انجمن علمی بین‌رشته‌ای ژرفا با همکاری شورای بررسی متون علوم انسانیِ پژوهشگاه علوم انسانی، برگزار می‌کند: 🫂 دو گفت‌وگو 📓📓 دو کتاب 👥 دو بزرگ دانشمند نیوتون و لایب‌نیتس 📆شنبه ۸ مهر 📔 کتاب اصول ریاضی فلسفه طبیعی بهنام شیخ‌باقری (مترجم کتاب ) محمدابراهیم سیری (دانشجو دکتری فیزیک دانشگاه شریف) 📆 چهارشنبه ۱۲ مهر 📒 کتاب لایب‌نیتس و امر سیاسی عادل مشایخی ( نویسنده کتاب) علیرضا شفاه ( دبیر گروه مطالعات علم و فناوری پژوهشگاه علوم انسانی) 🕰 ساعت ۱۶ 📍اتاق جلسات معاونت فرهنگی دانشگاه شریف 📜شرکت برای عموم آزاد است 📎 برای ثبت نام و حضور در دانشگاه تکمیل این فرم ضروری است 🆔@Zharfa90

〽️ شاید نام لایب‌نیتسِ آلمانی و نیوتنِ انگلیسی تنها نام مشترک برای دانشجویان علوم دقیقه و علوم انسانی باشد. این دو متفکر قرن هفدهمی چنان تأثیر شگرفی داشتند که نمی‌توان از فیزیک و فلسفه‌ی معاصر سخنی به‌میان آورد اما توجهی به آنان نداشت. اندیشیدن به مکانیک، حسابِ بی‌نهایت کوچک‌ها، آزمایش سطل آب، اصل جهت کافی، نیرو و ضربه، اصل کنش از راه دور، نسبی‌/مطلق‌گرایی و... گسترده‌ای از موضوعاتی که ما را سهیم در میراث فکری آن دو اندیشمند می‌کند. اما آیا حل مسائلی در مکانیک، یا محاسبه‌ی معادلات دیفرانسیل و یا دست‌وپنجه نرم کردن با معضلات متافیزیکی جوهرگرایی سبب این نشده که تصویر شورآفرینِ پهلوانان علم از چشمان ما کنار رود و از آنان تنها نامی بی‌خاصیت باقی بماند؟ نامی بی‌خاصیت هرچند خاطره‌ای نوستالژی! 🔴 اما چه باید؟ نیوتن و لایب‌نیتس قبل، بعد و درضمن هر کاری در موقعیت انسان بودند. باید حذر کنیم که در ورطه‌ی این بی‌راهه که «آنان انسانِ عصر خویش بودند» نیوفتم، چراکه دیگر نه پدری (=ابوت) باقی خواهند ماند و نه پسری و نه حتی دست‌خط و نوشته‌ای. مکتوبات هر انسان، فرصتی‌ست تا او بتواند تجربه‌ی زیستن بر فراز جهان تجربه کند. و شاید از همین روست که نیوتن گفته است: «من برفراز شانه‌های غول‌ها ایستاده‌ام.» 🔶 ما در این سلسله نشست‌ها، از سر این دغدغه‌ دورهم جمع خواهیم شد تا به کمک بازخوانی آثار متفکران بزرگ بتوانیم دوباره نقطه‌ی شورانگیز دانش را شعله‌ور کنیم. در نخستین نشست، سهم ما بررسی دو کتاب «اصول ریاضی فلسفه‌ی طبیعی» نیوتن با ترجمه‌ی آقای شیخ‌باقری و کتاب «لایب‌نیتس و امر سیاسی» تألیف آقای دکتر مشایخی. اما توضیح کوتاهی درباره‌ی «لایب‌نیتس و امر سیاسی»: در این کتاب سعی مولف بر این است تا حساب بی‌نهایت کوچک‌ها را نه‌تنها به عنوان یک ابزار محاسباتی بلکه به‌عنوان «منطقِ دیفرانسیل» مطرح کند.‌ بنا به ادعای نویسنده: «با توجه به نتایج اخلاقی-سیاسیِ این مفهوم و سایر مفاهیمی که با آن در پیوندند، می‌توانیم نظرات بدیعی را در حوزه‌ی سیاست و امر سیاسی از آثار لایب‌نیتس بیرون بکشیم.» 🆔@Zharfa90

📚نشست نقد و بررسی کتاب اصول ریاضی فلسفه‌ی طبیعی ✨باحضور: - بهنام شیخ‌باقری - ابراهیم سیری - علیرضا شفاه 🆔 @Zharfa90 🌐 @TamanaCircle 🏛 @shorayemoton

انجمن علمی بین‌رشته‌ای ژرفا برگزار می‌کند: 🫂 دو گفت‌وگو 📓📓 دو کتاب 👥 دو بزرگ دانشمند نیوتن و لایب‌نیتس 📆 چهارشنبه ۱۲ مهر 📒 کتاب لایب‌نیتس و امر سیاسی عادل مشایخی ( نویسنده کتاب) علیرضا شفاه ( دبیر گروه مطالعات علم و فناوری پژوهشگاه علوم انسانی) 🕰 ساعت ۱۶ 📍اتاق جلسات معاونت فرهنگی دانشگاه شریف، واقع در ساختمان معاونت فرهنگی دانشگاه شریف 📜شرکت برای عموم آزاد است 📎 جلسه به صورت مجازی در اتاق مجازی ژرفا برگزار می‌گردد. 💬 برای ثبت نام در جلسه دوم برنامه ، این فرم را تکمیل کنید. (دوستانی که در جلسه قبل ثبت نام کردند، نیازی به ثبت نام مجدد ندارند) 🔻فرصت ثبت نام و تکمیل فرم ، تا ساعت ۱۶ روز سه‌شنبه است. 🆔@Zharfa90

✒️ شنبه‌ی نیوتن سپری شده و هنوز چهارشنبه‌ی لایب‌نیتس فرانرسیده است. اینک که این متن را می‌خوانید میانه‌ی نیوتن و لایب‌نیتس هستیم، مثل همان روزگاری که در دبیرستان هنگام نخستین مواجه‌یمان با حسابِ دیفرانسیل، لایب‌نیتس و نیوتن را توأمان به‌عنوان مبدعان این علم معرفی می‌کردند. همان چند خط توضیح که صرفا برای خالی نبودن عریضه گفته می‌شد تا بدانیم این اسم عجیب و غریب منشائی انسانی دارد، اما همین بهانه کافی بود تا دانش‌آموزِ کنجکاو را به‌فکر وادارد کند که چه رازی در این ابداع مشترک وجود دارد؟ 🖋 کمی جلوتر معلوم می‌شود که مکانیکِ نیوتنی با فرض فضاوزمان مطلقش سر سازگاری با دینامیکِ لایب‌نیتسی ندارد. این منازعه‌ای است که هر کسی که مکاتبات میان لایب‌نیتس و کلارک را خوانده باشند، از آن با خبر است. گویی شدت این منازعه‌ای چنان بوده است که در تاریخ فلسفه‌ نوشته‌اند که نیوتنْ تجربه‌گرا و لایب‌نیتس از دسته‌ی عقل‌گرایان بوده است. آخر مگر ابداع حساب دیفرانسیل کافی نبود تا یک نام مشترک به هردوی آنان بدهیم؟ ✏️ آشکارا عقلانی‌ست که این پرسش، از ما می‌خواهد تا دوباره حسابِ دیفرانسیل را بیازماییم. طوری که از این پس، بتوانیم نام ناپیدای نیوتن و لایب‌نیتس را پس از اصطلاح «حسابِ دیفرانسیل» ببینیم - آنچنان که معادله‌ی لاپلاس چنین است. اساسِ برنامه‌ی روز چهارشنبه را از سر پیگیری همین پرسش بنیان نهادیم. عادل مشایخی به‌همراه علی‌رضا شفاه هر دو بر این باورند که دیفرانسیل، گفتاری برای کلِ زندگی است. حال اگر شما نیز گرفتار این پرسش هستید، پیشنهاد می‌کنیم در این برنامه شرکت کنید. 🆔 @Zharfa90

📚نشست نقد و بررسی کتاب لایب‌نیتس و امر سیاسی ✨باحضور: - عادل مشایخی - علیرضا شفاه 🆔 @Zharfa90 🌐 @TamanaCircle 🏛 @shorayemoton

جهت ورود مجازی لطفا از آدرس زیر استفاه نمایید https://b2n.ir/marefatshenasi @hekmateislami

تذکر هایزنبرگ نسبت به تلقی اشتباه از معادله هم ارزی جرم و انرژی و اینکه در حقیقت تبدیل جرم به انرژی اتفاق نمی‌افتد. اکثر فیزیکدانان بزرگ و کوچک قائلند که انرژی به جرم یا برعکس تبدیل میشه، ولی حداقل تو این موارد چنین نیست! ‏Heisenberg, Physics and Philosophy: The Revolution in Modern Science, 118-19.

🇵🇸#المعمدانی غزه در خون خویش ‌غلتان است دادگاه بزرگ وجدان است دل من بود زیر بمباران... سوخت جانم، چه جای کتمان است؟ هرطرف نعش طفلی افتاده دل من مثل کودکستان است آی دنیا نگاه کن! دل من مثل این خانه‌هاست ویران است مثل آن مادرِ پسرمرده زلف لالایی اش پریشان است دل من بس‌که خون از او رفته ست زرد مانند برگ‌ریزان است نیست باریکه ای غریب...ببین غزه دیگر برای من جان است ▪️ پرچمی زنده، باد را لرزاند شک ندارم زمان طوفان است دل من، رنگ انتقام بزرگ رنگ خونخواهی شهیدان است دست و پا می زنند حرمله ها عمر این ظلم رو به پایان است هان! حقوق بشر چه شد؟! غزه دادگاه بزرگ وجدان است میلاد عرفان پور صبحگاه تلخ ۲۶ مهرماه۱۴۰۲ 🆔@erfqnpoor 🆔@Zharfa90

📃مقاله ی دکتر حامد منوچهری کوشا با عنوان «نگاهی انتقادی به استدلال‌های هاوکینگ بر مبنای مدل بی مرز علیه خداباوری» منتشر شد. 🔗 لینک مقاله https://prrj.isu.ac.ir/article_76777.html

👤 استیون هاوکینگ : « در صورتی که عالم آغازی داشته باشد، ما می¬توانیم فرض کنیم که خالقی داشته‌است. امّا اگر عالم واقعاً به طور کامل خودبسنده باشد، به صورتی که هیچ مرز و لبه ای نداشته باشد، آن هیچ آغاز یا پایانی نخواهد داشت: آن صرفاً هست. آنگاه، چه جایی برای یک خالق باقی می ماند؟»(تاریخچۀ زمان) 🔸هارتل و هاوکینگ در سال 1983 پیشنهاد «بی مرز»(No-Boundary Proposal) را دربارۀ شرایط اوّلیۀ کیهان ارائه دادند. در این مدل، با استفاده از صورتبندی انتگرال-مسیر فاینمن برای کلّ کیهان، وبا استفاده از زمان موهومی، یک حالت اقلیدسی (و نه لورنتزی) برای حالت اولیه کیهان در نظر گرفته می شود. این بدان معناست که در ابتدای عالم، بُعد زمان هم رفتاری مانند ابعاد مکانی داشته است. در نتیجۀ آن، تکینگی ابتدای عالم حذف می شود. 🔹از منظر هاوکینگ، این مدل نشان می‌دهد که چگونه یک جهان با عمر محدود، بدون آنکه از منظر وجودبخشی یا تعیین شرایط اوّلیه به خدا نیاز داشته باشد، به وجود می‌آید. 🔻در این مقاله پس از مرور صورت‌بندی ریاضی این مدل، به طور مفصّل و به طرزی موشکافانه و دقیق به نقد این ادّعای هاوکینگ پرداخته شده است. 🆔@Zharfa90