نامه ای به خودم🌱 : میدونم بعضی وقتا حالت خوب نیست، میدونم آرزو های زیادی داری، میدونم هدفات خیلی بزرگن، میدونم خیلی شبا از شدت گریه و ناراحتی خوابت نمیبره! میدونم با اینکه خیلی درد داری سعی میکنی همیشه بخندی و همه رو شاد کنی. میدونم با وجود اون همه زخمی که بخاطر سختیا رو تنت نقش بسته هنوزم زیبایی. میدونم شاید خیلی جاها حرفایی بهت زده شده که نباید هیچوقت اونا رو میشنیدی. میدونم که آدم قوی هستی، پس لطفا خسته نشو! به قوی بودنت ادامه بده، برای آرزو هات بجنگ، از هدفات دست نکش. تو موفق میشی. یعنی میدونم که موفق میشی :))

-

وقتی از حال بدم حرف نمیزنم دلیل بر این نیست که حالم خوبه. یه درصدم احتمال بده نذاشتم که بفهمی.

دلم می خواد اونقدر وابستگیم نسبت به آدما کم بشه، تا کسایی که حتی یه نقطه کوچیک سیاه رو صفحه سفید احساساتم انداختن رو با لَگد از زندگیم پرت کنم بیرون.

من میدونم مال همدیگه نمیشیم،میدونم تو سهم من نیستی،میدونم برای همیشه بینمون فاصله‌ست،من میدونم چقدر دوستم نداری؛ولی دوست ندارم رهات کنم،جنگیدن واسه تو رو دوست دارم حتی وقتی میدونم تهش هیچی نیست،فکر کردن به تو رو حتی وقتی میدونم پایانش درده دوست دارم،حالا که دوستت دارم تا تهش دوستت دارم تا تهش کنارتم حتی وقتی ندارمت،تا تهش رویاهای دوتایی میبافم حتی وقتی تنهام،به این آدما نشون میدم عشق چیه،جنگیدن چیه،نرسیدن چیه.

هیچکی دوست ما نیست مگه اینکه در نبودمون از ما دفاع کنه.

‏دلم میخواد با کسی باشم که اگر یه روز ازش ناراحت بودم و باهاش حرف نزدم دلیل ناراحتیم براش مهم باشه نه اینکه چون رفتارم تغییر کرده ازم عصبانی شه!

-

کسی جز من نمیفهمه منو! _آریانفر!

یه وقتایی حس میکنی واسه هیچکس مهم نیستی، کسی بهت اهمیت نمیده، دروغاشونو حس میکنی، همه چیو میفهمی اما به روشون نمیاری، فقط تنها کاری که میکنی تو یه گوشه تاریک اتاقت میشینی در حالی که اشک تو چشمات جمع شده، پشت سر هم از خودت میپرسی: "چرا؟؟".