اینکه خیلی بازی ها طی سال های اخیر هرطور شده میخوان به مفاهیم فلسفی،روانشناسی و مفاهیم اخلاقی بپردازن ترسناک شده مخصوصا به شکل انتزاعی یا روایت محیطی

اینکه بخوای راجب این چیزا هی حرف میزنی یا به مخاطب عقیدتو با داستان نشون بدی،یجور بحران عجیبیه

خودم خوشم میاد از این چیزا تو فیلم و بازی ها ولی دیگه داره ترسناک میشه

ادمای مدرن زیادی افسرده شدن

حتی به شکل مثبت و هنری هم بخوان نشون بدن مثل اثار هنری و ریلکس بازم عجیبه

تا زمانی که مرگو به تمسخر نگیرن انتقادی ازشون ندارم

نه نفهمیدی چی گفتم بازی واسه سرگرمی بود از وقتی که به یه رسانه مهم تبدیل شد عجیب تر شده حالا دیگه گیم پلی و داستان هم در خدمت مفهومیه که میخوان برسونن/راجبش بحث کنن

ساده تریناش از قدیم بود بازی های قرون وسطایی و باستانی با ادم های دار زده شده در سطح مپ این یه مفهوم ساده رو میخواد از دنیای بازی برسونه ولی از این حرفا گذشت از دوران بایوشاک به بعد بازی هایی مثل دیسکو الیسیوم،norco,گریس،nier در انواع سبک ها نفوذ کردن به شکل عمیق

از سوپرماریو رسیدیم به Nier

یه مثال ساده و بی ربط بذار بزنم که یمدت من و تو خیلی دربارش بحث میکردیم کیپاپ به عنوان سرگرمی باب شد ولی دیدی که ملت چقدر بخاطرش همو تخریب کردن و کشتن و اسیب زدن

نیر واقعا مفهومای قوی ای از عشق و نفرت | مرگ و زندگی | مفهوم انگیزه و زندگی رو رسوند

خیلی دلم میخواد یه تحلیل بلند ازش بدم بیرون ولی هرچی بگم کمه