از یک تا ده به این اردو ۳ میدم.
[پ.ن:فقط بخاطر تجربهی جدیدش و پانتومیم دست جمعی ، حضور همیشگی فروغ و چرت کوتاهِ نرم.]
خوشحالی یعنی تا پایین پله ها بری ، کفش هاتو هم بپوشی ، در و باز کنی و یهو سفیدی بخوره تو صورتت.
اسکوبی
چی قشنگ تر از این که با نواختن قطعه ای به یادت بیفتن ؟
چی قشنگ تر از اینکه صفحهی اول دفتر رو با نقاشی چشم تو شروع کنن ؟