از 7 صبح هی بیدار شدم و خوابیدم.
خوابای رندوم دارکی میبینم.
بعد از مدتها خواب یکیو دیدم توو چندسال بعد. یه دختربچهی خیلی خوشگل تپلی داشت که انگار مژه بود بعد دست و پا دراورده. یه مراسم درهم برهم بود که اومده بودن، همه بزرگ شده بودیم( من واقعا 20 سال رو کوچیک میدونم) و خیلی چیزا عوض شده بود.
شاید چون یکی از دوستام دیروز خبر داد بچش بدنیا اومده ذهنم اومده توو خواب تعمیم داده نمیدونم.
ساعت 12 باید میرفتم جایی و کلا فراموش کرده بودم، 11 و نیم زنگ زدن، توو خواب و بیداری یادم افتاده 12 ظهر کلاس دارم و اینگونه شد که یادم اومده باید پاشم برا کلاسم بخونم.
روز اول:
نجات دهنده آشپزی در سطح کلان و دور هم جمع شدن بود.
چشمایی که مشخص نبود از پیاز اشک میریزه یا بخاطر داغ و غمه.
+ برداشتن اولین گام برای مراسمای محرم.
امشب با بچهها توو کوچه نشستیم و بزرگترا توو حیاط آشپزی کردن. همسایه رو به رویی یهو درو باز کرد، انتظار نداشتیم نصف شبی کسی بیدار باشه. خورشت که حاضر شد رفتن خونه هاشون اما بچهها موندن.
اولین شبیه که اینجان و لبخندم...
