امروز🛐🛐

"این دریاچه رووو ماهی‌هاشووو وای حواستون باشه پاتون نره روش" (دریاچه‌ای که خواهر می‌گفت یه چاله آب به قطر یه انگشت بود)

"_اینجام اقیانوسه. کوسه‌ها روو چادرتو بپا +وای چادرم خیس شد _الان کوسه‌ای شدی. (گوشه چادر همه‌شون رفت تو اون فواره کوجولو و کوسه‌ای شدن btw)

"_احمد میشه این پر رو بردارم🗣 +از من می‌پرسی چرا خب بردار (پر بر داشته می‌شود.) _من مطمئنم این پره میکروب داره و من تا خونه برسیم می‌میرم. (پر داخل جیب گذاشته می‌شود)

"یکی پوشیه بزنه کیفشو بندازه وسط جمعیت داد بزنه الله اکبر🗣" (متاسفانه عملیات انجام نشد_)

"یه جوری سیس گرفتی انگار نشستی واسه مراسم عقد، یه عکسه دیگه" (ترکیدن از خنده)

"+این املته چرا انقدر شل‌عه. _الان با چی بخوریم؟ قاشق نمیدن؟ +با نون بخور(در آخر هیچ قاشقی داده نشد و همه نون رو داخل املت زدن) _ایی این چیه توش؟ +تریاکه تریاک _تریاک که سفید نیست

خلاصه امروز حس بودن تو یه اکیپ می‌داد، وقتی جوک‌های بی مزه اچ رو می‌شنیدیم و از خنده پرتاب می‌شدیم، وقتی سنگ‌ها زیرمون رو سوراخ می‌کردن و ما املت شل رو می‌خوردیم، وقتی هزار بار برای فلان موفقیت خانم معلم دست زدیم، وقتی سیس کفتربازها گرفتیم و با آهنگ السلام السلام ویدیو گرفتیم، وقتی یه جوری لب فواره نشستیم و عکس گرفتیم انکار عقدمونه، وقتی با آهنگ کفتر کاکل به سر دیوونه بازی دراوردیم، وقتی سعی می‌کردیم اعتماد به نفس زیر صفر یکی رو زیاد کنیم، وقتی اون همه جلال و جبروت اون منطقه رو می‌دیدیم و به مسخره می‌گفتیم محله خودمون بهتره🗣، وقتی اون پر از روی زمین برداشته شد، وقتی چیپس وسط املت زده شد و... در تمام این مراحل دیگه ویداری نبودم که جزو هیچ اکیپی نبوده و روابط اجتماعیش مزخرفه و دوستی نداره. ویداری بودم که از ته دل قهقهه می‌زد و مسخره بازی درمیارود و دوست داشت. رفیق داشت و عضو یه کسایی بود. ویداری که به خاطر اعتقاداتش مسخره نمی‌شد چون اونا همون اعتقادات رو داشتن، ویداری بودم که پذیرفته شده بود. و فقط می‌تونم بگم ممنون فرمانده که مجبورم کردی بیام به این اردو.

https://eitaa.com/whatthehell_16/834 با ارابه بابا همه تونو به آتیش میکشممممممم *سلیطه و بچه ننه بازی*