eitaa logo
تبیین
2.7هزار دنبال‌کننده
5هزار عکس
425 ویدیو
34 فایل
🔺اهداف: 🔹تهذیب نفس 🔹امام شناسی و مهدویت 🔹روشنگری و بصیرت‌افزایی 🔹ارتقاء بینش دینی و سیاسی 🔹دشمن شناسی و جنگ نرم 🔹ارتقاء مهارت‌های تربیتی 🔹و... 🔸هدف ارائه‌ی الگوست؛ با شبکه‌های اجتماعی کسی متفکر نمی‌شود، باید #کتاب خواند.
مشاهده در ایتا
دانلود
⭕️اگر بصیرت داشته باشید، انسانید 🔹 با ، انسان است؛ با انسان است. ما همه، با همه حیوانات شرکت داریم در اینکه گوش داریم، چشم داریم، پا داریم، دست داریم. اما این نیست. آنی که انسان را از همه موجودات جدا می‌کند، از همه موجودات طبیعی جدا می‌کند، آن انسان است؛ آن انسان است. 🔹شما بصیرت داشته باشید انسانید. اگر بصیرت نداشته باشد ابوجهل چشم داشت، اما انسان نبود. بعضی از انبیاء هم چشم نداشتند [۱] و نبی بودند میزان در انسانیتْ انسان است. کوشش کنید که خودتان را کنید. در خودتان ایجاد بکنید. و از این هیچ باکی نداشته باشید که انسان دست ندارد، پا ندارد، چه ندارد. پی نوشت؛ [۱] حضرت یعقوب عليه السلام بخشی از سخنرانی حضرت امام در جمع نابینایان مدرسه ابابصیر اصفهان ۵۸/۰۴/۱۴ منبع: سایت جامع امام خمینی (ره) @tabyinchannel
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨ ✨ ⭕️«انتقاد پذیری» 🔸چگونگى از دیگران، بیشتر مربوط به بحث و است. اگر از اصول روان شناختى در تأثیرگذارى، آگاهى کافى داشته باشید و به آن پایبند بمانید، به هدف مورد نظر خواهید رسید. به همین دلیل نکاتى درباره ارائه میگردد. 🔹مسئله یا در حدود کیفیت آن، بستگى به توانایى و در ابعاد مختلف دارد. مهم ترین امورى که در تأثیرگذارى دخالت دارد، - از قبیل اراده استوار، اخلاق نیکو، حسن معاشرت و آگاهى ها و توانایى هاى علمى بالا - است. نیز تا حدودى، به این امور و میزان و شخص ارتباط دارد؛ اما تأثیرپذیرى هاى منفى برخاسته از ضعف آگاهى و اراده است. بنابراین به هر اندازه در خود، گسترش و خلق و خوى پسندیده و افزون سازى آگاهى و خود تلاش کنید، به تدریج توان تأثیرگذارى بیشترى خواهید داشت. 💠با رعایت اصول و نکات زیر، مى توانید میزان تأثیرگذارى خویش را افزایش دهید: 🔹۱) کار خود را با تحسین و از طرف مقابل شروع کنید. ۲) برنامه خود را با برجسته کردن یک یا چند نکته مثبت و ارزشمند در طرف مقابل و از وى، به خاطر وجود آن امر مثبت، ارتباط خود را با وى پیگیرى کنید. ۳) در صورتى که اشتباه و لغزشى در وى مشاهده کردید، مستقیماً از او گلایه نکنید و وى را مورد انتقاد مستقیم و سرزنش خود قرار ندهید. ۴) قبل از انتقاد از دیگران، درباره اشتباهات خود حرف بزنید. ۵) باشید و دیگران را تشویق کنید درباره خود براى شما حرف بزنند. 🔹۶) دیگران را دوست داشته باشید و به آنها این خود را اعلام دارید. ۷) به دیگران بدهید و کارى کنید که احساس کنند مهم هستند. ۸) در مخاطب خود، نسبت به کارى که مى خواهید انجام دهد، میل شدیدى ایجاد کنید و فضاى روانى لازم را براى انجام آن عمل فراهم سازید. ۹) هر رفتارى را که از دیگران نسبت به خود انتظار دارید، همان را با ایشان در پیش گیرید. ۱۰) نقطه نظرات و دیدگاه هاى خویش را بر دیگران تحمیل نکنید؛ زیرا مردم سخن کسى را که بخواهد عقیده اش را بر آنان تحمیل کند، نمى پذیرند و با کسى که همچون یک سرپرست با ایشان رفتار مى کند، دوستى نمى ورزند و به او اعتماد نمى کنند. نویسنده؛ ابوالقاسم بشیری منبع: وبسایت پرسمان @tabyinchannel
⭕️پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله: 🔸«مَنِ اكْتَسَبَ مالاً مِنْ غَيْرِ حِلِّهِ كانَ زادَهُ إلَى النّارِ». 🔹كسى كه را از راه به دست آورد، آن مال توشه او به طرف خواهد بود. 📕بحارالانوار ج ۱۰۳، ص ۱۰ ح ۴۵ @tabyinchannel
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨ ✨ ⭕️پیامدهای نهضت عاشورا 🔹قیام و نهضت (ع) آثار و نتایج بزرگی در جامعه اسلامی بر جا گذاشت. شهادت مظلومانه حضرت سیدالشهداء (ع) و یارانش در کربلا، تأثیر بیدارگر و حرکت آفرین داشت و خونى تازه در رگ هاى جامعه اسلامى دواند، و جو نامطلوب را شکست و امتدادهاى آن حماسه، در طول تاریخ، جاودانه ماند. حتى در همان سفر اسارت اهل بیت نیز تأثیرات سیاسى این حادثه در اندیشه ‏هاى مردم آشکار شد. گروهى از اسرا را که به شام مى ‏بردند، چون به تکریت رسیدند، مسیحیان آنجا در کلیساها جمع شدند و به نشان اندوه بر کشته شدن (ع)، ناقوس نواختند و نگذاشتند آن سربازان وارد آنجا شوند. به شهر «لینا» نیز رسیدند. مردم آنجا همگى گرد آمدند و بر امام حسین (ع) و دودمانش سلام و درود فرستادند و امویان را لعن کردند و سربازان را از آنجا بیرون کردند. چون خبر یافتند که مردم «جهینه» هم جمع شدند تا با سربازان بجنگند وارد آن نشدند. به قلعه «کفر طاب» رفتند، به آنجا نیز راهشان ندادند. به حمص که وارد شدند، مردم تظاهرات کردند و شعار دادند: «اکفرا بعد ایمان و ضلالا بعد هدى؟» و با آنان درگیر شدند و تعدادى را کشتند. [۱] 🔹برخى از تأثیرات از این قرار است: ۱) قطع نفوذ دینى بنى امیه بر افکار مردم‏؛ ۲) احساس گناه و شرمسارى در جامعه، بخاطر یارى نکردن حق و کوتاهى در اداى تکلیف‏؛ ۳) فرو ریختن ترس ها و رعب ها از اقدام و قیام بر ضد ستم‏؛ ۴) رسوایى یزیدیان و حزب حاکم اموى‏؛ ۵) بیدارى روح مبارزه در مردم‏؛ ۶) تقویت و رشد انگیزه ‏هاى مبارزاتى انقلابیون‏؛ ۷) پدید آمدن مکتب جدید اخلاقى و انسانى (ارزش هاى نوین عاشورایى و حسینى)؛ ۸) پدید آمدن انقلاب هاى متعدد با الهام از حماسه کربلا؛ ۹) الهام بخشى عاشورا به همه نهضت هاى رهایى بخش و حرکت هاى انقلابى تاریخ‏؛ ۱۰) تبدیل شدن به دانشگاه عشق و ایمان و جهاد و شهادت، براى نسل هاى انقلابى شیعه‏؛ ۱۱) به وجود آمدن پایگاه نیرومند و عمیق و گسترده تبلیغى و سازندگى در طول تاریخ، بر محور شخصیت و شهادت سیدالشهداء (ع) 🔹از نهضت هاى شیعى پس از عاشورا، می توان «انقلاب توابین»، «انقلاب مدینه»، «قیام مختار»، «قیام زید»، و... حرکت هاى دیگر را نام برد. تأثیر حماسه عاشورا را در انقلاب هاى بزرگى که در طول تاریخ، بر ضد ستم انجام گرفته، چه در عراق و ایران و چه در کشورهاى دیگر، نباید از یاد برد. «فرهنگ شهادت» و انگیزه جهاد و جانبازى که در انقلاب اسلامى ایران و هشت سال دفاع مقدس در جبهه ‏ها جلوه ‏گر بود، گوشه ‏اى از این تأثیر پذیرى است. شعار «نهضت ما حسینیه، رهبر ما خمینیه»که در مبارزات ملت مسلمان ایران بر ضد طاغوت طنین افکن بود و نیز شور حسینى جبهه‏ هاى رزم ایران، گواه روشن تأثیر گذارى کربلا در قرنها پس از آن حماسه مقدس است. 🔹یکى از نویسندگان محقق، نتایج نهضت کربلا را عبارت مى‏ داند از: ۱) پیروزى مسأله اسلام و حفظ آن از نابودى‏؛ ۲) هزیمت امویان از عرصه فکرى مسلمین‏؛ ۳) شناخت اهل بیت بعنوان نمونه‏ هاى پیشوایى امت‏؛ ۴) تمرکز شیعه از بعد اعتقادى بر محور امامت‏؛ ۵) وحدت صفوف شیعه در جبهه مبارزه‏؛ ۶) ایجاد حس اجتماعى در مردم‏؛ ۷) شکوفایى موهبت هاى ادبى و پدید آمدن ادبیات عاشورایى؛ ۸) منابر وعظ و ارشاد، به عنوان وسیله آگاهانیدن مردم‏؛ ۹) تداوم انقلاب بصورت زمینه سازى نهضت هاى پس از عاشورا. [۲] حادثه کربلا، گشاینده جبهه اعتراض علیه حکومت امویان و سپس عباسیان شد، چه به صورت فردى که روح هاى بزرگ را به مخالفت و افشاگرى واداشت، و چه به شکل مبارزه ‏هاى گروهى و قیام هاى عمومى در شهرى خاص یا منطقه ‏اى وسیع. [۳] خون او تفسیر این اسرار کرد / ملت خوابیده را بیدار کرد. [۴] پى‏ نوشتها: [۱] عاشورا فى الأدب العاملى المعاصر، ص ۵۴ به نقل از منتخب طریحى و مقتل ابى مخنف. [۲] براى تفصیل آن ر.ک: «حیاة الامام الحسین»، باقر شریف القرشى، ج۳، ص۴۳۶ (معطیات الثورة). [۳] در این زمینه‏ ها ر.ک: «الانتفاضات الشیعیه»، هاشم معروف الحسنى، «امامان و جنبش هاى مکتبى»، محمد تقى مدرسى. [۴] کلیات اقبال لاهورى، ص۷۵ منبع: وبسایت راسخون به نقل از سایت مرکز مطالعات شیعه @tabyinchannel
⭕️حضرت زینب (سلام الله علیها) 🔹 (سلام‌ الله‌ علیها) همان کسی است که ماجرای را زنده نگه داشت، مانع شد از اینکه این ماجرا در خلال افسون های سیاسی دستگاه حاکم آن روز از بین برود و فراموش شود یا در تاریخ کهنه شود؛ مسئله را (سلام‌ الله‌ علیها) زنده نگه داشت. بیانات مقام معظم رهبری ۹۴/۰۸/۱۲ منبع: وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار معظم له @tabyinchannel
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨ ✨ ⭕️منظور از «علم اليقين»، «حق اليقين» و «عين اليقين» در قرآن چيست؟ 🔹واژه و مشتقات آن ۲۸ بار در بكار رفته است، كه هشت كاربرد آن بصورت كلمه يقين است. واژه به معنای از بين رفتن شك است؛ [۱] بنابراين وقتی می گوييم كسى دارای است كه قبلا دچار شده باشد. كسی است كه پس از سرگردانی شك، به و آگاهى برسد. به همين دليل است كه را هميشه مقابل بكار می برند، نه مقابل علم؛ زيرا به كسى كه بدون سابقه شك، به آگاهی برسد عالم می گويند، نه موقن. در سه اصطلاح در ارتباط با بكار رفته است كه نشان دهنده است. قرآن از «علم اليقين»، «عين اليقين» و «حق اليقين» سخن گفته است. مفسران در بيان تفاوت اين سه مرتبه از يقين چنين گفته اند: 1⃣«»: علمی است كه از روی پديد آمده باشد، بطوری كه احتمال خلاف در آن نباشد. مانند اينكه انسان از دود پی به وجود آتش ببرد و اين مرتبه اول يقين است 2⃣«»: يقينی است كه از روی و پديد می آيد، و نسبت آن با علم اليقين مثل ديدن است به شنيدن. در مثال بالا مانند ديدن خود آتش است. 3⃣«»: امری است و و صرفا يك يقين ذهنی يا نفسانی نيست كه خطا در آن راه نداشته باشد. در مثال مذكور مانند اين است كه انسان در آتش بسوزد و سوزش آن را لمس كند. [۲] 🔹در سوره تكاثر، آیات ۵ تا ۷، به دو مرتبه اول يقين اشاره شده است: «كلاََّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ، لَترََوُنَّ الجَْحِيمَ، ثُمَّ لَترََوُن لَتَرَوُنَّهَا عَينَْ الْيَقِين» (چنان نيست كه شما خيال می كنيد، اگر شما (به آخرت) داشتيد، قطعاً جهنّم را خواهيد ديد! سپس آن را به خواهيد ديد). چنانچه می بينيم در اين آيه ابتدا به اشاره شده، كه اگر انسان ها «علم اليقين» داشتتند، با می توانستند را در همين دنيا مشاهده كنند و را ببينند؛ 🔹و در آيه بعد به اشاره كرده كه گفتيم مانند ديدن خود آتش است، كه در اينجا منظور ديدن جهنم در قيامت است. [۳] مرتبه آخر يقين كه گفتيم اتحاد با حقيقت است، در آيه ۵۱ سوره حاقه آمده است: «وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِين» و آن (قرآن) است! در اين آيه دانسته شده است، يعنى مرتبه آخر يقين است كه هيچ شكی در آن نيست. يعنى يقينی است خالص؛ با اين حال كوردلان آنرا انكار مي كنند. «ذَلِكَ الْكِتَبُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِين»؛ [۳] (آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد و مايه هدايت پرهيزكاران است). پي نوشت‌ها؛ [۱] كتاب العين، فراهيدى خليل بن احمد، انتشارات هجرت، قم، ۱۴۱۰، ج ۵، ص، ۲۲۰؛ التحقيق فی كلمات القرآن الكريم، مصطفوى حسن، بنگاه ترجمه و نشر كتاب، تهران، ۱۳۶۰، ج ۱۴، ص، ۲۶۲ [۲] تفسير نمونه، دار الكتب الإسلامیه، تهران، ۱۳۷۴، ج ۲۷، ص، ۲۸۰   [۳] الميزان فی تفسير القرآن، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسين حوزه علميه، قم، ۱۴۱۷، ج ۲۰، ص، ۳۵۲ [۳] قرآن کریم، سوره بقره، آيه ۲ منبع: وبسایت انوار طاها @tabyinchannel
⭕️حضرت آیت‌ الله العظمی بهجت قدس‌سره: 🔹خداوند متعال می‌فرماید: «وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَميعاً» (هر کس یکی را کند، گویا همه مردم را احیا کرده است). [۱] ️منظور از در این آیه شریفه، دادن از و گمراهی در است. ️ 🔹این را نباید کالعَدَم و نشدنی حساب کنیم، وگرنه پشیمان می‌ شویم از اینکه می‌ توانستیم عادل و صالح فراهم کنیم و نکردیم، ️و در وُسع ما بود و قدرت داشتیم که دنیا را به امن و امان و عدالت وادار کنیم و نکردیم. 📕حضرت حجت عجل‌ الله‌ تعالی‌ فرجه‌ الشریف، ص ١٩٢ منبع: وبسایت مرکز تنظیم و نشر آثار آیت‌ الله العظمی بهجت (ره) @tabyinchannel
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
✨🔹✨🔹✨🔹✨🔹✨ ✨ ⭕️آیا روایات اسلامی خاتمیّت پیامبر اسلام را تایید می کنند؟ (بخش اول) 🔸اعتقاد به جاودانى بودن اسلام، مورد اتفاق همه علماء و دانشمندان اسلامى است، بلكه از ضروريات اين آئين به شمار مى رود و سرچشمه اين عقيده، علاوه بر ، بیشماری است كه از پيامبر گرامى اسلام (ص) و ديگر پيشوايان معصوم (عليهم السلام) رسيده است، كه مجموعه آنها كتابى را تشكيل مى دهد و ما به گوشه اى از آنها به عنوان نمونه اشاره مى كنيم: 1⃣در حديث مشهورى كه در بسيارى از منابع حديث و در تفاسير نقل شده از پيامبر اكرم (ص) می خوانيم كه مى فرمايد: «وَ إِنَّمَا مَثَلِی وَ مَثَلُ‏ الْأَنْبِيَاءِ كَرَجُلٍ بَنَى دَاراً فَأَكْمَلَهَا وَ أَحْسَنَهَا إِلَّا مَوْضِعَ لَبِنَةٍ فَجَعَلَ النَّاسَ يَدْخُلُونَهَا وَ يَعْجَبُونَ بِهَا وَ يَقُولُونَ هَلَّا وُضِعَتْ هَذِهِ اللَّبِنَةُ فَأَنَا اللَّبِنَةُ وَ أَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّين‏؛ مثل من در مقايسه با پيامبران پيشين، همانند مردى است كه خانه اى [بسيار زيبا و جالب] بسازد و مردم وارد بشوند و از زيبايى آن در شگفتى فرو روند و بگويند: [بنايى بهتر از اين نديده ايم] جز اينكه جاى يك خشت آن خالى است، پس من جاى آن خشت خالى هستم، و من خاتم پيامبرانم». [۱] همين معنا با طرق متعدد ديگرى از شیعه و سنی نقل شده است. [۲] 2⃣حديث معروف منزلت‌ - كه در بسيارى از كتب معروف شيعه و اهل سنت در مورد امام على (ع) وارد شده و از مشهورترين احاديث متواتره نبوى است - دليل روشنى بر اين معنا می باشد. پيامبر اسلام (ص) با سربازانش مى خواست به سوى جنگ تبوك برود. ایشان امام على (ع) را به جاى خود در مدينه گذاشت و به او فرمود: «انْتَ مِنّى‏ بِمَنْزِلَةِ هرُونَ مِنْ مُوسى‏ الَّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‏؛ تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى (ع) هستى، جز اين‏ كه بعد از من پيامبرى نيست». [۳] اين جمله را پيامبر اكرم (ص) تنها در جريان جنگ تبوك بيان نفرمود، بلكه در موارد ديگرى نيز به آن تصريح فرموده كه حداقل در شش مورد غير از غزوه تبوك (در يوم مؤاخات اول، در يوم مؤاخات دوم، روز بسته شدن درب همه خانه ها جز خانه علی به مسجد و...)، اين جمله از آن حضرت شنيده شده است. اين حديث به روشنى ثابت مى كند كه هيچ پيامبرى بعد از پيامبر اسلام (ص) نخواهد آمد و اين مسأله از همان عصر ظهور پيامبر اكرم (ص) جزء واضحات شمرده مى شد. [۴] 3⃣امام صادق (ع) در روایتی مى فرمايد: «إِنَّ اللهَ عَزَّ ذِكْرُهُ خَتَمَ‏ بِنَبِيِّكُمُ‏ النَّبِيِّينَ‏ فَلَا نَبِيَّ بَعْدَهُ أَبَداً وَ خَتَمَ بِكِتَابِكُمُ الْكُتُبَ فَلَا كِتَابَ بَعْدَهُ أَبَدا؛ خداوند به وسيله پيامبر شما باب نبوّت را ختم نمود، ديگر پس از او پيامبرى نخواهد آمد، و با كتاب او به نزول كتاب آسمانى پايان داده، پس از آن ديگر كتابى نازل نخواهد شد...». [۵] ... پی‌نوشت‌ها؛ [۱] مناقب آل أبيطالب(ع)، ابن شهر آشوب مازندرانى، انتشارات علامه، چ‌ ۱، ج ‏۱، ص ۲۳۱ [۲] الجامع الصحيح المختصر (صحیح بخاری)، البخاری، دار ابن كثير، بيروت، الطبعة الثالثة، ج ۳، ص ۱۳۰۰؛ و... ؛ همچنین در بسيارى ديگر از كتب حديث و تفسير آمده و از احاديث بسيار معروف و مشهور است. نقل از: پيام قرآن، مکارم شیرازی، ناصر، دار الكتب الاسلاميه‏، چ ۹، ج ‏۸، ص ۴۴۷ [۳] الكافی، كلينى، دارالكتب الإسلامية، چ ۴، ج ‏۸، ص ۱۰۷؛ و... ؛ جالب اينكه اين حديث را از ۱۷۰ طريق - كه يكصد طريق آن را از طرق اهل سنت، و هفتاد طريق، از طرق اهل بيت (ع) است - نقل كرده اند. [۴] پيام قرآن، همان، ج ‏۸، ص ۴۵۰ [۵] مجمع البحرين، طريحى، انتشارات كتابفروشى مرتضوى، تهران، چ ۳، ج ‏۶، ص ۵۴ منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت) @tabyinchannel