صاپاریلند!

صاپاریلند!

کین که همش دهنه چطوری یه لبخند کوچیک میزنه....

صاپاریلند!

معلومه که هستم!

صاپاریلند!

سپیده دم بود و هوا از نسیم تازه دلپذیر شده بود. نسیم با هر رفت و آمد گرما ی افتاب را هدیه میآورد و

صاپاریلند!

مرتیکه کار زشتیه خانوم‌ها رو از پشت در دید زد.