​«ترامپ حالا دارد تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی از غذاها را توئیت می‌کند، در حالی که ملوانان نیروی دریایی آمریکا به دلیل سوءتغذیه طولانی‌مدت، عملاً در حال از دست دادن وزن بدن و افت سیستم ایمنی خود هستند. این واقعاً تنزل به یک حضیض و انحطاط جدید است.» https://fxtwitter.com/HealthRanger/status/2094169082010448243

تاکتیک جدید ایران، استفاده از راکت‌های مین انداز در تنگه‌هرمز @TasnimNews

🔹@ricwe123: آن زمان در آغاز جنگ علیه ایران، زمانی که از یک کشتی غیرمسلح ایرانی دعوت شد تا در کنار ایالات متحده در یک رزمایش دریایی هند شرکت کند. از ملوانان آن روی زمین استقبال شد و به عنوان نشانه‌ای از همکاری، از مقابل رئیس‌جمهور رژه رفتند. سپس در آخرین لحظه، ایالات متحده به طور ناگهانی از رزمایش عقب‌نشینی کرد، تنها برای اینکه دور بزند و همان کشتی را که درست در کنارش ایستاده بود، اژدر باران کند. آنچه در پی آمد حتی کریه‌تر بود. ایالات متحده پس از حمله به یک شناور غیرمسلح، از نجات ملوانانی که به دریا انداخته بود خودداری کرد و آنها را رها کرد تا غرق شوند. کار دردناک و غم‌انگیز بیرون کشیدن اجساد به نیروی دریایی سریلانکا واگذار شد. این جنگ نبود، خیانتی از شرم‌آورترین نوع بود: کمینی که تحت پوشش دیپلماسی انجام شد و به دنبال آن امتناعی سرد از نشان دادن حتی ابتدایی‌ترین شرافت انسانی به رو به مرگ‌ها. این اتفاق نمایانگر فروپاشی تمام هنجارهایی است که ظاهراً بر رفتار متمدنانه در دریا حاکم است. و با این حال، به جای خشم و انزجار، بخش زیادی از واکنش رسانه‌های آمریکایی بی‌تفاوتی یا توجیه تراشی بوده است. بمباران یک مدرسه دخترانه کنار گذاشته می‌شود و از سر بی‌توجهی از آن می‌گذرند؛ صحبت از بمباران فرشی (شلاق‌باری) تهران به‌گونه‌ای مطرح می‌شود که گویی صرفاً یک گزینه سیاسی دیگر است. هنگامی که جنایات، عادی‌سازی می‌شوند و قساوت و بی‌رحمی به عنوان «استراتژی» تطهیر می‌شود، مرز بین گزارش‌گری و شریک جرم بودن شروع به از بین رفتن می‌کند. https://fxtwitter.com/ricwe123/status/2094483082430824782 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2094587515244065065

‌🔻تاب‌آوری بدون بازدارندگی منجر به پایان تجاوز دشمن نمی‌شود! ‌ ‌جنگ میان ایران و آمریکا هفته‌هاست وارد بازی تاب‌آوری شده است. ایران در بازی تاب‌آوری به دنبال حفظ بقا و ایجاد بازدارندگی از طریق انکار موفقیت دشمن است. آمریکا نیز به دنبال آن است که با فشار چندلایه این تاب‌آوری را بشکند. در تاب‌آوری، فشار در درون جذب، مدیریت و مهار می‌شود؛ هدف، حفظ بقا، تداوم عملکرد و صیانت از ظرفیت‌های ملی در برابر ضربه است. ‌اما در بازدارندگی، مسئله فراتر از تحمل فشار است و باید محاسبات دشمن درباره مطلوبیت و امکان موفقیت در توسل به زور تغییر کند؛ به‌گونه‌ای که اقدام خصمانه برای او پرهزینه، پرریسک یا کم‌فایده شود. ‌از این منظر، تاب‌آوری بخشی از بازی بزرگ‌تر جنگ است و کارکرد آن صرفاً تحمل ضربه نیست. کشوری که بتواند پس از ضربه، ظرفیت‌های حیاتی خود را حفظ کند، عملکرد خود را ادامه دهد و سریع‌تر بازیابی و انطباق پیدا کند، می‌تواند احتمال موفقیت دشمن را کاهش دهد. بنابراین، تاب‌آوری می‌تواند یکی از پایه‌های بازدارندگی مبتنی بر انکار باشد؛ زیرا به دشمن نشان می‌دهد که واردکردن ضربه لزوماً به دستیابی به هدف منجر نخواهد شد. ‌با این حال، تاب‌آوری به‌تنهایی همه مسئله بازدارندگی را حل نمی‌کند. بازدارندگی می‌تواند علاوه بر انکار، بر مجازات نیز استوار باشد؛ یعنی دشمن بداند که اقدام او با هزینه‌ای جدی و قابل‌تحمل برای خودش مواجه خواهد شد. در این سطح، مسئله دیگر صرفاً نتوانستن دشمن در دستیابی به هدف نیست، بلکه نامطلوب‌شدنو پرهزینه شدن اقدام برای دشمن است. ‌از این رو، اگر بازدارندگی نتواند محاسبه هزینه ـ فایده طرف مقابل را تغییر دهد، اتکای صرف به تاب‌آوری ممکن است کشور را در معرض چرخه‌ای از ضربه و فرسایش قرار دهد. تاب‌آوری می‌تواند تضمین کند که ضربه به فروپاشی منجر نمی‌شود، اما لزوماً تضمین نمی‌کند که دشمن از واردکردن ضربه منصرف شود. ‌در نتیجه، تاب‌آوری باید مکمل بازدارندگی باشد. تاب‌آوری با حفظ ظرفیت‌های حیاتی، تداوم عملکرد و کاهش احتمال موفقیت دشمن، پایه بازدارندگی مبتنی بر انکار را تقویت می‌کند؛ در حالی که توان پاسخ و تحمیل هزینه، بازدارندگی مبتنی بر مجازات را تقویت می‌کند. ‌زمانی می‌توان به پایان‌ یافتن جنگ امیدوار بود که کشور هم توان ایستادن پس از ضربه را داشته باشد و هم بتواند دشمن را از واردکردن آن ضربه منصرف کند و قدرت راهبردی زمانی کامل‌تر می‌شود که هر دو گزاره برای دشمن باورپذیر باشند. ‌

کودتا در سایه حسین کچویان - مرداد ۱۴۰۵، میدان منیریه رهبر شهید انقلاب در آخرین سخنرانی خود از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی با عنوان کودتا یاد کرد. حسین کچویان در این سخنرانی خیابانی‌اش توضیح می‌دهد که چگونه این کودتا همچنان ادامه دارد. «در تمام این سال‌ها این همه اصرار بر مذاکره و تفاهم و کذا یک دلیل بیشتر ندارد: برگرداندن آمریکا به ایران. آمریکا ساختارها و نیروهایی را در ایران به جا گذاشته که اگر برگردد، کسانی که در این سال‌ها به سمت کودتا پیش رفتند، قدرت دائمی پیدا می‌کنند و نظام را عوض خواهند کرد.» 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

مقامِ صبر علیرضا شفاه، برنامه تلویزیونی معلم بعثت «[رهبر انقلاب] به ما وعده دادند. مگر ایشان نگفت که به قله می‌رسیم؟ کی فکرش را می‌کرد که انقدر تلخ باشد؟ گام به گامِ این راه تا قله با خون نوشته شده است. صبر، دیدار انسان با ضعف خودش است. نوع تازه‌ای از انسان [ظهور کرده است.] نوعی که مسئولیت بودنِ خودش را بر عهده می‌گیرد. صبر می‌کند. صبر مال کسی است که اراده دارد. انسانی که جان‌ش با صبر شکل پیدا می‌کند. چنین انسانی، البته به نتیجه خواهد رسید.» 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

همیشه مهاجم ابراهیم متقی «مشکل مصدق این بود که آمریکا را به عنوان تهدید و دشمن تلقی نمی‌کرد؛ آمریکا را به عنوان نیروی سوم تلقی می‌کرد. شما نباید انتظار داشته باشید که الگوی رفتاری آمریکا بعد از ۱۹۴۵ یعنی جنگ جهانی دوم و ۱۹۵۳ یعنی کودتای ۲۸ مرداد تا امروز، تغییر بنیادی پیدا کرده باشد. آمریکا ۴۷۵ پایگاه نظامی در حوزه‌های جغرافیایی مختلف دارد. جنگ‌های بی‌پایان بخشی از واقعیت سیاست خارجی آمریکاست.» 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

بنده سعی دارم کمتر از دیگرکانالها محتوایی رو بازنشر کنم؛ اما هر سه کارشناس بالا هر کدام در حوزه تخصصی خودشان جزو سرآمدان کشور هستند که پیشتر در یک لیست به معرفی آنان پرداخته بودم. دکتر حسین کچویان عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران هستند؛ درک عمیق و دقیق ایشان از غرب و نیز انقلاب اسلامی که آن را انفتاح تاریخ مینامند، ایشان را از سایرین در این حوزه، متمایز کرده و در جایگاه بالاتری قرار میدهد. صدالبته، معرفی این کارشناسان و بازنشر برخی محتواهای آنها به منزله تأیید تمام مطالب آنها نبوده، نیست و نخواهد بود.

اگه کسی از دوستان ساکن قم هست که به حوزه‌ی رهبری‌پژوهی علاقه‌مند باشه و مشتاق حضور در جلسات مباحثه، به صفحه‌ی شخصی بنده پیام بدهد. http://Eitaa.com/ahs_tafreshi

چه مبارزی! 📌احمد زیدآبادی نوشت: علی کریمی فوتبالیست معروف اعلام کرده است که از این لحظه به بعد از هیچ شخص و حزب سیاسی حمايت نمی‌کند و در حد توانش به مبارزه علیه آنچه "رژیم اشغالگر شیعه" نامیده است، ادامه خواهد داد! با این مبارزهٔ کمرشکنی که علی کریمی از هزاران فرسنگ فاصله علیه جمهوری اسلامی به راه انداخته، کاسب محل ما سخت نگران است که نکند کمر این فوتبالیست سابق عیب و ایرادی پیدا کند! رژیم‌های سیاسی باید ميليون‌ها دلار در سال هزینه کنند که آدم‌های فحاش و هتاکی مثل علی کریمی تحت عنوان مبارزه‌کنندگانِ  علیه آنها شناخته شوند و بعد انگار خدا، خیل عظیمی از این قسم "مبارزان" را مفت و مجانی در کاسهٔ جمهوری اسلامی گذاشته است! اگر قرار به سقوط و سرنگونی جمهوری اسلامی باشد، بخشی از حامیان سرسخت و افراطی و متوهم آن، نقش اصلی را در این ماجرا بازی خواهند کرد و گرنه آدمی در سطحِ دانش و فرهنگ علی کریمی که در حوزهٔ سیاست، هیچ هنری جز اهانت به بزرگان دیانت اسلام در چنته ندارد، جز آنکه به تثبیت و تداومِ حیات نظام کمک کنند، نقش دیگری نداشته و نخواهد داشت!