متخلفان حکمرانی علوی و خاطر مسؤولان متخلف نظام اسلامی را تطهیر و تأمین نکنید! جوابیه اساتید و فضلای حوزوی به بیانیه سیاسی حاشیه‌ساز جناب آقای علیدوست/15 حجت‌الاسلام دکتر داوود مهدوی‌زادگان @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 1 از 4] 1. ویژگی منبر و موعظه خوب معرفت افزایی و روشنگرانه بودن آن است. چنانکه مجلس خطابه‌های جناب حجت‌الاسلام حاج آقای عالی از این ویژگی برخوردار است. ایشان در ایام عزاداری ابا عبدالله الحسین علیه السلام در محضر ولی فقیه به نکات خوبی اشاره کردند که بعضاً پاسخ مستدل و محکم به شبهاتی است که بدخواهان و دشمنان نظام اسلامی طرح کرده اند. بخشی از این شبهات که در تولید آن متحجرین و عافیت اندیشان حوزوی نیز سهیمند، هجمه آوردن به اسلامیت جمهوری اسلامی است. آنان از موضعی آرمان گرایانه و غلوً آمیز جمهوری اسلامی را به دلیل وجود پاره ای نا بسامانی های اقتصادی و اجتماعی در تعارض با اسلام مطرح می‌کنند و ایراد می‌گیرند که اگر این نظام اسلامی است، چگونه است که وضعیت موجود مطلوب نیست و کارگزارش فساد می‌کند. پس، این نظام اسلامی نیست. 2. خطیب دانا، جناب آقای عالی بی‌آنکه بخواهند وجود چنین نابسامانی‌ها را انکار کنند یا سرپوش بر آن‌ها بگذارد، استدلال کرده است که این مسأله ( وجود فساد در برخی از لایه‌های کارگزاری ) غیر اسلامی بودن جمهوری اسلامی را اثبات نمی‌کند. مهم این است که نظام اسلامی اراده بر رفع فساد و سامان وضعیت نامطلوب موجود را داشته باشد و مردم شاهد چنین اراده‌ای باشند. و البته بحمد الله اکثریت مسؤولان و کارگزاران نظام مقدس جمهوری اسلامی پاکدست و خدمت‌گذار به اسلام و ملت مسلمان است. ایشان در مقام استدلال مقایسه‌ای با دوران حکمرانی امام علی علیه السلام کرده است که در آن زمان نیز کارگزار و والی فاسد و ناکارآمد وجود داشت و حضرت با آن‌ها برخورد می‌کردند و برخی از آن‌ها از ترس مجازات یا کسب مال نامشروع به معاویه ملحق شدند. اما همانطور که وجود کارگزار فاسد دلیل بر غیر اسلامی بودن حکمرانی امام علی نمی شود، وجود کارگزار فاسد در جمهوری اسلامی نشانه غیر اسلامی بودن آن نیست. چون در هر دو نظام، اراده ای بر فساد و ظلم نبوده و نیست بلکه اراده بر اصلاح و دادگری است. چنانکه اغلب منتقدان در دموکراسی‌های غربی نیز دولت‌ها را متهم می‌کنند و نه نظام دموکراسی. لذا اگرچه جمهوری اسلامی در عمل تا رسیدن به مرزهای حکمرانی علوی فاصله دارد. اما حکومت معاویه در آن زمان و حکومت پهلوی در این زمان، فاسد بود و هیچ اراده‌ای بر اصلاح امور و امر به خیر نداشتند و خلاف شرع مقدس عمل می‌کردند. این استدلال کاملاً منطقی و مسموع است و هیچ اعوجاج و تحریفی در آن نیست. پاسخ دهنده به شبهه غیر اسلامی بودن نظام اسلامی نه قصد کوچک‌نمایی نابسامانی وضعیت موجود را داشته است و نه قصد بزرگ‌نمایی یا تجسیم فساد موجود در برخی از لایه‌های کارگزاری حکمرانی علوی را داشته است. هیچ قصد اسائه ادب به ساحت مقدس امام علی علیه السلام یا تطهیر دشمنان آن حضرت در میان نیست. مگر نه این است که نهج البلاغه راوی آه و ناله‌ها و شمات‌های اتباع امام علی است که چگونه ترک معروف و عمل به منکر می‌کنند. مسلماً بدعهدی و بدکرداری مردم و کارگزار امام علی علیه السلام هیچ دلالتی بر ناکارآمدی و نا توانی آن حضرت در امر حکمرانی نیست. البته بر این استدلال می‌توان این نکته مهم را افزود که در بیان نابسامانی‌های موجود سیاه‌نمایی می‌شود و پیشرفت‌های چشمگیر جمهوری اسلامی قابل مقایسه به پیش از انقلاب نیست. @rozaneebefarda

متخلفان حکمرانی علوی و خاطر مسؤولان متخلف نظام اسلامی را تطهیر و تأمین نکنید! حجت‌الاسلام دکتر داوود مهدوی‌زادگان @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 2 از 4] 3. این سخن، اساس استدلال آقای عالی به شبهه شبهه‌افکنان بوده است. در این میان مدرس حوزوی، حجت‌الاسلام علیدوست بر این گفتار آقای عالی طی بیانیه‌ای با عنوان « دفاعی عقیم و پرهزینه » خرده گرفته است و پاسخ ایشان را با عناوینی و اتهاماتی چون عقیم و پرهزینه بودن؛ خودتحریمی، مدافع وضع موجود، مدافع متوهم نظام، تجسیم و بزرگ‌نمایی برخی تخلفات کارگزار امام علی و ربط‌دهنده آن تخلفات به آن حضرت، نادیده گرفتن برخوردهای امام علی با متخلفین، تامین‌کننده خاطر دل مسؤولان، چوب حراج زدن به تراث را حوالت خطیب و واعظ بی‌ادعای شهر کرده است. آقای علیدوست در خاتمه گفتارش با لحنی مشفقانه چنین توصیه کرده است: «این روزها دشمنان اهل بیت (علیهم‌السلام) برای دور کردن نسل جدید شیعه از دامان پاک اهل عصمت‌، نقشه‌های بسیار پیچیده‌ای اجرا می‌کنند؛ در چنین فضایی لازم است هر گاه به دلیلی سخنی از اهل بیت علیهم السلام می‌گوئیم، مراقب سو استفاده‌های احتمالی و قطعی، از گفته‌هایمان باشیم. سخن گفتن از اهل بیت به هر عنوان ورود به وادی مقدس طُوَی است که باید با احتیاط در آن میدان قدم برداشت! فراموش نکنیم که: « إِنَّ السَّمعَ وَالبَصَرَ وَالفُؤادَ کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنهُ مَسئولًا ». 4. البته تصویر نگارنده از آقای علیدوست همواره عبارت از شخصیت علمی و معتقد و متعهد به نظام اسلامی بوده است و ان شاء الله این تصویر از ایشان در ذهنیت بنده باقی خواهد ماند و عرضی که با ایشان دارم از جنس گفتگوهای طلبگی است. با وصف این، سخن اول با ایشان مربوط به همین توصیه‌ای است که در پایان سخن ابراز داشته است. آیا خود آقای علیدوست به توصیه‌ای که کرده ملتزم بوده است؟ به نظر چنین نمی‌آید. اگر چنین التزامی می‌داشتند، چنین بیانیه‌ای را علنی نمی‌کردند. چون متعاقب آن دشمنان اهل بیت علیهم السلام به وجد و ذوق زدگی برآمدند. متحجرین و افراطیون خوارجی مسلک و عافیت‌اندیشان حوزه به شوق آمدند و نه فقط از سخن ایشان بلکه سخن مرجع بزرگ آیت‌الله بروجردی رحمت الله علیه را علیه نظام اسلامی هزینه کردند. چطور آقای علیدوست ضربه به نظام اسلامی را، اراده‌ای « برای دور کردن نسل جدید شیعه از دامان پاک اهل عصمت‌ » نمی‌داند که اینگونه به جریان معارض ضد اسلام و تشیع خوراک می‌دهد. جدا کردن دشمنان نظام اسلامی از دشمنان اهل بیت علیهم السلام گام اول این دور کردن است. اگر این نیست چگونه است که جریان برانداز برای حمله به نظام اسلامی به ساحت مقدس اهل بیت علیهم السلام بی‌حرمتی می کنند. چرا برای ضربه نظام اسلامی هنجار شکنی و ابتذال اخلاقی به راه می‌اندازند. چون دوست و دشمن می داند که انقلاب و نظام اسلامی بر آمده از میراث اهل بیت علیهم السلام و اخلاق ناب اسلامی است. مگر ایشان این جمله مرحوم امام خمینی(ره) را نشنیده است که فرمودند: « اگر اسلام عزیز و جمهوری اسلامی نوپا به انحراف کشیده شود و سیلی بخورد و به شکست منتهی شود، خدای نخواسته اسلام برای قرن‌ها به طاق نسیان سپرده می‌شود » ( صحیفه امام: 18/ 5 ). @rozaneebefarda

متخلفان حکمرانی علوی و خاطر مسؤولان متخلف نظام اسلامی را تطهیر و تأمین نکنید! حجت‌الاسلام دکتر داوود مهدوی‌زادگان @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 3 از 4] 5. نگارنده در کلام آقای علیدوست سخن متقنی که در نقد یا رد کلام حاج آقای عالی لحاظ شود مشاهده نکردم. ایشان غیر از اتهام‌زنی و نسبت‌های نامربوط سخن دیگری به میان نیاورده است. ایشان درباره گزارش 30 فساد در دوران حکومت امام علی علیه‌السلام چنین استدلال کرده است که « باید توجه کرد که این فسادها، هیچ ربطی به امام نداشته و میراثی بوده که از حاکمان و حاکمیت ناتوان و فاسد قبل به ارث رسیده بود ». ظاهراً جناب ایشان ( علیدوست ) قایل به ربط نیستند یا سخنان آقای عالی را به دقت نخوانده است که چنین خطاب نامربوطی به ایشان کرده است. در کجای سخن آقای عالی چنین ربطی میان کارگزار فاسد و حکمرانی امام علی برقرار شده که بی‌مهابا ایشان را به چوب حراج به تراث زدن و جسارت به ساحت مقدس امام علی علیه السلام متهم می‌کند. مگر برخورد قاطع، روشن، سریع و عبرت‌آموز حضرت با فاسدان متخلفین انکار شده است که ایشان را به بیان ناقص مساله متهم می‌کند؟ همین استدلال درست را درباره وضعیت نا مطلوب موجود می‌توان به کار بست. 6. وضعیت نابسامان اقتصادی موجود نتیجه اندیشه معیوب و عملکرد بد تکنوکرات‌ها و لیبرال‌مسلکان بی‌اصل و نسب ایرانی - همان چپ و راست‌های مصدقی - است که هیچ اعتقاد و برداشت صحیحی از توسعه و ترقی ایران ندارند تا چه رسد به تعهد انقلابی. آن وقت، آقای علیدوست این میراث مشئوم را به حساب نظام اسلامی می‌گذارد و با لحن طعنه‌آمیز از خطیب انقلابی که در صدد جدا کردن حساب‌ها – حساب نظام از حساب مسئولان و کارگزاران بدکردار - بر آمده می‌خواهد که برای دفاع از نظام راه دیگری را انتخاب کند: « دفاع از انقلاب و نظام البته با پذیرش برخی کاستی‌ها، خود تحریمی و … راه دیگری دارد که صاحبان احساس تکلیف در اینباره باید به آن بپردازند». خب، ایشان بی‌آنکه احساس تکلیف کنند بفرمایند آن راه دیگر چیست. 7. آری، همه‌مان در نیمه شعبان، از حکومت مهدوی خواهیم گفت و فریاد می‌زنیم که: «یَمْلَأُ اللهُ به الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا بعد مَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً؟». چون جمهوری اسلامی هیچ‌گاه نگفته و نمی‌گوید که من نهایت بعثت عدالت هستم و بالاتر از این الگویی نیست. بلکه می‌گوید من اراده راه تحقق حکومت مهدوی را کرده‌ام و هر آن عملی که درست به جا آورده‌ام منسوب به حضرت حجت عج است و هر آنچه که نادرست است، از حکمرانی مهدوی به دور است. آقای علیدوست بهتر می‌داند که نظریه سیاسی امامیه در عصر غیبت بر اصل تخطئه استوار است و قایل به تصویب نیست. 8. آقای علیدوست این گونه سخنرانی‌ها را سفیدنمایی و عاری از نقد منصفانه‌ای دانسته که نتیجه آن « تامین خاطر دادن به مسئولانی است که هیچ نیازمند به تأمین خاطر نیستند». خب، اگر اینچنین است، سخن‌شان را ناقص نگذارند نشان دهند که کدام مسؤولی که بانی وضعیت موجود است این گونه سخنرانی‌ها روی دست می‌گیرد و در رسانه‌های زردی که برای دفاع از عملکردشان تاسیس کرده‌اند باز نشر می‌دهند. آیا آنان بیانیه آقای علیدوست را بیش‌تر انعکاس می‌دهند یا اینگونه سخنرانی‌ها را؟ مزید اطلاع ایشان عرض می‌شود که اتفاقاً این گونه سخنرانی‌ها خاطر مسؤولان وضعیت موجود را که بیش از سه دهه بر امور مسلط بودند نا امن می‌کند و نگرانی‌شان را از اراده نظام اسلامی بر محاسبه عملکردشان بیشتر می‌شود. چون تامین خاطر آنان در این عدم تفکیک حساب مسئولان از حساب نظام اسلامی است. دستگاه رسانه‌ای آنان چنین القا می‌کنند که دست زدن به حساب کارگزار خلاف‌کار مساوی با دست زدن به حساب نظام و طبعاً مخدوش سازی چهره نظام است. البته در القای این عدم تفکیک، جریان روشنفکری و مخالف نظام بیشترین نقش را دارند. به همین خاطر، یکی از نتایج مطلوب این گونه سخنرانی‌ها بر خلاف تصور آقای علیدوست، همین جداسازی حساب‌ها است؛ حساب نظام اسلامی از حساب مسئولان ناکارآمد و بدخواه. تمام حرف آقای عالی این است که همانطور که فساد یا تخلف کارگزار امام علی را نمی‌توان به حساب حکمرانی علوی گذاشت؛ در جمهوری اسلامی هم اینچنین است. چون نظام اسلامی همانند حکمرانی علوی خواهان فساد و تخلف مالی و اداری نیست. @rozaneebefarda

متخلفان حکمرانی علوی و خاطر مسؤولان متخلف نظام اسلامی را تطهیر و تأمین نکنید! حجت‌الاسلام دکتر داوود مهدوی‌زادگان @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 4 از 4] 9. چنانکه گفته شد آقای عالی در سخنرانی خود نسبت به عملکرد و کارنامه بد مسئولان و بانیان وضعیت موجود اقتصادی هیچ گونه سفیدنمایی و تامین خاطری نکرده است. اما متأسفانه اگر نیک بنگریم آقای علیدوست در گفتارشان چنین کاری را برای متخلفین آن زمان و این زمان انجام داده است. ایشان به جای آنکه از برخورد قاطع، روشن، سریع و عبرت‌آموز امام علی علیه السلام با متخلفان بگوید، سعی در سفیدنمایی و تصغیر تخلفات برخی از کارگزاران حکمرانی علوی دارد. آقای علیدوست ضمن ذکر مواردی از تخلفات که در کتاب شریف نهج‌البلاغه و بعضی روایات گزارش شده است، برخی از آن‌ها را ناچیز شمرده است و برخی‌ها را هم بخاطر ضعف سندی رد کرده است. لذا به زعم ایشان « آن چه این آقایان بیان می‌کنند یا در اصل خلاف واقع، یا غیر ثابت، یا راست ناقص و یا به قدری آمیخته به مبالغه است که هیچ کم از کذب ناموجه ندارد». تخلفاتی هم که شده اندک و غیر جسیم است. عجیب از ایشان است که تخلف کارگزار امام علی علیه السلام را « اندک » و « غیر جسیم » می‌داند. ایشان شأن و منزلت امام علی علیه السلام را که تالی تلو مقام نبوت است تا مرتبه حاکم دنیوی پایین آورده است. کارگزار امام علی علیه السلام بودن افتخار بزرگی است که نصیب هر کسی نمی‌شود. با این وصف، در حکومت آن حضرت همین کارگزار تخلف بکند! این بدترین خسران برای کسی است که توفیق کارگزاری امام علی علیه السلام را پیدا کند و مرتکب تخلف شود. مگر نه این است که حسنات الابرار، سیئات المقربین. عثمان بن حنیف از شاگردان و مریدان مقرب امام علی علیه السلام است و حضرت انتظار حتی نشستن بر سر سفره‌ای که اغنیا بر آن حاضر و فقرا غایب بودند را ندارد. اگر این کار در نظر آن حضرت بزرگ نبود به عثمان بن حنیف تذکر نمی‌داد. ولی در نظر آقای علیدوست اندک و غیر جسیم. چون به زعم ایشان صرف نشستن بر سر سفره‌ای بود که اغنیا بر آن حاضر و فقرا غایب بودند. چطور ایشان تخلف کارگزار امیرالمؤمنین را اندک و غیر جسیم می‌داند. بلکه همان اندکش زیاد است و جسیم. ایشان این تخلف را برای کارگزار جمهوری اسلامی بزرگ می‌داند و به همین خاطر دست به قلم شده ولی برای کاگزار حکمرانی علوی غیر جسیم می‌داند! طبیعی است که این گونه سفیدنمایی‌ها از کارگزار متخلف حکمرانی علوی برای کارگزار متخلف جمهوری اسلامی تامین خاطر می‌آورد نه آن گونه سخنرانی‌ها. 10. متأسفانه اشتباه آقای علیدوست آن است که گمان کرده چون ذکر کارگزار متخلف امام علی علیه السلام موجب تحقیر و تنقیص حکمرانی آن حضرت می‌شود، پس باید یا سند روایت را تضعیف کرد و یا اگر قابل تضعیف نیست، باید تخلف را ناچیز و تصغیر کرد. در حالی که اگر این گمان درست بود، امام علی علیه السلام عثمان بن حنیف را بخاطر صرف نشستن بر سر سفره اغنیاء توبیخ نمی‌کرد. آن حضرت این کار را کرد تا بعدها فقیهی نخواهد از روی ارادت‌ورزی غلط، کارگزار متخلفش را تطهیر کند. اینگونه تطهیر کارگزار متخلف حکمرانی علوی اسباب تامین خاطر مسئولان متخلف نظام اسلامی را فراهم می سازد. بنابر این، خوب است آقای علیدوست که وظیفه خطیر و ظریف دفاع از اهل بیت عصمت و طهارت را بر دوش گرفته است، اَبرو را طوری آرایش نکند که چیزی از چشم باقی نماند! و بُن همان شاخه‌ای را که بر آن نشسته‌اند، به دست اره نسپارند! در خاتمه تذکر مشفقانه و ناصحانه آقای علیدوست را به خود ایشان یادآور می‌شویم که قدری با احتیاط سخن بگویید و بدون هیچ عایدی و نتیجه، ناخواسته نسل امروز را نه فقط با حکومتی که بی‌همتا در عدالت بود بلکه با نظام اسلامی که غایتی جز تحقق آن حکومت بی همتا ندارد بدبین نسازید. و السلام. @rozaneebefarda

مقاله‌ای که از کانال جناب آقای علیدوست حذف شد! #بدون_شرح... @rozarozaneebefarda

📹 نماهنگ | یک محرم پُرشور ☝ روایت روز گذشته رهبر انقلاب از تلاش دشمن برای بی‌رونق کردن محرم امسال و آنچه در عمل اتفاق افتاد ➕ به همراه گوشه‌هایی از مجالس معظم عزاداری در سراسر ایران 💻 Farsi.Khamenei.ir

خط انقلاب و خوانش حوزه انقلابی جوابیه فضلای حوزوی به بیانیه سیاسی.../16 حجت‌الاسلام حجت‌ گنابادی‌نژاد/مشهد 🔻 این روزها نامه‌ها و بیانیه‌های منتسب به دو استاد و عالم محترم حوزه علمیه قم ،حضرات آقایان: علیدوست و عالی و در ادامه نامه‌ها و مواضع برخی شاگردان و فضلا منتشر شد ضمن اینکه موضوع و مواضع طرفین و پیرامون آن‌ها را مهم می‌دانم اما به نظر زوایای دیگری هم وجود دارد و ضروری است که مورد واکاوی قرار گیرد: •بااحترام به هر دو استاد محترم موضوع مورد بحث و مناقشه به دو مطلب پایه و اساسی بر می‌گردد یکی دین و دینداری و باورهای دینی مردم و دیگری انقلاب اسلامی و خوانش انقلابی،اگر همین مقدار در طرفین و همراهان محترم توافق باشد به چند نکته مهم رسیده‌ایم اول اینکه بحث و مناقشه شخصی و مرتبط با منافع نیست و دغدغه و مطالب برای اسلام عزیز و انقلاب اسلامی است •نکته بعدی این است که رویکرد و روش‌شناسی مقبول برای دفاع از اسلام و انقلاب اسلامی چیست؟ پر واضح است عصر کنونی و اندیشه برتر برای ما همان خواستگاه و تفکر امام خمینی ره و امام خامنه‌ای دامت برکاته است که یک ضلع آن اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله با التزام به قرآن کریم و عترت اهل بیت علیهم السلام است و ضلع دیگر: خوانش انقلابی با رویکرد حضور در میدان و مجاهدت برای دین و ارزش‌های دینی است یعنی دقیقا همان منهجی که امام راحل در قبل از پیروزی انقلاب اسلامی شروع کردند و به جایگاه علمی و شهرت فقهی و منزلت معنوی بسنده نداشتند و مرز اصلی در خدمت به دین و اسلام و مکتب با مجاهدت و مبارزه با طاغوت و پهلوی شناسانده شد •در روش شناسی اسلام ناب همیشه جریان توحید و مبارزه با طاغوت متلازم است و در آیات و روایات این خط فکری فراوان به تصویر کشیده شده است از لااله الا الله( صافات آیه ۳۵ ) تا وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ... (نحل، ۳۶) و کلام نورانی امیرالمؤمنین علیه السلام که فرمودند:«إنَّ الله َ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدا(ص) بِالْحَقِّ لِیخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَةِ عِبَادِهِ إلَى عِبَادَتِهِ؛ کافی ج۸ ص۳۸۶ ح۵۸۶. •افتخار انقلاب اسلامی و کار بزرگ امامین انقلاب احیا و پرچمداری این نگاه است ،در دوران پهلوی بودند افرادی که در مراتب و جایگاه‌های مختلف حوزه های علمیه که در قله های علم ،فقاهت و معنویت سیر می کردند اما شبهه شرعی داشتند در مبارزه با پهلوی و تشکیک کردند در خون شهدای عزیز و حتی کار فراتر رفت وقتی آخوندهای درباری دست فرح پهلوی را بوسیدند، سکوت کردند اما در پاسخ به مبارزین انقلابی علیه پهلوی گفتند: که شاه شیعه است و.... پس عیار حاکم در بحث ها و گفتگو ها روشن است و باید التزام به آن در حوزویان عزیز صیانت شود ظهور و بروز حداکثری داشته باشد. _مطلب بعدی اینست که در این نقد و نظر ارائه شده بین دو استاد گرامی الان فضای عمومی حوزه چه دریافتی دارد ؟و به چه تحلیلی و جمع بندی رسیده اند ؟به ویژه فضلای جوان الان چه شرایطی در این اوضاع دارند آیا فعال هستند و در طراز نگاه انقلابی تحلیل و دقت دارند؟ یا احتمالا سکوت دارند و بی تفاوت ؟یا خدای ناکرده در تلقی و مواضع گرفتار زاویه و فاصله با خوانش انقلابی ممکن است شده باشند؟ •الان که این بحث و نظر در گفتمان انقلابی حادث شده است پرسش بعدی اینست که جای جایگاهها و مراکز مرجع حوزوی و انقلابی کجاست ؟حقیقتا جامعه محترم مدرسین ،شورای عالی و مدیریت حوزه علمیه قم ،مجمع فضلا و طلاب حوزه علمیه ،یادش به خیر از میدان آمدن و تاثیراتی که فضلای انقلابی مجموعه ی روحانیون رزمی تبلیغی تیپ ۸۳ امام جعفر صادق علیه السلام داشتند،مراجع تقلید بزرگوار،علما و اساتید انقلابی گرانقدر و... الان چه نقش و مسولیتی عهده دار هستند؟ _نگرانی‌هایی که ضرورت دارد بدون تعارف و صریح مورد بحث و بررسی قرار گیرد، اینست که: • این آرا و نظرات انقلابی تبدیل شود به نظرات شخصی و الان فقط استاد عالی و استاد علیدوست باید پاسخ یکدیگر را بدهند • هزینه دادن در دفاع از اسلام و انقلاب در منش حوزویان منزوی شود و خواسته یا ناخواسته فرصت‌سازی برای همان تفکرات ایجاد شود که‌ در گذشته حمایت و سکوت در مقابل پهلوی را قرین مصلحت دین و احتیاط می دانستند و مبارزه با طاغوت و استکبار را شبهه داشتند و تشکیک می کردند •اگر کسی پیدا شد و بر اساس وظیفه شرعی وارد میدان شد و از اسلام ناب محمدی و انقلاب اسلامی دفاع کرد چنان هجمه به او صورت گیرد که خودش و دیگران جرات تکرار دفاع را پیدا نکنند •انتظار است مجامع و ارکان حوزوی در این اولویت حاضر و حاذق باشند و میراث پرافتخار خط انقلابی و حوزه انقلابی که مزیت این مراکز هست صیانت شود و با پیشگامی و پیشرانی راه انقلاب را به حوزویان به ویژه فضلا و طلاب جوان و عزیز رهنمون باشند. @rozaneebefarda

بعثت برای عدالت! جوابیه اساتید و فضلای حوزوی به بیانیه سیاسی حاشیه‌ساز جناب آقای علیدوست/17 #اختصاصی @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 اصل امکان تخلف و رخ دادن فساد در بدنه حکومت معصوم؛ مورد انکار نیست. نظیر تعابیر ذیل به راحتی در کتابهای کلامی در بحث امامت یافت می‌شود: «نوجب أن يكون من وراء هؤلاء رئيس متى زلّ واحد منهم أخذ على يده. و انما نقول ذلك لحصول علة الحاجة فيهم أيضا. (شیخ طوسی، تلخيص الشافي، ج‏1 ص74) که امکان تخلف منصوبان حکومتی به دلیل معصوم نبودن و نیاز به نظارت امام بر ایشان، مورد توجه قرار می‌گیرد. در روایتی منقول در کتاب کافی حضرت بدعتها و انحرافاتی را شمرده شده‌اند که حضرت نتوانستند آنها را در دوران زمامت خود حل کنند.(ر.ک: کافی، ج8، صص58 تا 63) اما استاد علیدوست در بیانیه خود، این روایت را خبری واحد دانستند که در غیر مسائل فرعی فقهی، قابل استناد نیست. هدفشان چنانکه نوشته‌اند این است که بگویند تخلفات و انحرافاتی که باب میل حضرت نبود؛ اندک و کوچک بود. نظر علما در این موضوع به شکل کوتاه بیان می‌شود. شیخ انصاری همانند مشهور حجیت خبر واحد و کفایت ظن را در غیر مسائل فرعیه نمی‌پذیرد. در فرائد الاصول به نقل از شهید ثانی آمده است: تصدیقِ روایاتی که در باب تفاصیل برزخ و معاد آمده است، هرچند صحیح باشند واجب نیست؛ زیرا خبر واحد ظنّی است. همچنین شیخ طوسی عدم اعتماد به خبر واحد را اتّفاقی می داند که به جز برخی از غافلین از اصحاب حدیث با آن مخالف نیستند. (شیخ انصاری، فرائد الاصول، ج1، ص556 و 557 و 569) گفتنی است آیت الله خوئی نظری متفات با مشهور دارند. (سید ابوالقاسم خوئی، مصباح الاصول، ج2، ص268) اما سوال مهمی در این میان وجود دارد که شیخ مطرح کرده و پاسخ میدهد: «هر چند نظر مشهور بین علما، عدم حجّیت ظنّ در غیر از مسائل فرعیه است، ولی مشاهده می کنیم گاه در این مسائل به روایات تمسّک می نمایند، آیا این امر با مبنای آنان منافات ندارد؟ شیخ انصاری در پاسخ می‌فرماید: وجه استدلال به اخبار آن است که گاهی مدلول روایات با تعدّد ظواهر روایی و قرائن دیگر، تقویت می‌گردد و از مجموع آن ها قطع و علم به مسأله حاصل می شود و البته «علم» دارای ارزش و اعتبار است.» (شیخ انصاری، فرائد الاصول، ج1، ص558) این را میدانیم که مبنای استاد علیدوست، تجمیع ظنون و نه روش مدرسه‌ای آیت الله خوئی است، از این جهت از نظر مبنایی مشکلی در استناد به روایت کافی با لحاظ شواهد متعدد در کنار آن، وجود نخواهد داشت. و چنان‌چه در تعلیقه کافی آمده، روایات متعددی از عامه و خاصه فرازهای این روایت را تایید می‌کنند. احتمالا از همین باب به روایت مربوط به این هرمه استناد کرده‌اند، با اینکه روایتی مرسل است. اما چرا به روایت مسند کافی اشکال گرفته‌ و -بعد از توجیه دلالی- آن را از نظر سندی قابل استناد ندانسته‌اند؟ استاد علیدوست در توضیحات خود نوشتند: «در آن یادداشت اصل برخی ناراستی‌ها در حکومت حضرت مورد انکار قرار نگرفت.» و این یعنی بر تعبیر «اندک تخلفات» در بیانیه اول، اصرار دارند. اما آیا ایشان همه شواهد تاریخی و روایی را بررسی کرده و معتقدند در دوران زمامت حضرت، نابسامانی و تخلف والیان در گستره وسیع حکومتی، ناچیز و کم اهمیت بوده است؟ آیا اینکه حکومت علوی، بعثت عدالت است، با پاکی و رو به راه بودن همه یا بیشتر والیان و منصوبین حضرت ملازمه دارد؟ آیا نامه‌های نهج البلاغه به بیان آیت الله جوادی و شواهد متعدد تاریخی که در یادداشتهای فضلا و اساتید به نمونه هایی از آن اشاره شد، مورد توجه استاد علیدوست بوده است؟ آیا تمحض در فقه، تاثیری در میزان مطالعات تاریخی و کلامی و... اساتید نداشته است؟ به هر حال، بحث امامت و شناخت دقیق از دوران حضرت، بحثی مهم و حیاتی است که نمی‌توان به راحتی از آن عبور کرد: حکومت علوی، تجسم عدالت بود. معنای این گزاره چیست؟ آیا یعنی ریل گذاری و دغدغه‌های حاکم، الهی، صائب و حکیمانه بود و رفتار حضرت عدالت جویانه به معنای واقعی و حداکثری بود البته موانع گسترده ای هم وجود داشت: بیشتر مدیران نالایق بودند و در نهایت مردم و زمانه حضرت، ایشان را خسته کردند. یا یعنی مدیران لایق به اندازه‌ای وجود داشتند که حضرت مشکلی در انتخاب افراد صالح برای زمامداری مناطق مختلف نداشت و با کوچکترین انحرافی، آنان را با فرد صالح و مدبری جایگزین میکرد و در نهایت عدالت مورد نظر امام، محقق گشت؟ بعثت برای عدالت مساوی با تحقق عدالتی بود که حضرت آرزو میکرد. #روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

جهالت یا شیطنت؟! روزی‌نامه اعتماد آقای سیدحسین موسوی تبریزی را به عنوان "دبیر جامعه مدرسین حوزه قم" معرفی کرده و مواضع شاذ وی را با تیتر خبری جهت‌دار پیرامون مسئله حجاب منتشر کرده است! بجاست جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نسبت به اعتبارزدایی از عناوین حوزوی و نیز سواستفاده از نام این مجموعه اصیل حوزوی حساسیت ویژه بخرج بدهد. @rozaneebefarda

بگو مگو های عجیب سرتیم‌های رسانه‌ای دولت و مجلس! #بدون_شرح @rozaneebefarda