﷽ زیارت حضرت زهرا (س) نوای حاج مهدی سماواتی

📢 توصیه‌ حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه به قرائت قرآن و دعا برای پیروزی جبهه مقاومت ❤️رهبر شهید انقلاب اسلامی در پاسخ به سوالی، قرائت سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای پیروزی جبهه مقاومت توصیه کردند.

🏴 زهراست (سلام‌الله‌علیها ) الگوی زنان در همه دوران ❇️ فاطمه آناستازیا یژووا، بانوی اندیشمند روسی که در سال ۱۹۹۹ رسماً اسلام آورد و در ۲۰۰۳ شیعه شد، درباره ویژگی‌های حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها ) می‌گوید: 🔹ایشان توانایی خاصی در خوشحال کردن همسرش داشت، به‌طوری که حضرت علی‌ (علیه‌السلام ) وقتی به حضرت زهرا‌(سلام‌الله‌علیها ) نگاه میکرد، همه دردها و مصیبتهایش را از یاد میبرد. این هنر عشق است؛ هنر یک زن و همسر واقعی. 🔹 او الگوی همیشگی زنان و نیز مادری عالی، شجاع و قهرمان‌پرور بود 🔹از سوی دیگر ویژگی‌هایی چون توجه به سیاست، عدالت و وضعیت امت، در ایشان وجود دارد. چون زنی که علایقش محدود به مسایل خانواده و خانه‌اش است نمی‌تواند پسری را چون حسین‌ علیه‌السلام پرورش دهد. #سلامت_معنوی #الگوی_سلامت_معنوی https://eitaa.com/samn910

🔰نشست سیاسی 🔹سخنران:جناب آقای نجفی 🔸موضوع: مهم‌ترین نیاز امروز کشور در شرایط جنگی در حوزه اجتماعی چیست!؟ ⏰زمان:سه شنبه ۵ آبانماه ساعت ۱۹ 📍مکان: آنلاین در کانال رمیصاء https://eitaa.com/romaysa135 حوزه حضرت فاطمه سلام الله عليها

🎥 سند این نسخه‌های حاجت‌روایی کجاست؟ «ادعا میکنن که چند بسته نمک بخر، توی فلان تاریخ پخش کن، اگه حاجت نگرفتی، پیام بده تا بگم چی‌کار کنی!» 📌هر توصیه‌ای که ظاهر مذهبی داره، لزوماً پشتوانه‌ی دینی نداره. ای کاش قبل از عمل و بازنشر، سند بخواهیم. #خرافات_دینی #سواد_رسانه‌ای #تفکر_نقاد https://eitaa.com/samn910

🎞 فیلم کامل قرائت پیام رهبر معظم انقلاب خطاب به نخبگان و مدال‌آوران علمی و ورزشی توسط حجت‌الاسلام و المسلمین حاج علی‌اکبری در رویداد «مدال آوران کشوردوست» 🗓۴/آبان/۱۴۰۵ 💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir

قسمت۲۳۶تا ۲۳۸

📕 رمان #آنگارد 🔻قسمت دویست‌وسی‌ونهم ▪مات و مبهوت مردی که فکر می‌کردم فقط تاجر لوازم ورزشی در فرانسه است، نفسم بند آمد؛ شاهرخ کِی این‌همه وحشی شده بود؟ ▫امیر تکیه‌اش را به مبل محکم کرد و چشم در چشم شاهرخ، تهدیدش را دست انداخت: «آدمی که میاد پای معامله، بلوف نمی‌زنه! اگه می‌تونستی، تا حالا خاکم کرده بودی!» ▪شیوا به سمت امیر چرخید: «آقای دادفر!» و شاهرخ درجا از زیر پیراهنش اسلحه کشید؛ ضامن را جابجا کرد، از بالای شانۀ شیوا، سمت امیر نشانه گرفت و آرامش شایگان برای اولین بار متلاشی شد: «بسّه!» ▫شیوا رو به امیر، به التماس افتاد: «تمنا می‌کنم تمومش کنید...» ولی شاهرخ مهلت نداد، او را کنار زد و امیر این‌بار واقعاً ترسید؛ چشمش را بست و لب‌هایش به هم چسبید! ▪قد بلند شاهرخ لق می‌خورد؛ راه رفتنش اصلاً متعادل نبود، می‌دانستم اعصابش از این هم نامتعادل‌تر شده و نفهمیدم چطور از جا پریدم. ▫اسلحه را به پیشانی امیر چسباند و زبانش مثل پلک‌هایش، سست و سنگین، تکان خورد: «قمارباز خوبی هستی ولی من از تو دیوونه‌ترم!» ▪حرفش تمام نشده، روبرویش بودم... کنار همان دستی که روی ماشه، آمادۀ شلیک بود و بی‌صدا لب زدم: «به خاطر من...» ▫نمی‌خواستم مردی که دوستش دارم، قاتل باشد ولی نمی‌فهمید و با های داغ دهانش، داد کشید: «خفه شو!» ▪نگاه امیر روی چشمانم گیر کرد؛ شاید او هم باورش نمی‌شد این دختر، خودش را سپر کرده و من یک لحظه از همه دیوانه‌تر شدم؛ ساعد شاهرخ را سمت خودم کشیدم و جیغ زدم: «این میگه تو منو دوست نداری... میگه واقعاً عاشقم نیستی... بهش ثابت کن دوستم داری...» ▫ولی نشد حرفم را تمام کنم... یک لحظه انگار کر شدم؛ چیزی بیخ گوشم سوت کشید، صدای وحشتناک شکستن شیشه و بلافاصله سکوت محض! ▪حتی ضربان قلب خودم را هیچ‌جا در تنم حس نمی‌کردم! دستۀ کلت هنوز در دست شاهرخ می‌لرزید؛ ماشه‌ای که بی‌اختیار کشیده، گلوله‌ای که از کنار تنِ من رد شده و درست پشت سرم، شیشه‌های پنجره را خرد کرده بود. ▫شایگان چند قدم جلوتر آمد؛ پشت شانه‌های شاهرخ ایستاد، رنگ صورتش پریده بود ولی یک کلمه نگفت و فقط اسلحه را از دستش کشید. ▪شاهرخ بی‌هیچ مقاومتی اسلحه را رها کرد؛ گیج گلوله‌ای که خودش هم نفهمید از کجا رد شده، به پشت سر تلو‌تلو خورد؛ روی اولین مبلی که پایش گیر کرد، افتاد و با نگاهی منگ، هنوز دنبال مسیر شلیک گلوله می‌گشت. ▫خرده شیشه‌ها پخش پارکت شده، شیوا مثل یک مجسمه خشکش زده بود و تازه دیدم نگاه امیر با نگرانی دور تنم می‌چرخد ولی شایگان، دقیقاً در مسیر نگاهش ایستاد. ▪اسلحه را بین دستش لمس کرد و با آرامشی ترسناک، بدتر از شاهرخ تهدید کرد: «داغی این اسلحه میگه آقای انصاری با کسی شوخی نداره! این‌دفعه خانم راستین مداخله کرد و خطا رفت... ولی همیشه اینجوری پیش نمیره!» ▫شیوا با هر دو دست موهایش را پشت سرش جمع کرد؛ انگار کنترل همه‌چیز از دستش رفته باشد، چند قدم می‌رفت و دوباره بر‌می‌گشت ولی نگاه امیر هنوز روی تن من دنبال جای گلوله بود، بالا و پایین رفتن گلویش را می‌دیدم، لب‌هایی که بلاخره از هم فاصله گرفت و صدایی که رسماً تسلیم شد: «لپ‌تاپ بیارید... دسترسی رو قطع می‌کنم...»... 📖 ادامه دارد...