رب ادخلنی مدخل صدق فاخرجنی مخرج صدق... و اجعل لی مِن لدنک سلطانا نصیرا... +اولین شیفتِ (شب) سال ۱۴۰۳.. آخرین عیدِ طرح. #طرح‌نوشت

. از این پست، تا این پست اِسماً یک سال گذشته آمّا رسماً اندازه چهار پنج سال پیر شدیم :) نمیگم بزرگ شدیم. «بزرگ» کلمه‌ی راحتی نیست. میگم پیر شدیم چون آدم وقتی پیر میشه، چه بخواد چه نخواد حامل تجربه‌هایی میشه که در سنین قبلی خودش اون‌ها رو نداشته، توان جسمش کمتر میشه، تفکرش بیشتر میشه، خیلی چیزها دیگه براش اهمیت ندارن، قدر فرصت‌هاشو بیشتر میدونه، دلتنگ‌تر میشه، آدم‌های محدودتری رو توی دایره اصلی زندگیش نگهمیداره، یاد میگیره برا هرکسی باید چقدر و چطور وقت و ارزش بذاره، آدم‌ها رو بهتر می‌شناسه، وقتش رو کمتر تلف میکنه و برای خانواده اهمیت بیشتری قائل میشه... #خدایا سالی که گذشت، برام پر از درس و تجربه بود... ممنونم ازت بابت این فرصت... حتی اگر سخت بود و جان فرسا حتی اگر مرا به سخت‌جانی خود این گمان نبود.. ممنونم ازت که باعث شدی در سال ۱۴۰۲، به خودشناسی دقیق‌تری از خودم برسم.. ممنونم ازت که باعث شدی نسخه‌های دیگری از خودم رو ببینم که تا به حال با اون ها مواجه نشده بودم.. ممنونم ازت که صبورترم کردی.. ممنونم ازت که خودم، خانواده‌ام و عزیزانم رو در سلامتی کامل به سال جدید رسوندی.. اللهم عجل لولیک الفرج بِعَلیٍ... . #سالنامه

. امتیازم به میزان عملم به این دستورالعمل: ۳۷ از ۵۰ :) . دستورالعمل امسال: توجه و تامل به نیت‌‌ کارهام و کسب نیتی که نورانی کنه، نور بسازه و نور برسونه.. #سالنامه

میگه در آخرین رمضانِ عمرِ مبارکش هی از بچه هاش به خصوص امام حسن می پرسید فرزندم! امروز چندمِ ماهه؟ بعد از جواب، روی به آسمان میکرد و میگفت: اِنّا لله وَ اِنّا اِلَیهِ راجِعون... دیگه روزایِ فراقِ #علی و فاطمه تموم میشه ..... آه یا مولا...

#شب‌جمعه است هوایت نکنم، میمیرم

. صندلی عبرت :) #کهف‌من

اولین #شب‌جمعه‌ ی سال ۱۴۰۳... #خدایا کمکمون کن امسال یجوری زندگی کنیم که انگار این آخرین روزمون بوده.. مثلا آخرین ۳ فروردین عمرمون.. یجوری باشه که لحظه به لحظه‌شو اَزَمون بخری.. نه اینکه خوب و بد کنی.. یجوری که آخرش دوشادوش این شهدا قرار بگیریم.. #کهف‌من

صلی الله علیک یا اباعبدالله...

صلی الله علیک یا اباعبدالله 💔

یه چیزی بگم دلمون بسوزه.. پریشب حرم حضرت رقیه انقدر گریه میکنه حالش بد میشه میاد تهران.. دیشب میره بیمارستان.. امروز تو خونه اش به علت ایست قلبی اذان ظهر تموم میکنه.... طبق وصیتش جنازه اش چند روز دیگه کربلا خاک میشه ... آخر هم رفت بغل خود امام حسین.. آه حسین...

#خدایا به حق سحر روز جمعه‌ی ماه مبارک ما را از وِراجی مصون بدار و با کتمان محشور کن... فرمود مومن کَتوم است... مومن اهلِ کتمانه. کتمانِ راز، کتمانِ درد، کتمانِ صعب. هَر که را اَسرارِ حَق آموختَند مُهر کَردَند و دَهانَش دوختَند آره خلاصه...

. این رنج، سهم توست! ابتلایى که براى من است، چه لزومى دارد که آن را براى دیگرى بازگو کنم؟ که این دستور وارد شده است: «لا تَقُلْ لَهُمَا افٍّ» /اسرا-23/ رنج خود را براى پدر و مادرت بازگو مکن. افّ؛ یعنى اینکه من رنج میبرم.. این رنج سهم توست. پس رنج و ناراحتى خود را، نزد آنها مطرح نکن که ظرفیت و تحمل آن را ندارند، مگر هنگامى که از آن بیرون آمده باشى؛ که در اینصورت، گفتنِ تو، درس و عبرت خواهد بود. مؤمن کتوم است و این کتمان، فقط مربوط به اسرار مگو نیست که کتمان #درد و #رنج هم هست. تو چه حقى دارى آنچه را که دوست به تو داده، نه با دوست بلکه با دشمن او در میان بگذارى؟ آنقدر کم تحمّل هستیم که دَرِ دلمان را باز گذاشته‏ایم و هر کس در آن خانه گرفته و هر کس از آن خبر دارد... یک فتنه، یک درگیرى، یک رنج، یک ضربه، یک فشار، رزق و بهره من است، ولى زنم میداند! پدرم می‏داند! مادرم میداند! پس کجاست آن وسعت؟! کجاست آن وجودى که باید مثل کوه باشد؟! به راستى که از کف دست هم صاف‏تریم! باید غم‏ها را تبدیل کنیم و وقتى از آنها بیرون آمدیم، براى دیگران بازگو کنیم تا آنها هم از این درد و غم، درسى بیاموزند. ❞ استاد صفایی حائری، حرکت، ص : 288