تحقیقات انجمن شیمی آمریکا, ارتباط ابتلا به دیابت به ویژه در کودکان را با مصرف شربت فروکتوز به اثبات رسانده است, اما متاسفانه تحت فشار مافیای قدرت نتایج این تحقیقات همچنان به صورت تئوری و مقاله باقی مانده و اثر ملموسی در جامعه از نتایج این تحقیقات مشاهده نمی شود. https://iranbee.com/تاثیرات-مخرب-تغذیه-های-جایگزین/

بحث فردا: آفات زنبور عسل

آفات زنبور عسل زنبور عسل نیز مانند همه جانداران دچار بیماری و آلودگی می‌شود. بعضی از این بیماریها عبارتند از: ۱. کنه واروآ ۲. کنه آکاراپيس وودی يا آکارين (کنه لوله های تنفسی زنبور عسل) ۳. کرم موم خوار ۴. شپش زنبور عسل ۵. بیماری لوک نوزادان زنبور عسل علاهوه بر اینها زنبور عسل دشمنانی نیز دارد که در مباحث آینده به ان می‌پردازیم.

راههای کلی پیشگیری از شیوع بیماری در زنبورهای عسل: ١ .تکه های موم را بايد از محوطه زنبورداری خارج کرد. ٢ .کندوها را بايد روی پايه قرار داد تا بر اثر تماس با زمين مرطوب و پوسيده نشوند. ٣ .چاله های آب راکد و گنداب را از اطراف زنبورستان بايد از بين برد. ٤ .هيچ وقت قاب های سياه شده را داخل کندو نگذاشته و هر سال بايد آن ها را عوض کرد. ٥.  در صورت پيدا شدن کندوی مريض در زنبورستان بايد فوراً آن را به نقطه ای دورتر انتقال داد. ٦ .لوازم و ابزار کار را پس از هر بازديد بايد ضدعفونی کرد. ٧ .در فصل زمستان کندوها را در محل خشک نگهداری کرد. ٨ . سوزاندن لاشه زنبورها که بيش تر در فصل بهار، جلوی کندوها ريخته می شوند. ٩. سعی در نگهداری کندوهای قوی و سالم که مقاومت آن ها در مقابل امراض بيش تر از کندوهای ضعيف است. ١٠  .استفاده نکردن از شيره خرما و انگور و ملاس به جای شکر برای تغذيه زنبورها.

کنه واروآ روی شفیره زنبور عسل نر

کنه واروآ در تابستان ١٣٦٣ گزارشاتی از نقاط مختلف استا نهای آذربايجان شرقی و غربی مبنی بر وجود کنه واروآ در زنبورستانهای اين مناطق به وزارت کشاورزی واصل شد و متعاقب آن با بررسیهايی که به عمل آمد، معلوم شد زنبورستانهای کشور اغلب به اين کنه آلوده بوده و خساراتی نيز به بار آورده است.مشخصات ظاهری انگل١ ميلی متر است. بنابراين / ١ ميلی متر و پهنای شکم آن ٦ / طول کنه واروآ از سر تا انتهای شکم ١قطر شکم کنه بزرگتر از طول آن است. کنه نر کوچکتر بوده و کاملاً گرد است. کنه دارای چهار جفت پا بوده و از پشت دارای پوشش کيتينی به رنگ قهوه ای متمايل به قرمز است. کنه نر خاکستری رنگ است. شکم کنه دارای کرک های ريز فراوانی است که با کرک های بدن زنبور عسل درهم آميخته و بر استقرار کنه در بدن زنبور کمک می کند. زندگی انگل: اين کنه زندگی خود را به طور کلی با زندگی زنبور عسل، هماهنگ کرده و ازهرنظر خود را با آن انطباق داده است. توليد مثل آن همراه با توليد مثل زنبور عسل است. طول زندگی آن در تابستان که عمر زنبوران کوتاهتر است، ٣ ٢ ماه و در زمستان که عمر زنبوران بيشتر است،به ٥ تا ٨ ماه می‌رسد. کنه از مرحله لاروی و بعد شفيرگی و سپس زنبور بالغ از خون آنها مکيده موجب ضعف و يا تغيير شکل و مرگ شفيره و يا زنبور بالغ می شود.کنه علاقه زيادی به زنبور نر و تخم ريزی در حجره های آن دارد. دليل آن شايد جثه بزرگتر لاروو شفيره و خود زنبور نر و همچنين طولانی بودن دوره لاروی باشد. توليد مثل انگل: توليد مثل کنه بستگی به تخم ريزی ملکه، يعنی وجود لارو و شفيره در کندودارد. کنه ماده که قبلاً جفت گيری کرده است، در آخرين ساعاتی که سرپوش حجره حاوی لارو کارگر و يا نر در حال بسته شدن است، وارد حجره شده درون آن تخم ريزی می‌کند. تعداد تخم ها به طور متوسط ٢ تا ٨ عدد است. تخم ها پس از يک يا دو شبانه روز تبديل به کنه نوزاد می‌شوند. کنه های نوزاد مرتباً رشد کرده و از همان اوان تولد به لارو يا شفيره زنبور حمله کرده و از خون آن تغذيه می کنند. کنه ها در عرض ٧ تا ٨ روز بالغ می شوند. کنه ماده و نر در داخل حجره جفت گيری می کنند. چنان چه تعداد آن ها در داخل يک حجره زياد باشد، موجب مرگ شفيره می شوند ولی چنان چه تعداد آن ها کمباشد موجب ضعف و تغيير شکل زنبور شده و زنبوران ناقص الخلقه متولد می‌شوند.

زمانی که زنبوران جوان سرپوش حجره را باز کرده و از آن خارج می شوند، کنه های ماده‌ی جفتگيری‌کرده نيز همراه آنها خارج می‌شوند، ولی کنه‌های نر پس از جفتگيری می ميرند. کنه‌های ماده به بدن زنبوران کارگر يا نر می چسبند و بهترين محل برای آنها لابه‌لای بندهای زير شکم زنبور است. بدين‌ترتيب از خون آنها مکيده موجب ضعف زنبور می‌شوند. کنه‌های ماده در فرصت مناسب وارد حجره ديگری که حاوی لارو است شده و به توليدمثل خود ادامه می‌دهند. بنابراين تکثير کنه ارتباط مستقيمی با تخم ريزی ملکه و وجود نوزاد در داخل کندو دارد و اگر تخم ريزی ملکه برای مدتی قطع شود، مسلماً توليدمثل کنه نيز در آن مدت قطع خواهد شد.علائم وجود کنه در کندو، از آنجا که کنه به صورت مخفی در کندو زندگی می کند و تکثير می يابد، لذا در سال های اوليه نمی‌توان آن را به سادگی تشخيص داد و از طرفی درجه‌ی افزايش نسل کنه به طور متوسط ساليانه١٥  تا١٠ ) عدد است، بعد از سومين سال آلودگی تعداد کنه افزايش يافته و خسارات آن نمايان می شود. )

علائم وجود کنه در کندو عبارتند از: ١. اغلب زنبوران کارگر بی‌قرارند و به سرعت راه رفته و بدون دليل بالهای خود را به هم می زنند، و در صورت استقرار کنه در مفصل بالهای زنبور قدرت پرواز خود را از دست می دهد. ٢. به دليل تغذيه کنه از خون زنبوران سبب مرگ و مير غيرعادی زنبوران می‌شوند. ٣. گاهی لارو کنه از حجره خارج شده و به کف کندو می‌افتد. ٤. زنبوران داخل کندو اغلب ناقص الخلقه و دارای شکل غيرطبيعی هستند. ٥ .به علت ضعيف شدن و پايين آمدن قدرت پرواز و جفت گيری زنبوران نر اغلب ملکه های ناقص و يا جفتگيری‌نکرده در کندو مشاهده می‌شود.

راه های سرايت و انتشار کنه ١. زنبوردار با بازديدهای روزانه خود از کندوها و انتقال زنبور و شان از يک کندو به کندوی ديگر هم چنين با وسايل کار خود موجب انتقال و سرايت کنه از يک کندو به کندوی ديگر می شود. ٢. زنبوران نر که درفصل بهار فراوانند (و کنه ها نيز علاقه خاصی به آن ها دارند) به راحتی داخل هر کندويی که بخواهند، می شوند و علاوه بر اين با پرواز طولانی از يک زنبورستان به زنبورستان های مجاور انتقال و سرايت انگل می‌شوند. ٣. زنبوران کارگر در اثر باد و يا ورود اشتباهی و يا هنگام غارت کندوهای آلوده موجب سرايت و اشاعه انگل در داخل زنبورستان و يا زنبورستان های مجاور می شوند. ٤ .بچه کندوهای طبيعی آلوده به کنه، که ممکن است چندين کيلومتر از زنبورستان اصلی دور شوند يکی ديگر از عوامل انتشار انگلی است. ٥ .نقل مکان و مهاجرت يکی از عوامل مهم سرايت و انتشار انگل از يک نقطه به نقطه ديگر کشور است. ٦. خريد کندو از زنبورستان آلوده و انتقال آن به زنبورستان سالم نيز موجب اشاعه انگل می شود.

راه های تشخيص آلودگی زنبورستان به کنه واروآ کنه واروآ ١ ميلی متر است، لذا می توان با بررسی دقيق و بدون چشم مسلح / ١ از آن جايی که عرض کنه ٦کنه را به روی زنبوران کارگر و نر به خصوص در قسمت زير شکم مشاهده کرد. برای اين کار تعدادی(حدود ١٠٠ ) زنبور را از قسمت بال هايش با ملايمت و آهستگی به طوری که زنبوران صدمه ای نبينندگرفته و زير شکم آن ها را بررسی می کنيم (محل های ترشح موم) و چون در اوايل بهار به علت کمینوزادان اکثر کنه ها در روی زنبوران بالغ هستند، لذا می توان با برداشت تعداد ١٠٠ عدد زنبور حدودا ًميزان آلودگی را نيز با توجه به تعداد کنه‌های مشاهده شده تخمين زد.٢. مشاهده کنه های نوزاد داخل حجراتی که شفيره زنبوران (به خصوص نر) وجود دارد. ٣. قرار دادن صفحه کاغذی در کف کندو و مبارزه با يکی از داروهای ضدکنه در هنگام غروبآفتاب که چنان چه صبح روز بعد در روی کاغذ کنه های مرده و نيمه جان مشاهده شد، دليل بر آلودگیکندو به کنه واروآ است. اصولی که برای مبارزه با کنه بايد رعايت شود: ١. محبوس کردن ملکه: در دوران مبارزه بايد برای مدت ٢١ تا ٢٤ روز ملکه را در قفس محبوس کنيم تا ملکه نتواند تخم ريزی کند تا در کندو نوزادی برای توليد مثل و تکثير کنه وجود نداشته باشد، زيرا همان طور که می دانيم، لازمه ی توليد مثل و تکثير کنه وجود نوزاد درکندو است که با قطع تخم ريزی ملکه، کنه قادر به ادامه حيات نيست، بعد از محبوس کردن ملکه ها می توان مداوا را شروع و در ٤ نوبت به فاصله ٤ تا ٧ روز مداوا را انجام دهيم. ٢. انتخاب فصل مبارزه: فصل مبارزه بايد موقعی باشد که حداقل تخم ريزی و نوزاد در کندو وجود داشته باشد. بنابراين، اواخر تابستان و اوايل پاييز پس از برداشت عسل از کندو بهترين فصل برای مبارزه با کنه است. زمان مبارزه را بايد طوری انتخاب کنيم که نه تنها در ابتدای شروع مبارزه حداکثر حرارت محيط بيش تر از از ١٢ درجه سانتی گراد باشد، بلکه در آخرين نوبت مداوا نيز حداکثر حرارت از ١٢ درجه تنزل نکرده و خوشه زمستانی تشکيل نشده باشد. ٣. انتخاب ساعت مداوا: مداوا را در موقعی بايد انجام دهيم که تمامی زنبوران در داخل کندو باشند، بنابراين بهترين زمان بعد از غروب آفتاب است. ٤. تغذيه مرتب کندوها در دوران معالجه: برای اين که از مداوا نتيجه مطلوب حاصل شود بايد کاری بکنيم که زنبوران، لاروها و شفيره های مرده را از حجره ها بيرون بياورند و دور بريزند و حجره ها را تميز کنند. اين عمل فقط با تغذيه مرتب کندوها با شربت به نسبت يک و يک در دوران مبارزه ميسر است. ٥. خارج کردن قاب های اضافی: قبل از شروع مداوا بايد قاب های اضافی را از کندو خارج کرد تا فاصله ی بين شان ها بيش تر شود و در نتيجه دود حاصله از دارو بتواند به همه جای کندو برسد. در صورت وجود جمعيت زياد بهتراست طبقه خالی اضافی روی کندو گذاشت و نوار را در آن قرار داده و روشن کرد. ٦. تميز نمودن کندوها پس از هر نوبت مداوا: اغلب داروهايی که برای مبارزه با کنه واروآ به کار برده می شوند، همه کنه ها را نمی کشند، بلکه بيش تر آن ها براثر دارو بی حس می شوند و کف کندو می افتند که اگر اين کنه های بی حس جمع آوری و سوزانده نشوند مجدداً به بدن زنبوران برخواهند گشت. بنابراين، لازم است پس از هر نوبت مداوا که غروب روزها انجام می شود، صبح روز بعد کف کندوها را کاملاً تميز و کنه های نيمه جان را به دقت جمع آوری کرد و سوزانيد. ٧ .سازماندهی مبارزه همگانی عليه کنه: چون سرايت و شيوع کنه از يک زنبورستان به زنبورستان ديگر بسيار آسان است و احتمال سرايت مجدد کنه از زنبورستان آلوده به زنبورستان های مبارزه شده وجود دارد؛ بنابراين، زنبورداران يک منطقه در يک دوره مشخص بايد عمل مبارزه را همزمان انجام دهند.