" ملجاء "

آخرین ایستگاه امید ؛ پس از سقوط ِ کامل .

ملجأ آن هیچ "جایی" است که در عینِ خراب شدنِ همهٔ "جاها" وجود دارد.

وقتی اتفاقایی میافته که میفهمم آدمای دور و برم فقط در مواقع نیاز سمتم میان ؛ از خودم متنفر میشم ‌.. و گاهی اوقات احساس ناکافی بودن سراغم میاد .

دلم میخواد ارتباطم رو با آدم‌ها به مقدار زیادی کاهش بدم ... شاید زندگی بهتر شد .

" کافی بودن "

حالتی از وجود که در آن، نیاز به اثباتِ ارزشِ خودت را رها می‌کنی و درک می‌کنی که هستیِ محضَت فارغ از هر عملکرد، دستاورد یا تایید بیرونی پاسخی است کامل به پرسشِ جهان از معنایِ "شایستگی".*

با شروع بارون آسمون تو‌خودش پیچید خاکستری شد ؛ رنگ از روش پرید .. دونه های کوچولوی غمش همه جا پخش شدن .. گاهی که دردش اوج می‌گرفت رعد میزد وسط افقش .. آسمون با درداش تبدیل شده بود به پدیده ای زیبا و انکارناپذیر ..

برای کولر عزیزم 🎀 .