فیلم درباره الی: دومین فیلمی که با شاهدخت امی میدیدم، دومین فیلمی که از ترانه علیدوستی دیدم، و اولین فیلم از اصغر فرهادی. سکانس شروع خیلی قشنگ بود و درکل قاب‌های خیلی هنری‌ای داشت. فیلم‌برداری خیلی خوب بود و بازی‌ها تمیز بودن. چند دقیقه اول درحد معرفی بود و بعد از اون یهو فیلم افتاد روی دور. داستان شوک‌های ریز داشت که اون رو در جریان نگه می‌داشت؛ ولی درنهایت من انتظار یه چیز بزرگتری داشتم که آخر فیلم نشون داده نشد. نمیشه گفت خط داستانی شاهکاری بود، اما فیلم خیلی روون پیش میرفت و آدم حس نمی‌کرد که وای چقدر طول کشید. اسپویل: فیلم واقعا درباره الی بود، درباره الی که نبودش چه اثری روی بقیه می‌گذاشت، همه تازه وقتی براشون سوال شد که الی کیه که اون دیگه نبود. چرا ما اینطور آدمایی هستیم و فقط وقتی اتفاق وحشتناکی میفته به هم فکر میکنیم؟

مردم یه نگاه به هم میکنن، یه نگاه به رودخونه و بعد لبخند کش میاد روی لب‌هاشون. هنوزم کنار آب شلوغ پلوغه و من هنوزم هربار که میبینمش عکس میگیرم، چون همه ما مواظبیم که بهش عادت نکنیم. همه ما میدونیم که وقتی روزای تابستونی تموم بشن، محبت توی شهر میخشکه.

قضیه چیه، چرا جدیدا رفت و آمدهام شدن هفت خوان؟

داری با موفقیت مراحل "ما زورو میشویم" رو طی میکنی

من زورو هستم، مرحله میخواد چیکار