eitaa logo
دروس الشباب
378 دنبال‌کننده
124 عکس
25 ویدیو
53 فایل
محور مباحث این کانال، علوم اسلامی و دروس حوزوی است. باز ارسال مطالب با ذکر آدرس کانال، مجاز است. ارتباط با ادمین: @Ebn_Ahmad
مشاهده در ایتا
دانلود
دروس الشباب
#محارب #شأن_نزول_آیه_محاربه (1) آیه 33 از سوره مائده: إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّه
(2) در تفاسیر ( ) نکاتی پیرامون این آیه وجود دارد که برخی از آنها (صلی الله علیه و آله) را زیر سؤال می برد. ترجمه تفسير الميزان ج‏5 540 طباطبایی روایات اهل سنت را در تفسیر المیزان گزارش کرده است، برخی از این گزارشها بدین قرار است: سیوطی در الدر المنثور: خداوند پیامبر را از در آوردن چشمها نهى كرد، و آيه شريفه در همين مورد نازل شده كه آن جناب را از اينكه مثله كرده مورد عتاب قرار داده و فرمود كه تنها يكى از اين چهار مجازات مشروع است و غير آن مشروع نيست. (در المنثور ج 2 ص 278) نیز نقل شده: مثلا در بعضى از آن روايات آمده كه بعد از آنكه رسول خدا (ص) بر آنان دست يافت، هم دست و پايشان را بر خلاف قطع كرد و هم چشمشان را از كاسه در آورد (مسند حنبل ج 3 ص 177 و سنن نسايى ج 7 ص 93- 86 و صحيح مسلم ج 5 ص 102- 101 و سنن ابن ماجه ج 2 ص 826 ح 2579 و سنن ابى داود ج 2 ص 445- 444.) بنابر این نقل ها، آیه برای نسخ حکم بیرون آوردن چشم از کاسه و نفی مشروعیت آن، نازل شده است. برای مطالعه بیشتر: الدر المنثور ج 2 ص 278 و سنن ترمذى ج 1 ص 49 و سنن نسايى ج 7 ص 92 این آیه در : در روایات اهل بیت، سخنی از بیرون آوردن چشم محرمین به میان نیامده است، بنابر این تمامی روایاتی که محتوی چنین مطلبی هست، مردود است. ولی اصل داستان را شيخ طوسى به سند خود از ابى صالح از حضرت امام صادق علیه السلام نقل کرده‏ است. و عياشى هم آن را در تفسير خود از آن جناب آورده و در آخر نقل او آمده كه رسول خدا (ص) از ميان چهار مجازاتى كه در آيه آمده" بريدن دست و پايشان به خلاف" را اختيار كرد ادامه دارد ...... مطالب، با ذکر ، مانعی ندارد. https://eitaa.com/DUROUS_ALSHABAB
علیهما السلام () گناه چیست؟ آیا امام حسین علیه السلام از صحابه نبود؟ آنچه در این پیام می خوانید فتوای برخی از بزرگان عامه دربارۀ است. هدف از نقل این پیام دو چیز است: 1- برخی فتاوای اهل سنت مصداق مثل معروف است. مثل فتاوای ایشان در گناه سب صحابه و حرمت لعن قاتلان فرزندان رسول خدا حتی کسانی مثل امام حسن و امام حسین که از شحص پیامبر حدیث شنیده و از صحابی به شمار می روند. 2- شاهدی بر تاثیر برخی مجالس بر امنیت شیعیان در مناطق ترکیبی که با اهل سنت همجوارند. : از دکتر راغب السرجانی: أما علماء السنة فيقول أحمد بن حنبل رحمه الله: إذا رأيت أحدا يذكر أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم بسوء، فاتهمه على الإسلام. : به فتوای : کسی که از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله به بدی یاد می کند؛ در اسلامش شک کن. وقال إسحاق بن راهويه: من شتم أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم يعاقب ويحبس. : به فتوای (یکی از راویان صحیح بخاری): کسی که به اصحاب پیامبر دشنام دهد، عقاب شده و زندانی می شود. ويقول الإمام مالك: من شتم النبي صلى الله عليه وسلم قتل بكفره، ومن سب أصحابه أُدّب. : به فتوای : کسی که به پیامبر دشنام دهد به خاطر کفرش کشته می شود و کسی که اصحاب آن حضرت را دشنام دهد ، تأدیب می شود. وقال القاضي أبو يعلى: الذي عليه الفقهاء في سب الصحابة؛ إن كان مستحلا لذلك كفر، وإن لم يكن مستحلا لذلك فسق. : نظر فقها در بارۀ دشنام دادن به اصحاب پیامبر چنین است: الف- اگر دشنام دادن به آنان را جایز و روا بداند، کافر است. ب- اگر معتقد به مشروع بودن دشنام نباشد، فاسق است. ويقول ابن تيمية: من زعم أن الصحابة ارتدوا بعد رسول الله صلى الله عليه وسلم إلا نفرا قليلا لا يبلغون بضعة عشر نفسا، أو أنهم فسقوا عامة الصحابة، فلا ريب في كفره. فتوای (مبدع وهابیت): هر کس معتقد است که اصحاب پیامبر جز عدۀ قلیلی که به 19نفر نمی رسند، همگی مرتد شده اند، و نیز هر کس که اصحاب آن حضرت را فاسق بداند؛ هیچ شکی در کفر او نیست. ويقول أبو زرعة الرازي: إذا رأيت الرجل ينتقص أحدا من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم فاعلم أنه زنديق. فتوای : هرگاه دیدی شخصی به یکی از اصحاب پیامبر گیرد (و از درجات آنان می کاهد) پس بدان که او زندیق است. : خارج از دین یا دگراندیش @DUROUS_ALSHABAB
(همان معروف در میان ماست که عامه به آن مصطلح الحدیث می گویند.) (اهل سنت) از عجایب حدیث عامه آن است که در مواضع متعدد شهادت به جاعل بودن راویان حدیث خودشان داده اند. در برخی نقل ها خود راوی می گوید من به پیامبر این سخن را نسبت داده ام. یکی از این دروغگویان سفیان ثوری است که بخاری در صحیح ترین کتاب حدیث عامه ( ) در باب التعوّذ من جهد البلاء از او چنین نقل می کند: 6347 - حَدَّثَنَا عَلِىُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِى سُمَىٌّ عَنْ أَبِى صَالِحٍ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - يَتَعَوَّذُ مِنْ الْبَلاَءِ ، وَ الشَّقَاءِ ، وَ الْقَضَاءِ ، وَ الأَعْدَاءِ . : الْحَدِيثُ ثَلاَثٌ ، لاَ أَدْرِى أَيَّتُهُنَّ هِىَ . (یعنی: حدیث پیامبر سه مورد بود ولی من یک مورد اضافه کردم ولی نمی دانم کدام یک افزودۀ خودم است.) اگر حوصله کنم، ادامه دارد ..... @DUROUS_ALSHABAB
مقالۀ یکی از محصلین قم را می خواندم که خود را اهل تحقیق و اکثر علما را مقلد معرفی کرده و شیعه را متأثّر از می داند. ای کاش المعالم الجدیدة اثر شهید صدر (رحمة الله علیه) یا معالم المدرستین که قبل از شهید صدر به قلم علامه سید مرتضی عسکری نوشته شده یا اعیان الشیعة سید محین امین یا الفصول المهمة فی اصول الأئمة اثر شیخ حر عاملی یا اصول آل الرسول الأصلیة به قلم هاشم بن زین العابدن خوانساری و الأصول الأصلیة فیض کاشانی را می خواند. برخی از آقایان فوق االذکر، که اخباری هم هستند چنین ادعایی ندارند که این آقا مطرح کرده است. آه از طلمی که بر عالمان می رود. سید محسن امین در این زمینه تأکید میکند که اکثر مباحث اصولی از زمان امام باقر تا امام حسن عسکری مطرح شده است. وی در پاسخ به سخن سیوطی در کتاب اوائل که گفته است اولین شخصی که در اصول فقه کتاب نوشت امام شافعی بود می نویسد: نخستین کسانی که باب اصول فقه را پیش از شافعی گشوده و اصول و مباحث آن را مطرح نمودند امام باقر و فرزند ایشان امام صادق بودند. آنان مهم ترین مباحث اصول فقه را برای اصحاب خویش بیان نمودند و پس از آنان امام کاظم و فرزندش امام رضا و در نهایت امام هادی و امام حسن عسکری مباحث اصولی را گسترش دادند. آیا روایاتی که در کتاب های اصولی برای اثبات برخی قواعد اصول به کار گرفته می شود برای بطلان ادعاها کافی نیست. https://eitaa.com/DUROUS_ALSHABAB