تیتراژ نیست. یعنی اون موسیقی هایی که وسط فیلم ها هست، روی صحبت شخصیت ها و روی سکانس های فیلم. البته که تیتراژ ساز توانمندی هم هست. از نمونه فبلم ها و سریال هاش (معروف ها رو میگم) شب دهم، مدار صفر درجه، بخشی از شهرزاد، بانوی عمارت، جیران و چند تای دیگه که یادم نیست. یک مثلث خیلی عالی بود توی موسیقی ما اون موقع متشکل از فردین خلعتبری، افشین یداللهی و علیرضا قربانی. تک تک کار های مشترک این سه نفر شاهکاره. تک تکشون. بعد از درگذشت تلخ افشین یداللهی هم آقای خلعتبری یک آلبوم زیبا ساخت روی اشعار ایشون که همایون خوند. این دو تا آهنگ که می‌شنوید یکی مربوط به شاهکار ها با آقای قربانیه و یکی هم از «امشب کنار غزل های من بخواب» با همایون شجریان. جفتش با شعر افشین یداللهی عزیز. (یه عکس خیلی قشنگ از این نشست خبری داشتم ولی نیست الان. بعدا پیداش می‌کنم و با یکی از بی‌کلام هاش می‌ذارم.)

1:49 وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد من بودم و چشمان تو، نه آتشی و نه گِلی چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

1:45 از من که بین بود و عدم پرسه می‌زدم تو بودی و کنار خودم پرسه می‌زدم تو بودی و تمام غزل ها، ترانه ها من بودم و تمام ستم ها، بهانه ها من بودم و مجال شگفتی برای عشق، تو بودی و تحمل سخت بهای عشق

امروز داشتم با یک نفر صحبت می‌کردم. وسط صحبتاش یه جایی گفت دیگه سی‌دی عتیقه شده و هر کسی از سی‌دی استفاده می‌کنه هنوز تو عصر حجر مونده و این حرفا. بهم برخورد. و الان دوست دارم به جای اون به شما توضیح بدم که چرا عاشق سی‌دی هستم.

یه موضوع مهم هست. بحث اون حسیه که از موسیقی دریافت می‌کنیم. نه فقط شنیدن موسیقی، اینکه موسیقی رو از توی سی‌دی یا کاست یا چیز های این شکلی بریزیم انگار به موسیقی جسم دادیم. برای من مثل این می‌مونه که شما یک دوست رو از راه دور می‌شناسی و تلفنی باهاش صحبت می‌کنی، و موسیقی فیزیکی مثل اینه که اون دوست رو نزدیک خودت داشته باشی و بتونی دستش رو بگیری یا توی بغلش گریه کنی. موسیقی فیزیکی برای من همون دوسته. یک مزیت دیگه هم اینه که ارتباط گرفتن باهاش از آدما ساده تره. خلاصه که دید من به این قضیه اینطوریه که با وجود سی‌دی، میشه به موسیقی جسمیت داد. در نتیجه این جسم می‌تونه به شما خیلی نزدیک باشه، همراه شما بیاد و بشه باهاش ارتباط گرفت.

خب، حالا وقتشه با فردی آشنا بشید.

این دوست قشنگ من خیلی جاها کنارم بوده و واقعا بهش مدیونم. قضیه اینه که اگر یک سی‌دی رو توی لپ‌تاپ یا همچین چیزی گوش کنید باز به شما اون حس جسم دادن به موسیقی رو نمی‌ده. پس من فردی رو از یه انبار تاریک نجات دادم و بعد به کمک بقیه تعمیرش کردم، اون هم این موضوع رو بعدا خیلی خوب برام جبران کرد.

الان احتمالا براتون سوال میشه که چرا فردی؟ چرا یه اسم انگلیسی اونم برای چیزی که توش فقط داره موسیقی سنتی پخش میشه؟ خب این یه نکته‌ی مهم داره. مارک این مدل پلیر Philips هست، که توی یک برنامه‌ی مخصوص کودکان توی آمریکا شخصی به اسم فردی راجرز (مجری اون برنامه) یک مدل ازش داشت که برای اون ها خیلی معروف بود. بعد تر از زندگی آقای راجرز و تاثیری که روی یک خبرنگار به خصوص داشته فیلمی ساخته میشه به نام «روزی زیبا در محله» که اونجا نقش فردی راجرز رو تام هنکس دوست داشتنی بازی کرده و فیلم محشریه. و از اونجا بود که اسم این دوستم رو گذاشتم فردی. چون حسی که ازش می‌گیرم هم خیلی شبیه اون چیزیه که فردی راجرز بود.

و اینو که گفتم، باید در مورد اولین باری که در مورد این دیدگاه چیزی شنیدم هم توضیح بدم. استاد من، کسی که بهم کمک کرد راز موسیقی ایرانی رو کشف کنم، به من یک هدیه‌ی به خصوص داد وقتی که فقط هفت ساله بودم. یک آلبوم موسیقی. آلبوم «دود عود» اینقدر که این موسیقی توی ذهن من جاودانه شد که یک حس واقعا عجیب و خاص ساخت. وقتی به خودش در مورد آلبوم گفتم، اون گفت که این معجزه‌‌ی موسیقی فیزیکیه. اون شد اولین آلبوم موسیقی من. اینو باید در مورد من بدونید که هروقت پول دستم بیاد یا کتاب موسیقی می‌خرم یا آلبوم موسیقی. و الان خیلی بیشتر با معجزه‌ای که اون می‌گفت آشنا هستم.

از دود عود قبلا یک تصنیف گذاشتم. اولین تصنیفی که اینجا گذاشتم. پس الان یکی از چهارمضراب های همون آلبوم رو می‌شنویم.

1:20

دود عود یکی از همین مدل آلبوم ها بود. با تنظیم کامبیز روشن روان. کاملا توی کار واضحه که چطور دارن از ساز های غربی استفاده می‌کنن.