امید و خرد… آیا می‌توان میان این دو، یکی را برگزید؟ آیا می‌توان صرفاً به امید تکیه کرد و در خیالات مبهمِ خود غوطه‌ور شد؟ یا در سوی دیگر، می‌توان خرد را انتخاب کرد و تلخیِ گزنده واقعیتِ جامعه را چشید؟ واقعیت این است که ما هرگز نمی‌توانیم یکی از این دو را به طور قطع انتخاب کنیم. نیاز است که گاهی اوقات، واقعیتِ تلخ با خیالاتِ واهی درآمیزد تا شاید انسان بتواند اندکی از بارِ سنگینِ وجودش را بردارد و نفس بکشد.