تنهاتر از همیشه

تنهاتر از همیشه در ایوان نشسته ام ماه درشت یاس هزارپر ماه درست باغ کبوتر ماه تمام تازه و تر بر آب های نیلی شب، بال میزند من نیز پا به پایش با بال بسته ام! تنهاتر از همیشه جام می ام تهی ست جام غمم پر است وز جام دل مپرس کاین جام را به سنگ صبوری شکسته ام شب همره نسیم و ستاره با کاروان یاس و کبوتر تا کوچه باغ های سپید آهسته میرود من نیز، پا به پای سه تار گسسته ام. #مشیری

من نیز پا به پای سه تار گسسته ام::::::::::::::::::::::::::::>

پنجاه و هشت صفحه و بیست هزار کلمه.

تا الان.

و وای، تا الان فقط میخواستم تمومش کنم ولی الان که داره تموم میشه نمیخوام، دلم براشون تنگ میشه(یعنی اونقدری احمق خواهم بود که سال بعد دوباره ویرایشش کنم؟)

سلام قربونت برم شاید حواست نیست که ناشناسی و من نمی‌دونم کی‌ای و نمیدونم حواسم هست یا نه

I literally can not believe my eyes