انتقاد بی‌سابقه مشاور ولیعهد سعودی به رئیس امارات؛ القحطانی: بن‌زاید یک «رئیس باند» است تا رهبر یک کشور سعود القحطانی، مشاور محمد بن سلمان (ولیعهد عربستان سعودی)، در اظهاراتی تند و بی‌سابقه، انتقادات شدیدی را متوجه شیخ محمد بن زاید، رئیس امارات متحده عربی کرده و سیاست‌های منطقه‌ای وی را به شدت زیر سؤال برده است. القحطانی در ابتدای سخنان خود با اشاره به آنچه «عقده حقارت ناشی از کوچکی کشور» در محمد بن زاید می‌خواند، اظهار داشت که دوران ریاست شیخ زاید (بنیان‌گذار امارات) که امارات در آن زمان جمعیت بسیار اندک داشت، به دلیل خردمندی رهبر خود که «حکیم عرب» نامیده می‌شد، از جایگاه و احترام ویژه‌ای در جهان عرب و منطقه خلیج فارس برخوردار بود. این مقام سعودی تأکید کرد که اگر بن‌زاید این «عقده» را کنار بگذارد، امارات می‌تواند به همان دوران معتبر گذشته بازگردد. این مقام سعودی در ادامه ضمن متهم کردن رئیس امارات به جنگ‌افروزی، ادعا کرد که ائتلاف ابوظبی با بنیامین نتانیاهو (که وی از او با لحنی تحقیرآمیز یاد کرد) با توهم تسلط بر غزه صورت گرفت، اما هیچ دستاوردی برای این کشور به همراه نداشت. القحطانی همچنین بن‌زاید را عامل اصلی تحریک و شعله‌ور کردن تنش‌ها با ایران دانست. وی با اشاره به دخالت‌های ابوظبی در سایر کشورهای عربی و آفریقایی افزود که تلاش‌های امارات برای نفوذ در سودان از طریق حمایت از شبه‌نظامیانی چون (حمیدتی) و تلاش برای انضمام این کشور به امارات، کاملاً با شکست مواجه شده است. به گفته او، ائتلاف با افرادی نظیر حمیدتی در سودان و عیدروس (الزبیدی) در یمن، به معنای هم‌پیمانی با «رؤسای باندهای تبهکار و پست‌ترین افراد» است. القحطانی در اظهاراتی تند خطاب به بن‌زاید گفت که او اکنون بیشتر شبیه به یک «رئیس باند تبهکار» عمل می‌کند تا رهبر یک دولت. مشاور ولیعهد سعودی با ابراز تأسف نسبت به پیامدهای این سیاست‌ها برای شهروندان اماراتی، تصریح کرد که تمامی این اقدامات نسنجیده دودش به چشم مردم این کشور رفته است. وی خاطرنشان کرد: «مردم امارات که روزگاری در کشورهای عربی و جهان مورد تکریم بودند و به آن‌ها احترام گذاشته می‌شد، اکنون در خارج از کشور با واکنش‌های منفی و سخنانی مواجه می‌شوند که در تاریخ خود هرگز نشنیده بودند.» به گفته وی، تمامی پروژه‌های منطقه‌ای بن‌زاید با شکست مطلق روبه‌رو شده است. القحطانی در بخش دیگری از اظهاراتش، بن‌زاید را به «فساد در زمین» و ریختن خون بی‌گناهان متهم کرد و گفت که جنگ او علیه گروه‌هایی نظیر اخوان‌المسلمین نه تنها سودی نداشته، بلکه باعث شده تا آن‌ها امروز قوی‌تر از گذشته بازگردند. وی با زیر سؤال بردن منابع مالی امارات، ادعا کرد که این امپراتوری مالی از طریق «پول‌های مشکوک، پناه دادن به قاچاقچیان مواد مخدر، پول‌شویی‌های ناشی از جنگ روسیه و اوکراین و همچنین قمار» به دست آمده است. به گفته او، این ثروت بادآورده که با حجم و جمعیت امارات همخوانی ندارد، بن‌زاید را به توهم توسعه‌طلبی و رهبری پوشالی مبتلا کرده است که در نهایت به ویرانی کشورش منجر خواهد شد. وی به بن‌زاید توصیه کرد که دست از این اقدامات بردارد و به آغوش برادران خود در شورای همکاری خلیج فارس بازگردد که جز خیر و صلاح او را نمی‌خواهند. در پایان، القحطانی با لحنی گزنده به روابط امارات و مصر پرداخت و مدعی شد که بن‌زاید، عبدالفتاح السیسی (رئیس‌جمهور مصر) را به استیصال کشانده و او را همچون «دانش‌آموزی ترسان» در برابر خود مطیع کرده است. وی افزود که رئیس امارات با سوءاستفاده از این وضعیت، اراضی، سواحل و بنادر مصر را خریداری کرده است. با این حال، القحطانی هشدار داد که حکومت السیسی دائمی نخواهد بود و او نمی‌تواند مصر را برای همیشه در اختیار امارات قرار دهد.

🔰قطر اگر می‌خواهد میانجی‌گری کند، باید منابع مالی مسدود شده ما را آزاد کند! پول‌های مسدود شده ما در قطر حق ملت ایران است، مساله‌ای که رهبری ش//هید نیز در دیدار با امیر قطر بر روی آن تاکید کردند. غرامت ج//نگی را نیز باید از قطر و کشورهای منطقه بگیریم، آنها در صندوق‌های سیادتی و ثروت خود، صدها میلیارد دلار ذخیره کردند که اگر ما سهم و حق خود را از آنها نگیریم، آن منابع عظیم به سمت دشمنان ایران سرازیر خواهد شد. اگر ما بیش از هزار میلیارد دلار تاسیسات زیربنایی روی زمین داریم، شرکت‌های آمریکایی در منطقه نیز صاحب صدها میلیارد دلار تاسیسات روی زمین هستند، هر ضربه به این تاسیسات مستقیما اقتصاد آمریکا را تضعیف می‌کند.

🔘 سفیر هند: کریدور شمال–جنوب مسیر تقویت تجارت با آسیای مرکزی است ⬅️ بیرندر سینگ یاداو (Birender Singh Yadav) سفیر هند در بیشکک در گفت‌وگو با خبرگزاری آی ان ای هند، به چالش‌های موجود در زمینه اتصال مستقیم میان 2 کشور اشاره و اظهار داشت که هند و قرقیزستان برای تسهیل جریان کالا و خدمات، استفاده از کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC) را توسعه می‌دهند. 🔹 وی افزود: استفاده بهینه از این کریدور می‌تواند به‌طور قابل توجهی به تقویت روابط و مبادلات تجاری دوجانبه هند و قرقیزستان و همچنین گسترش ارتباطات با منطقه وسیع‌تر آسیای مرکزی کمک کند. 🔹 هند در چند سال اخیر با گسترش سرمایه‌ گذاری در بند چابهار، انتظار دارد از این بندر مهم راهبردی محصولاتش را به افغانستان، آسیای مرکزی و اروپا ارسال کند. درواقع، بندر چابهار به عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران، به دلیل موقعیت راهبردی خود، یکی از مسیرهای مهم تجاری هند برای کشورهای آسیای مرکزی شناخته و ارزیابی می شود. 🔹 همچنین، اهمیت کریدور ایران برای کشورهای آسیای مرکزی پوشیده نیست. سفر نخست‌وزیر ازبکستان به تهران که سال گذشته رخ داد، بار دیگر جایگاه راهبردی ایران را در اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد اثبات و فرصتی دیگر برای کشورمان جهت بهره‌گیری از ظرفیت‌های بندر چابهار به عنوان مرکز ثقل تجارت منطقه‌ای فراهم کرد. 🔹 کارشناسان قزاقستانی همزمان با سفر «مسعود پزشکیان» رئیس‌جمهوری اسلامی ایران به آستانه که آذر ماه سال گذشته رخ داد، تاکید کردند که نقش تهران در معادلات ترانزیتی و صادراتی این کشور رو به افزایش است؛ به‌گونه‌ای که مسیرهای عبوری از ایران، از دسترسی به خلیج فارس گرفته تا تنوع‌بخشی به راه‌های صادراتی، به‌عنوان یکی از حیاتی‌ترین اولویت‌های راهبردی قزاقستان مطرح شده است.

​⚡️فوراً: عربستان سعودی با توجه به آسیب‌های جدی جنگ ایران به اقتصادهای شورای همکاری خلیج فارس، درخواست یک وام ۸ میلیارد دلاری از بانک‌های بین‌المللی کرده است. ​کویت و امارات متحده عربی نیز استقراض دلاری را آغاز کرده‌اند. ​سرمایه‌گذاری ۳ تریلیون دلاری که پادشاهی‌های ثروتمند نفتی به دونالد ترامپ قول داده بودند، اکنون صرفاً به اعدادی روی کاغذ تبدیل شده است. https://fxtwitter.com/IranObserver0/status/2094397159902695762

​«ترامپ حالا دارد تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی از غذاها را توئیت می‌کند، در حالی که ملوانان نیروی دریایی آمریکا به دلیل سوءتغذیه طولانی‌مدت، عملاً در حال از دست دادن وزن بدن و افت سیستم ایمنی خود هستند. این واقعاً تنزل به یک حضیض و انحطاط جدید است.» https://fxtwitter.com/HealthRanger/status/2094169082010448243

تاکتیک جدید ایران، استفاده از راکت‌های مین انداز در تنگه‌هرمز @TasnimNews

🔹@ricwe123: آن زمان در آغاز جنگ علیه ایران، زمانی که از یک کشتی غیرمسلح ایرانی دعوت شد تا در کنار ایالات متحده در یک رزمایش دریایی هند شرکت کند. از ملوانان آن روی زمین استقبال شد و به عنوان نشانه‌ای از همکاری، از مقابل رئیس‌جمهور رژه رفتند. سپس در آخرین لحظه، ایالات متحده به طور ناگهانی از رزمایش عقب‌نشینی کرد، تنها برای اینکه دور بزند و همان کشتی را که درست در کنارش ایستاده بود، اژدر باران کند. آنچه در پی آمد حتی کریه‌تر بود. ایالات متحده پس از حمله به یک شناور غیرمسلح، از نجات ملوانانی که به دریا انداخته بود خودداری کرد و آنها را رها کرد تا غرق شوند. کار دردناک و غم‌انگیز بیرون کشیدن اجساد به نیروی دریایی سریلانکا واگذار شد. این جنگ نبود، خیانتی از شرم‌آورترین نوع بود: کمینی که تحت پوشش دیپلماسی انجام شد و به دنبال آن امتناعی سرد از نشان دادن حتی ابتدایی‌ترین شرافت انسانی به رو به مرگ‌ها. این اتفاق نمایانگر فروپاشی تمام هنجارهایی است که ظاهراً بر رفتار متمدنانه در دریا حاکم است. و با این حال، به جای خشم و انزجار، بخش زیادی از واکنش رسانه‌های آمریکایی بی‌تفاوتی یا توجیه تراشی بوده است. بمباران یک مدرسه دخترانه کنار گذاشته می‌شود و از سر بی‌توجهی از آن می‌گذرند؛ صحبت از بمباران فرشی (شلاق‌باری) تهران به‌گونه‌ای مطرح می‌شود که گویی صرفاً یک گزینه سیاسی دیگر است. هنگامی که جنایات، عادی‌سازی می‌شوند و قساوت و بی‌رحمی به عنوان «استراتژی» تطهیر می‌شود، مرز بین گزارش‌گری و شریک جرم بودن شروع به از بین رفتن می‌کند. https://fxtwitter.com/ricwe123/status/2094483082430824782 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2094587515244065065

‌🔻تاب‌آوری بدون بازدارندگی منجر به پایان تجاوز دشمن نمی‌شود! ‌ ‌جنگ میان ایران و آمریکا هفته‌هاست وارد بازی تاب‌آوری شده است. ایران در بازی تاب‌آوری به دنبال حفظ بقا و ایجاد بازدارندگی از طریق انکار موفقیت دشمن است. آمریکا نیز به دنبال آن است که با فشار چندلایه این تاب‌آوری را بشکند. در تاب‌آوری، فشار در درون جذب، مدیریت و مهار می‌شود؛ هدف، حفظ بقا، تداوم عملکرد و صیانت از ظرفیت‌های ملی در برابر ضربه است. ‌اما در بازدارندگی، مسئله فراتر از تحمل فشار است و باید محاسبات دشمن درباره مطلوبیت و امکان موفقیت در توسل به زور تغییر کند؛ به‌گونه‌ای که اقدام خصمانه برای او پرهزینه، پرریسک یا کم‌فایده شود. ‌از این منظر، تاب‌آوری بخشی از بازی بزرگ‌تر جنگ است و کارکرد آن صرفاً تحمل ضربه نیست. کشوری که بتواند پس از ضربه، ظرفیت‌های حیاتی خود را حفظ کند، عملکرد خود را ادامه دهد و سریع‌تر بازیابی و انطباق پیدا کند، می‌تواند احتمال موفقیت دشمن را کاهش دهد. بنابراین، تاب‌آوری می‌تواند یکی از پایه‌های بازدارندگی مبتنی بر انکار باشد؛ زیرا به دشمن نشان می‌دهد که واردکردن ضربه لزوماً به دستیابی به هدف منجر نخواهد شد. ‌با این حال، تاب‌آوری به‌تنهایی همه مسئله بازدارندگی را حل نمی‌کند. بازدارندگی می‌تواند علاوه بر انکار، بر مجازات نیز استوار باشد؛ یعنی دشمن بداند که اقدام او با هزینه‌ای جدی و قابل‌تحمل برای خودش مواجه خواهد شد. در این سطح، مسئله دیگر صرفاً نتوانستن دشمن در دستیابی به هدف نیست، بلکه نامطلوب‌شدنو پرهزینه شدن اقدام برای دشمن است. ‌از این رو، اگر بازدارندگی نتواند محاسبه هزینه ـ فایده طرف مقابل را تغییر دهد، اتکای صرف به تاب‌آوری ممکن است کشور را در معرض چرخه‌ای از ضربه و فرسایش قرار دهد. تاب‌آوری می‌تواند تضمین کند که ضربه به فروپاشی منجر نمی‌شود، اما لزوماً تضمین نمی‌کند که دشمن از واردکردن ضربه منصرف شود. ‌در نتیجه، تاب‌آوری باید مکمل بازدارندگی باشد. تاب‌آوری با حفظ ظرفیت‌های حیاتی، تداوم عملکرد و کاهش احتمال موفقیت دشمن، پایه بازدارندگی مبتنی بر انکار را تقویت می‌کند؛ در حالی که توان پاسخ و تحمیل هزینه، بازدارندگی مبتنی بر مجازات را تقویت می‌کند. ‌زمانی می‌توان به پایان‌ یافتن جنگ امیدوار بود که کشور هم توان ایستادن پس از ضربه را داشته باشد و هم بتواند دشمن را از واردکردن آن ضربه منصرف کند و قدرت راهبردی زمانی کامل‌تر می‌شود که هر دو گزاره برای دشمن باورپذیر باشند. ‌

کودتا در سایه حسین کچویان - مرداد ۱۴۰۵، میدان منیریه رهبر شهید انقلاب در آخرین سخنرانی خود از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی با عنوان کودتا یاد کرد. حسین کچویان در این سخنرانی خیابانی‌اش توضیح می‌دهد که چگونه این کودتا همچنان ادامه دارد. «در تمام این سال‌ها این همه اصرار بر مذاکره و تفاهم و کذا یک دلیل بیشتر ندارد: برگرداندن آمریکا به ایران. آمریکا ساختارها و نیروهایی را در ایران به جا گذاشته که اگر برگردد، کسانی که در این سال‌ها به سمت کودتا پیش رفتند، قدرت دائمی پیدا می‌کنند و نظام را عوض خواهند کرد.» 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

مقامِ صبر علیرضا شفاه، برنامه تلویزیونی معلم بعثت «[رهبر انقلاب] به ما وعده دادند. مگر ایشان نگفت که به قله می‌رسیم؟ کی فکرش را می‌کرد که انقدر تلخ باشد؟ گام به گامِ این راه تا قله با خون نوشته شده است. صبر، دیدار انسان با ضعف خودش است. نوع تازه‌ای از انسان [ظهور کرده است.] نوعی که مسئولیت بودنِ خودش را بر عهده می‌گیرد. صبر می‌کند. صبر مال کسی است که اراده دارد. انسانی که جان‌ش با صبر شکل پیدا می‌کند. چنین انسانی، البته به نتیجه خواهد رسید.» 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com