صاپاریلند!

کین که همش دهنه چطوری یه لبخند کوچیک میزنه....

صاپاریلند!

معلومه که هستم!

صاپاریلند!

سپیده دم بود و هوا از نسیم تازه دلپذیر شده بود. نسیم با هر رفت و آمد گرما ی افتاب را هدیه میآورد و

صاپاریلند!

مرتیکه کار زشتیه خانوم‌ها رو از پشت در دید زد.

صاپاریلند!

بچه های گلم هیچوقت از غریبه ها خوراکی نگیرید جف با دادن ساق طلایی میخواد خفتون کنه جیبتونو بزنه [[