هدایت شده از الهه ی خیال𖦹
در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست
میرسم با تو به خانه،از خیانی که نیست
مینشینی رو به رویم خستگی در میکنی چای میریزم برایت توی فنجانی که نیست
باز میخندی و می پرسی که حالت بهتر است؟
باز میخندم که خیلی...!
گرچه میدانی که نیست
شعر میخوانم برایت واژه ها گل میکنند
یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست
چشم میدوزم به چشمت میشود آیا کمی دست هایم را بگیری میان دستانی که نیست؟
-بیتا امیری.
هدایت شده از الهه ی خیال𖦹
دفترچهی پارسالم رو باز کردم و با همون لحظهی اول، احساس عجیبی تمام وجودم رو گرفت؛ انگار تمام احساساتی که اون روزها تجربه کرده بودم، یکباره از گوشهوکنار گذشته بیرون اومدن و به سمتم هجوم آوردن. عجیبتر این بود که حتی یکی از نوشتهها رو هم نخونده بودم؛ فقط دفتر رو توی دستهام گرفته بودم، اما انگار تمام اون روزها دوباره زنده شده بودن.