ما نیز یکی از پرشورترین اجراهای خود را با شما تجربه کردیم؛ که ایکاش می‌توانستم در میانه شیراز بایستم و برای همه شما بخوانم که برگ سبزی باشد تحفه درویش. به امید چنان روزی... پیش‌تر اگر بود می‌نوشتم «از شما مردم شیراز ممنونم که میزبانم بودید با مهر» لیکن این‌بار حساب من با شما فرق دارد؛ حساب شیرازی است با شیرازی! پس می‌نویسم «مردم شهرم! چه خوش بودیم با هم. بازمی‌گردم به شیرازم...» -علیرضا قربانی پ.ن: به عنوان کسی که اجرا های آقای قربانی رو خیلی دنبال می‌کنه میگم، واقعا کنسرت شیراز فوق‌العاده بود. از همه نظر بی‌نظیر بود. و این قضیه‌ی شهروند افتخاری... خیلی حرکت جالب و قشنگی بود. کاش بیشتر از این چیزا ببینیم.

0:58 آمده‌ام تو به داد دلم برسی...

تجربه بهم نشون داده این قطعه یکی از پر مخاطب ترین و محبوب ترین قطعه های آقای قربانیه. حالا چرا؟ واقعا نمی‌دونم. یعنی از لحاظ معیار موسیقایی قطعه های خیلی زیباتری وجود داره که می‌تونست جایگاه این آهنگ رو بین مردم داشته باشه ولی نداره. نمی‌دونم چرا.

3:10

آلبوم «امشب کنار غزل های من بخواب» در یادبود افشین یداللهی ساخته شد با خوانندگی همایون شجریان و آهنگسازی یکی از بهترین دوستان افشین، فردین خلعتبری. همون‌طور که قبلاً هم گفتم مثلث این دو نفر با علیرضا قربانی یکی از بهترین همکاری های تاریخ موسیقی ما بود.

3:10 صبر کن، این تمام حرفم نیست تو نباید دعای من باشی از خدا خواستم، موافق بود می‌توانی خدای من باشی!

عارف قزوینی تاثیرگذار ترین موسیقیدان دوره‌ی مشروطه بود. او تصنیف ها را روزی در قزوین می‌ساخت و تا دو روز دیگر کل ایران در حال زمزمه‌‌ی آن بودند. مردم به راحتی موسیقی و شعر تصنیف هایش را حفظ می‌کردند، چون تصنیف هایش گردش ملودی زیادی نداشت و بین گوشه های مختلف در حرکت نبود و همین باعث میشد کسانی که با موسیقی آشنایی نداشتند هم بتوانند به راحتی آن تصنیف ها را بخوانند. عارف از طریق همین تصنیف های عقاید سیاسی خود را به گوش تمام کشور می‌رسانید. طوری که سربازان مشروطه روز فتح تهران این تصنیف را زمزمه می‌کردند. -فرهنگ شریف

2:40 ناله‌ی دروغین اثر ندارد شام ما چو از پی سحر ندارد مرده بهتر زان کو هنر ندارد گریه تا سحرگه من عاشقانه کردم دلا خموشی چرا چو خم نجوشی چرا برون شد از پرده راز، تو پرده پوشی چرا...