تو سفر کردی و من منتظرت می‌مانم کارِ من نیست فراموشیِ تو، می‌دانم به تماشای من از دور قناعت کردند یک کلیسا وسط شهر مسلمانانم من به یک جنگل خشکیده شباهت دارم کوه هم باشم اگر، گردنه‌ی حیرانم آدمی نیست در این شهر که دورم نزده مثل تندیس بزرگی وسط میدانم تو خیابان به خیابانِ جهان را گشتی من تهِ کوچه‌ی آغوشِ تو سرگردانم تو همان عاقلِ یک‌دنده‌ی آینده‌نگر من اگر حوصله‌ای بود غزل می‌خوانم منطقی نیست که دیوانه شوی برگردی منطقی نیست ولی منتظرت می‌مانم ... #عمران_بهروج

دل بردی و دل بردنت را دوست دارم روراست، من عطرِ تنت را دوست دارم...

ای آنکه همه بود و نبودم شده ای هم قبله و هم ذکر سجودم شده ای با بودنت این دل شده آرامشِ محض پنهان چه کنم کل وجودم شده ای...

برای شمس؛ تا از تو جدا شده است آغوش مرا از گریه کسی ندیده خاموش مرا در جان و دل و دید فراموش نه‌ای از بهر خدا مکن فراموش مرا...

_Esfad💗🌝✨

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

« به من حرفی بزن ، چیزی بگو حرف هایت نه اما صدایت شاید نجاتم داد ... »

_

چشمان تـو زیبا تر از آن است که روزی چشم دگری خیره کند دیده ی ما را

اگه شنیدی که تو دنیا هیچکس دوستت نداره ، مطمئن باش من مُ/ردم.

_

گفتند که او عاشق گیسوی کمند است            موهای من از عصر همان روز بلند است