eitaa logo
تلویحات
242 دنبال‌کننده
319 عکس
176 ویدیو
12 فایل
تلویحات یاسر حسین پور (نام کتابی است از سهروردی) دکتری فلسفه مدرس حوزه و دانشگاه تالیفات: فلاح فلسفه عالم نفس از تشکیک تا وحدت عالیجناب فلسفه (در دست نگارش) https://eitaa.com/YaserHoseinpour Instagram:@Yaser_Hoseinpour Telegram:t.me/Talvihaat
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
33.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگر فقط یک روز در تقویم به نام ما باشه، اون یک روز، همین امروزه: روز جهانی مستضعفین بسیار هم عالی. خوب یا بد، ناخواسته در جهانی زندگی می کنیم، که عملا تنها دو قطبی پذیرفته شده در آن، دو قطبی مستضعفین _ مستکبرینه و از قضا ما هم از جمله همون مستضعیفنیم. اصلا شیعه در عصر غیبت یک استضعاف تکوینی داره اما در این شرایط آخرالزمانی بخصوص که استکبار بیش از هر موقع دیگر همه چیز طلب و همه چیز خوار شده، استضعاف ما هم گویی، روشن تر شده. حالا دیگه، جلوی چشم خودمون و حتی در حضور خودمون، هزینه های حمله به ما رو بین خودشون تقسیم می کنند و از همین الان برای غنایم خیالی شون، توافق می کنند. اردوغان، مسلمان_سکولار_دیکتاتور ترک، در حال هزینه فایده حمله به ایرانه و بن سلمان، مسلمان_سکولار_دیکتاتور عرب، همینطور و بقیه و پاکستان . حتی عراق و همه کشورهای منطقه. کشورهایی که اکثرا مسلمانند، قرآن به نیزه، مقابل ما قرار گرفته اند و این قدرت تشخیص و مقاومت مردم در جنگ احتمالی و احتمالا طولانی بعدی را کم می کند. استضعاف دقیقا یعنی همین. و هیچ تردیدی در حکمت تقارن این اوضاع با میلاد منجی نیست. اوست که تنها پناه همه مستضعفین عالمه. @Talvihaat
🔰 آیت‌الله فیاضی به عنوان چهره شاخص و استاد برجسته حوزه علمیه شناخته شد 🔸مراسم بیست‌وهفتمین همایش کتاب سال حوزه با پیام حضرت آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی و با سخنرانی آیات علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه کشور، و سیدهاشم حسینی بوشهری، رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، و با حضور گسترده پژوهشگران، اساتید حوزه، مسئولان حوزوی و جمعی از شخصیت‌های علمی و کشوری، شنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ در مدرسه علمیه امام کاظم علیه‌السلام قم برگزار شد. 🔹در این آیین علمی ـ پژوهشی که با هدف پاسداشت تلاش‌های ماندگار حوزویان در عرصه علم و تحقیق و تالیف برگزار شد، آیت‌الله غلامرضا فیاضی به‌عنوان چهره شاخص و استاد برجسته حوزه علمیه معرفی، و مورد تقدیر قرار گرفت و از جایگاه علمی و نقش اثرگذار ایشان در بیش از نیم قرن فعالیت در توسعه معارف اسلامی و تربیت علمی طلاب تجلیل به عمل آمد. 🏷مجمع عالی حکمت اسلامی، مرکزیتی برای ترویج و گسترش حکمت اسلامی تلگرام | ایتا | روبیکا | آپارات | سایت | صفحه یوتیوب
تلویحات
🔰 آیت‌الله فیاضی به عنوان چهره شاخص و استاد برجسته حوزه علمیه شناخته شد 🔸مراسم بیست‌وهفتمین همایش ک
اگر ملاک ارزیابی استاد را «آموختن اندیشیدن» و نه «آموزش اندیشه ها» بدانیم، قطعا آیت الله فیاضی، یکی از برترین اساتید حال حاضر حوزه و دانشگاه است. او در تخصص خود که حکمت و فلسفه اسلامی است، یک پژوهشگر ممتاز است که آنچه در تراث هزارساله حکمت اسلامی آمده را عمیقاً کاوش کرده و به لایه های زیرین، پنهان و روابط باطنی آنها پی برده است. نقاد دقیقی است که کاملا به آنچه می گوید آگاه است و روابط و ضوابط پیچیده و در هم تنیده آن را می داند. او حقیقتا استاد ممتازی است، زیرا آنچه فهمیده را نه به صورت دسته ای از اندیشه ها بلکه به صورت منطقی از اندیشیدن، با حوصله و صبر مثال زدنی به شاگردان خود منتقل می کند. او علم را صرفاً منتقل نمی کند، تولید می کند. قطعا معتبرترین راه برای آشنایی با حکمت اسلامی و درازای هزار ساله او، تلمذ در محضر پر بها و سودمند اوست. درود بر او که پیشوند «استاد» حقیقتا زیبنده اوست. @Talvihaat
گفته اند: «اگر خدا نباشد، همه چیز مجاز است» خب البته این جمله مشهور که با استناد به سارتر و داستایوفسکی، شهرت جهانی یافته، از جهات مختلف غلط و نادرست و با اصول حکمت اسلامی ناسازگار است. هر چند به دلیل ظاهر خداباورانه اش حتی میان متدینین و برخی متفکران مسلمان نیز، تلقی به قبول شده است. اول اینکه، تعلیق تجویز هر کاری به نبود خدا، مطابق آنچه ابن سینا به ما می آموزد، تعلیق به محال است. چون اساسا، گزاره «اگر خدا نباشد» ممکن نیست. خدا واجب الوجود است و حتی فرض نبود او نیز محال است. صحیح آن است که گفته شود: «اگر خدا نباشد، هیچ چیز نخواهد بود» دوم آنکه شاید تصور شود بتوان گزاره فوق را چنین اصلاح کرد: «اگر ایمان به خدا نباشد، همه چیز مجاز است» در اینصورت باز هم جمله غلط است، زیرا چنین به نظر می رسد که گوینده معتقد است تنها عامل انحصاری عدم جواز برخی امور، ایمان به خداوند است. در حالیکه اگر ایمان به خدا نباشد، باز هم به دلیل وجود اموری همچون فطرت، وجدان، عقل، طبیعت جامعه پذیر و فرهنگ پذیر انسان و عواملی دیگر، باز هم برخی امور غیر مجاز خواهند بود. سوم اینکه، پیش فرض غلط جمله فوق آن است که جواز و یا عدم جواز امور را تابع قرارداد و امر الهی دانسته است، حال آنکه حسن و قبح افعال، ذاتی است و حداکثر می توان گفت: «اگر ایمان به خدا نباشد، حسن و قبح برخی امور بر انسان پنهان می ماند» چون ایمان از جنس نور و روشنی بخش خیر و شر است. و حتی این جمله نیز غلط است که بگوییم: «اگر ایمان به خدا نباشد، انسان همه چیز را مجاز می پندارد» زیرا همانطور که گفته شد، بسیاری امور دیگر غیر از ایمان، مثل عقل، مجاز نبودن برخی امور را روشن می سازند. چهارم آنکه حتی ایمان به خدا نیز در صورتی که توأم با ایمان به معاد و پاسخگویی برابر خداوند نباشد، هیچ گونه محدودیت در رفتار و انتخاب انسان را بر نمی تابد. زیرا آنچه که عمیقاً انسان را از دست یازی به افعال قبیح باز می دارد، اعتقاد به روز بازپسین و آخرت است. بنابراین جمله را اینچنین می توان اصلاح کرد: «اگر ایمان به معاد نباشد، انسان هر چیزی را مجاز می پندارد» و البته که باید گفت: «اگر ایمان به معاد نباشد، انسان هر فعل غیر مجازی را نیز انجام می دهد» زیرا اگر ایمان به معاد نباشد، انسان هر چند با اموری به مثل ایمان به خداوند، عقل، فطرت، وجدان و ... قبح برخی امور را کاملا درک می کند، اما عدم ایمان به معاد موجب می شود، با علم به قبح فعل آن را به راحتی انجام دهد و با «توجیه لذت» و «ابزار کتمان و پنهان کاری»، هر کاری انجام دهد. فی الواقع، ایمان به معاد، اساس پایبندی انسان به اخلاق است. @Talvihaat
تلویحات
#رفیق_شهیدم حدود پانزده سال پیش، با علیرضا آشنا شدم. طلبه پرکار، زحمتکش و با دغدغه ای بود. ناهنجار
بی‌حسرت ازجهان نرود هیچ‌کس به در الّا شهیدِ عشق، به تیر از کمان دوست چهل روز گذشت
همنت تراژدی نیست، ستایش تراژدی است. قهرمان فیلم، علیرغم حضور شکسپیر، ادیب بزرگ و شهیر جهان، تراژدی است، سوگ است. همنت، نشان می دهد، سوگ چگونه می تواند با افزودن به سرعت رشد و تکامل انسان ها از آن‌ها، افرادی قابل ستایش و لایق تحسین بسازد. @Talvihaat
تلویحات
گفته اند: «اگر خدا نباشد، همه چیز مجاز است» خب البته این جمله مشهور که با استناد به سارتر و داست
استاد عالیقدرم، نکته ای در باب متن فوق گوشزد کرده اند، ضمن تشکر از شاگرد نوازی ایشان، عیناً از قرار زیر است: سلام علیکم ان‌شاءالله در سلامت باشید. نکاتی که فرمودید هرکدام در جای خود درست‌اند، امّا به‌گمان من با آن جمله‌ی معروف تعارضی ندارند. اینکه گفته‌اند «اگر واجب‌الوجود نباشد، همه‌چیز مجاز است»، منافاتی با این ندارد که عقل، فطرت و شهود اخلاقی انسان، خوبی و بدی را درک و تأیید می‌کنند. مقصود از آن جمله این نیست که انسان بدون خدا هیچ درکی از اخلاق ندارد؛ بلکه منظور این است که بدون واجب‌الوجود، هیچ ضمانت اجرایی برای احکام اخلاقی وجود نخواهد داشت. یعنی انسان الزام درونی و قطعی برای پایبندی به آنچه عقل و فطرتش خوب می‌دانند احساس نمی‌کند؛ چون اگر پایبند نباشد، برای خود عاقبتی متصور نیست. در مورد نکته‌ای که درباره‌ی معاد فرمودید، سخن شما درست است، اما کسی که می‌گوید «اگر خدا نباشد، همه‌چیز مجاز است»، منظورش خدایی است که دانا، قادر، حکیم، عادل و ناظر است. چنین خدایی نسبت به حق و باطل، و عدل و ظلم بی‌تفاوت نیست. بنابراین وقتی خدا باشد، ارتکاب گناه یا رفتارهای خلاف اخلاق، در برابر چشم او معنا پیدا می‌کند و طبعاً پیامد و عاقبت دارد. بله، این پیامدها در قالب معاد تحقق می‌یابند؛ اما معاد امری جدا از وجود خدا و صفات او نیست، بلکه لازمه‌ی خداییِ خداست. بنا براین به نظر می رسد ضمن اینکه همه‌ی نکاتی که فرمودید درست است، آن جمله‌ی معروف نیز با این نگاه می‌تواند معتبر و قابل‌قبول باشد. ان‌شاءالله موفق باشید.
7.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
از ابتدای ورود اسلام به ایران، بیش از ده سلسله بزرگ بر ایران حکومت کرده اند. وجه اشتراک همه آنها، التزام عملی و نسبی به اسلام و ارادت به آن بوده است. شاهان ایران، عموما علاقه مند به مذهب و مروج آن بوده اند. ارادت نادرشاه افشار، شاه عباس صفوی، حتی ناصرالدین شاه قاجار و ... به اسلام و مقدسات آن، از مشهورات و مسلمات تاریخ است. کما اینکه تا جایی که تاریخ نشان می دهد، همه حکومت های پیش از اسلام در ایران، حکومت های علاقه مند به دین محسوب می شوند. اولین و تنها سلسله ضد دین در تاریخ ایران، حکومت پهلوی است. رضا خان بر خلاف گذشتگان خود، نه تنها هیچ ارادتی به دین و دینداران ندارد، بلکه با شکستن حرمت مقدسات دینی مثل حرم امام هشتم علیه السلام، اولین کسی است که دینداری و به طور خاص حفظ حجاب را جرم انگاری می کند. پسرش نیز نه به شدت او اما ادامه دهنده راه او بوده است. در حقیقت رضاخان، پدر جرم انگاری دینداری در ایران است. اولین کسی که دینداری را جرم و دینداران را مجرم تلقی می کند. جالب این جاست که اکنون و پس از گذشت حدود پنجاه سال از سرنگونی حکومت او و پسرش، هنوز هم رابطه عجیبی بین جرم انگاری دینداری و رضاخان یافت می شود. از سویی هواداران او با متدینین رفتاری متناسب با مجرمین دارند و از سوی دیگر، افراد دین ستیز و دین جرم انگار نیز، آرزوی بازگشت حکومت وی را در سر می پرورانند. امنیت جانی و مالی بسیجیان، طلاب و هر فردی که ظاهری مذهبی داشته باشد، در کنار مساجد و اماکن مذهبی همواره از سوی هواداران او مورد تهدید است. گویی از بین همه عناوین، جرم انگاری دینداری است که با نام او پیوند خورده است.
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
هدایت شده از هیئت ودیعه الحسین(ع)
اطلاعیه شماره دو؛بیست و پنجمین اعتکاف دانشجویی و اساتید حرم مطهر رضوی قابل توجه دانشجویان و اساتید محترم از الان میتوانید با مراجعه به سایت و یا لمس لینک زیر جهت ثبت نام اقدام نمایید با تشکر https://vadieh.org/registration/