اون لحظه ای که عصبانی و داری داد میزنی میکشونتت سمت خودشُ و بغلت میکنه>>>>>>

کاش میتونستم از خودم دور شم.

خیلی ترسناکه، که حتی ندونی چی حالتو خوب میکنه. میدونی کم کم یه جوری میشه که وانمود میکنی خوبی همه چی اوکیه چرا؟ چون دقیقا نمیدونی گندیِ حالت بخاطر کدوم مشکل کوفتیته، کم کم جای آدمای دورت قرصای اعصاب و آرام بخش و کوفت و زهرمار میگیرن زیاد بد نیستن یه مدت حالتو بهتر میکنه. اون خانم که روپوش سفید پوشیده بهم این قرصارو داده دفعه ی آخری که باهاش حرف زدم گفت دیگه نمیخواد بیای دیگه دل شنیدن حرفاتو ندارم، حتی نمیدونم چجوری زنده ای واقعا قوی که زنده هنوز خیلی خنده دار بود من قوی نیستم فقط میترسم از مُردن، بین خودمون باشه من از تنهاییم میترسم. _آریانفر!

من اگ بهت پیام نمیدم میخوام ببینم تو منو یادت هس می‌دونی منی هم وجود دارم ک دلم برات تنگ شده یا ن... :/

:)

Mood

پارتنری که تو گوشیش پر از عکسایِ یهوییِ توعه>>>>>

اوکی ولی هیچ جوره نمیشه با این خانواده های ایرانی کنار اومد هیچ جوره نمیشه که بفهمن حرفمونو هیچ موقع نشد باورمون کنن هیچ موقع نشد بهمون اعتماد کنن بگن تو برو جلو ما پشتتیم، اشتباه کن ما پشتتیم، تجربه کن ما پشتتیم، هیچ جوره نمیشه بِکنیم ازشون؛ اگه هر بچه ای رو دیدی که موفق‌وخوشحاله از زندگیش بدون یه خانواده خوب داره که مِیدون دادن بهش تا خودشو شکوفا کنه ما هم که خواستیم مثل ادم زندگی کنیم، پیشرفت کنیم ،موفق بشیم زدن تو سرمون گفتن تو مال این حرفا نیستی. کاش یه روزی یه سازمانی تاسیس بشه ضد طرز تفکر خراب خانواده ها و هر بچه ای که زیر دست این خانواده ها هستند رو بگیرن...!

‏همیشه هم برای بقیه جوری بودیم که هیچ کس برامون نبود،اهمیت دادنا،محبت کردنا،وقت گذاشتنا،توجه کردنا،یکی مثه خودمون آرزوست

-

بزرگترین پیشرفتی که تو زندگیم داشتم اینه که دیگه وابسته به هیچ آدمی نیستم و فاصلمو تا حد ممکن باهاشون حفظ میکنم؛ حتی اونایی که فکر میکردم هیچوقت نمیتونم ترکشون کنم ..