تایم فداتون

نیورا، اونا میترسن جای تو باشن.

ز سرزمین عطرها و نورها نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاج ها، زابرها، بلورها مرا ببر امید دلنواز من به شهر شعرها و شورها به راه پر ستاره میکشانیم فراتر از ستاره می نشانیم نگاه کن من از ستاره سوختم لبالب از ستارگان تب شدم چو ماهیان سرخ رنگ ساده‌دل ستاره‌چین برکه های شب شدم چه دور بود پیش از این زمین ما به این کبود غرفه های آسمان کنون به گوش من دوباره می‌رسد صدای تو صدای بال برفی فرشتگان نگاه کن که من کجا رسیده ام به کهکشان به بیکران به جاودان کنون که آمدیم تا به اوج ها

«خاورمیانه همیشه عرصه‌ی تاخت و تاز قدرت است؛ این میان من و تو تنها می‌توانیم با موسیقی‌های جان‌گداز، چایی و کتاب‌های شعر پناه ببریم.»

دقت کردین کلمه قبرستون چه کلمه جالبیه؟ از این به بعد قبرستون‌و امضا میکنم به نام خودم

هرجا قبرستون دیدین یادم بیوفتین💞