همچنین محققان سوئدی, با جمع آوری نمونه هایی از زنبورعسل های وحشی از کشورهای مختلف در سراسر جهان, متوجه شده اند که در عسل معده زنبور عسل, یک نوع ترکیب نسبتا مشابه با باکتری های اسید لاکتیک و از سویه های ناشناخته وجود دارد که به عنوان یک عامل مبارزه با باکتری لوک و در کل مبارزه با عفونت های باکتریایی عمل کرده و به صورت طبیعی, سلامت زنبورعسل را حفظ می کنند. شاید یکی از عواملی که باعث شده زنبورهای وحشی بهتر از زنبورهای مورد مدیریت انسان در طبیعت زنده بمانند, همین عامل بوده است. همانگونه که می دانید, میلیاردها باکتری از نوع اسید لاکتیک شامل ۱۳ گونه مختلف, بقای میلیون ها سال زندگی زنبور عسل های وحشی را تضمین نموده اند. این میکروب های مفید که در عسل موجودند, با تغذیه وارد سیستم حیاتی این حشره شده و آن را از عوامل بیماری زا پاک می کنند و حتی لاروهای تازه از تخم در آمده, بعد از چند دقیقه توسط کارگران با باکتری های اسید لاکتیک واکسینه می شوند. جالب است بدانید که این باکتری های اسید لاکتیک فقط در محیط عسل تازه و طبیعی فعال هستند و حتی در عسلی که رطوبت آن کمتر از ۲۰ درصد باشد, فعالیت آنها به شدت کاهش پیدا می کند. خود شما نیز بهتر می دانید که اینگونه عسل تازه و طبیعی, در فروشگاه ها فروخته نمی شود. تحقیقات نشان داده, کلنی هایی که زمستان را حتی با جمعیت ضعیف اما با عسل طبیعی می گذرانند, در بهار رشد و سلامت بسیار بالاتری نسبت به زنبورهایی دارند که با شکر تغذیه شده اند. دلیل این امر سلامت ماندن سلول های بافت پوششی یا اپیتلیوم (Epithelium  ) موجود در روده زنبور عسل هاست که وظیفه پردازش و جذب مواد مغذی و ضروری بدن را برعهده دارند و اگر در پاییز زنبور عسل تغذیه مصنوعی دریافت نماید, این سلول ها آسیب دیده, سلامتی زنبور به خطر افتاده و عمر آنها کاهش پیدا می کند. تحقیقات سال ۲۰۱۱ در آمریکا نشان می دهد که تا ۷۵ درصد از عسل هایی که در فروشگاه های این کشور وجود دارد, اصلا عسل نیست و یک ترکیب با درصد بسیار بالا متشکل از شربت فروکتوز غلیظ می باشد که حاوی درصد ناچیزی عسل طبیعی هست, اما باز هم ارزش ندارد چون به وسیله فیلترهای بسیار قوی, آن درصد ناچیز عسل هم گرده گیری شده و هیچ کیفیتی باقی نخواهد ماند. یکی از عوامل ممنوعیت صادرات عسل از کشورهای کانادا و آمریکا به اروپا نیز همین مسئله می باشد.

عسل تقلبی

تحقیقات انجمن شیمی آمریکا, ارتباط ابتلا به دیابت به ویژه در کودکان را با مصرف شربت فروکتوز به اثبات رسانده است, اما متاسفانه تحت فشار مافیای قدرت نتایج این تحقیقات همچنان به صورت تئوری و مقاله باقی مانده و اثر ملموسی در جامعه از نتایج این تحقیقات مشاهده نمی شود. https://iranbee.com/تاثیرات-مخرب-تغذیه-های-جایگزین/

بحث فردا: آفات زنبور عسل

آفات زنبور عسل زنبور عسل نیز مانند همه جانداران دچار بیماری و آلودگی می‌شود. بعضی از این بیماریها عبارتند از: ۱. کنه واروآ ۲. کنه آکاراپيس وودی يا آکارين (کنه لوله های تنفسی زنبور عسل) ۳. کرم موم خوار ۴. شپش زنبور عسل ۵. بیماری لوک نوزادان زنبور عسل علاهوه بر اینها زنبور عسل دشمنانی نیز دارد که در مباحث آینده به ان می‌پردازیم.

راههای کلی پیشگیری از شیوع بیماری در زنبورهای عسل: ١ .تکه های موم را بايد از محوطه زنبورداری خارج کرد. ٢ .کندوها را بايد روی پايه قرار داد تا بر اثر تماس با زمين مرطوب و پوسيده نشوند. ٣ .چاله های آب راکد و گنداب را از اطراف زنبورستان بايد از بين برد. ٤ .هيچ وقت قاب های سياه شده را داخل کندو نگذاشته و هر سال بايد آن ها را عوض کرد. ٥.  در صورت پيدا شدن کندوی مريض در زنبورستان بايد فوراً آن را به نقطه ای دورتر انتقال داد. ٦ .لوازم و ابزار کار را پس از هر بازديد بايد ضدعفونی کرد. ٧ .در فصل زمستان کندوها را در محل خشک نگهداری کرد. ٨ . سوزاندن لاشه زنبورها که بيش تر در فصل بهار، جلوی کندوها ريخته می شوند. ٩. سعی در نگهداری کندوهای قوی و سالم که مقاومت آن ها در مقابل امراض بيش تر از کندوهای ضعيف است. ١٠  .استفاده نکردن از شيره خرما و انگور و ملاس به جای شکر برای تغذيه زنبورها.

کنه واروآ روی شفیره زنبور عسل نر

کنه واروآ در تابستان ١٣٦٣ گزارشاتی از نقاط مختلف استا نهای آذربايجان شرقی و غربی مبنی بر وجود کنه واروآ در زنبورستانهای اين مناطق به وزارت کشاورزی واصل شد و متعاقب آن با بررسیهايی که به عمل آمد، معلوم شد زنبورستانهای کشور اغلب به اين کنه آلوده بوده و خساراتی نيز به بار آورده است.مشخصات ظاهری انگل١ ميلی متر است. بنابراين / ١ ميلی متر و پهنای شکم آن ٦ / طول کنه واروآ از سر تا انتهای شکم ١قطر شکم کنه بزرگتر از طول آن است. کنه نر کوچکتر بوده و کاملاً گرد است. کنه دارای چهار جفت پا بوده و از پشت دارای پوشش کيتينی به رنگ قهوه ای متمايل به قرمز است. کنه نر خاکستری رنگ است. شکم کنه دارای کرک های ريز فراوانی است که با کرک های بدن زنبور عسل درهم آميخته و بر استقرار کنه در بدن زنبور کمک می کند. زندگی انگل: اين کنه زندگی خود را به طور کلی با زندگی زنبور عسل، هماهنگ کرده و ازهرنظر خود را با آن انطباق داده است. توليد مثل آن همراه با توليد مثل زنبور عسل است. طول زندگی آن در تابستان که عمر زنبوران کوتاهتر است، ٣ ٢ ماه و در زمستان که عمر زنبوران بيشتر است،به ٥ تا ٨ ماه می‌رسد. کنه از مرحله لاروی و بعد شفيرگی و سپس زنبور بالغ از خون آنها مکيده موجب ضعف و يا تغيير شکل و مرگ شفيره و يا زنبور بالغ می شود.کنه علاقه زيادی به زنبور نر و تخم ريزی در حجره های آن دارد. دليل آن شايد جثه بزرگتر لاروو شفيره و خود زنبور نر و همچنين طولانی بودن دوره لاروی باشد. توليد مثل انگل: توليد مثل کنه بستگی به تخم ريزی ملکه، يعنی وجود لارو و شفيره در کندودارد. کنه ماده که قبلاً جفت گيری کرده است، در آخرين ساعاتی که سرپوش حجره حاوی لارو کارگر و يا نر در حال بسته شدن است، وارد حجره شده درون آن تخم ريزی می‌کند. تعداد تخم ها به طور متوسط ٢ تا ٨ عدد است. تخم ها پس از يک يا دو شبانه روز تبديل به کنه نوزاد می‌شوند. کنه های نوزاد مرتباً رشد کرده و از همان اوان تولد به لارو يا شفيره زنبور حمله کرده و از خون آن تغذيه می کنند. کنه ها در عرض ٧ تا ٨ روز بالغ می شوند. کنه ماده و نر در داخل حجره جفت گيری می کنند. چنان چه تعداد آن ها در داخل يک حجره زياد باشد، موجب مرگ شفيره می شوند ولی چنان چه تعداد آن ها کمباشد موجب ضعف و تغيير شکل زنبور شده و زنبوران ناقص الخلقه متولد می‌شوند.

زمانی که زنبوران جوان سرپوش حجره را باز کرده و از آن خارج می شوند، کنه های ماده‌ی جفتگيری‌کرده نيز همراه آنها خارج می‌شوند، ولی کنه‌های نر پس از جفتگيری می ميرند. کنه‌های ماده به بدن زنبوران کارگر يا نر می چسبند و بهترين محل برای آنها لابه‌لای بندهای زير شکم زنبور است. بدين‌ترتيب از خون آنها مکيده موجب ضعف زنبور می‌شوند. کنه‌های ماده در فرصت مناسب وارد حجره ديگری که حاوی لارو است شده و به توليدمثل خود ادامه می‌دهند. بنابراين تکثير کنه ارتباط مستقيمی با تخم ريزی ملکه و وجود نوزاد در داخل کندو دارد و اگر تخم ريزی ملکه برای مدتی قطع شود، مسلماً توليدمثل کنه نيز در آن مدت قطع خواهد شد.علائم وجود کنه در کندو، از آنجا که کنه به صورت مخفی در کندو زندگی می کند و تکثير می يابد، لذا در سال های اوليه نمی‌توان آن را به سادگی تشخيص داد و از طرفی درجه‌ی افزايش نسل کنه به طور متوسط ساليانه١٥  تا١٠ ) عدد است، بعد از سومين سال آلودگی تعداد کنه افزايش يافته و خسارات آن نمايان می شود. )

علائم وجود کنه در کندو عبارتند از: ١. اغلب زنبوران کارگر بی‌قرارند و به سرعت راه رفته و بدون دليل بالهای خود را به هم می زنند، و در صورت استقرار کنه در مفصل بالهای زنبور قدرت پرواز خود را از دست می دهد. ٢. به دليل تغذيه کنه از خون زنبوران سبب مرگ و مير غيرعادی زنبوران می‌شوند. ٣. گاهی لارو کنه از حجره خارج شده و به کف کندو می‌افتد. ٤. زنبوران داخل کندو اغلب ناقص الخلقه و دارای شکل غيرطبيعی هستند. ٥ .به علت ضعيف شدن و پايين آمدن قدرت پرواز و جفت گيری زنبوران نر اغلب ملکه های ناقص و يا جفتگيری‌نکرده در کندو مشاهده می‌شود.