.
یه دیالوگ خیلی قشنگ داشت که میگفت :
« آدمها همیشه برمیگردن ولی موقعی که
تو زندگی کردن بدون اونا رو یاد گرفتی »
یک لحظه بدیدم آن رُخِ زیبای ماهش
افسوس که کم بود زمانِ آن نگاهش
با پوشیه اش خواستِ کس او را نبیند
نمیداند شدم عاشق از آن ریز نگاهش