روایت کارشناس غربی از وضعیت سوریه ۲۰۲۶ 🔵«چارلز لیستر» مدیر برنامه سوریه در «موسسه خاورمیانه» مستقر در واشنگتن: من تازه از سفر دیگری به سوریه برگشتم. نکات زیادی وجود دارد اما یکی از چیزهایی که کاملاً محسوس بود این است که جنگ علیه ایران موج‌های عمیق منطقه‌ای و اقتصادی ایجاد کرده که مستقیماً ظرفیت سوریه برای بازیابی معنادار را به چالش کشیده و این وضعیت برای آینده قابل پیش‌بینی ادامه خواهد داشت. 🔵برای روشن شدن موضوع، بازیابی سوریه حتی قبل از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران حدود هشت ماه پیش، با چالش‌های زیادی روبه‌رو بود. اما شرایط از آن زمان به‌شدت بدتر شده، عمدتاً به خاطر دو پیامد به‌هم‌پیوسته: بحران تنگه هرمز و حملات به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس. 🔵سوریه به‌شدت تحت تأثیر افزایش قیمت کالاها قرار گرفته است. همه تحت تأثیر این موضوع بوده‌اند، اما سوریه هیچ ظرفیتی برای مقابله موقت با افزایش قیمت انرژی و مواد غذایی، قطع ناگهانی عرضه و تمام اثرات تورمی ناشی از آن ندارد. این موضوع به جمعیت آسیب‌پذیر کشور ضربه سختی زده است. 🔵پس از سقوط اسد، دولت انتقالی سوریه از سوی کشورهای منطقه کمک مالی دریافت می‌کرد؛ برای پرداخت حقوق‌ها، خرید گاز برای تولید برق و خیلی چیزهای دیگر. به من گفته شد که همه این کمک‌ها در حال قطع شدن است، چون کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در حال صرفه‌جویی در هزینه‌ها و تمرکز بر داخل خودشان هستند. 🔵از زمان سقوط اسد، سوریه بیش از ۵۰ میلیارد دلار قرارداد سرمایه‌گذاری منطقه‌ای (نه صرفاً تفاهم‌نامه) به دست آورده بود. بیشتر آن‌ها قرار بود در سال ۲۰۲۶ اجرایی شوند، اما تقریباً همه آن‌ها از زمان شروع جنگ علیه ایران در فوریه متوقف شده‌اند. به‌علاوه، برخی از بزرگ‌ترین بودجه‌های کمک کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تا ۸۰ درصد کاهش یافته است. 🔵حدود ۸۵ درصد از سوری‌ها زیر خط فقر زندگی می‌کنند، اما کمک‌کنندگان حمایت خود را از برنامه بازیابی سوریه و نیازهای امدادی به‌شدت کاهش داده‌اند. صندوق تحت مدیریت سازمان ملل برای تأمین حداقل نیازها فقط ۳۲ درصد ظرفیت دارد. 🔵با نزدیک شدن به زمستان، این یک فاجعه است. به‌علاوه افزایش هزینه‌های سوخت نیز وجود دارد. 🔵با توجه به اینکه هیچ چشم‌اندازی برای پایان جنگ ایران وجود ندارد، نگرانی جدی وجود دارد که فصل دوم جنگ منطقه‌ای فقط مسئله زمان باشد و همه چشم‌ها به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به‌عنوان نقطه عطف دوخته شده است. اگر این اتفاق بیفتد، گذار پساجنگ سوریه با مشکل بزرگی روبه‌رو خواهد شد. 🔵ترامپ موضعی جسورانه در حمایت از بازیابی سوریه اتخاذ کرد. اما با جنگ علیه ایران و تصمیم واضح برای پیگیری سیاست فرسایشی علیه تهران، دولت ترامپ شرایطی برای بی‌ثباتی بسیار بیشتر ایجاد می‌کند. 🔵هیچ شکی نیست که گذار سوریه با چالش‌های داخلی قابل‌توجه زیادی روبه‌رو است، اما اما هیچ‌یک از این چالش‌ها به‌اندازه پیامدهای منطقه‌ای ناشی از جنگ ایران، تهدیدی وجودی برای چشم‌انداز احیای سوریه به شمار نمی‌روند. این یک هشدار است و زمان به‌سرعت در حال سپری‌شدن است.

🔴 سفر لاوروف به تهران؛ احتمال انتقال پیام آمریکا از مسیر مسکو ✍️ سرویس بین‌الملل جماران: 🔻 سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، قرار است روز دوشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۵ در سفری کاری به تهران با سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، دیدار و درباره تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی، وضعیت پیرامون ایران و راهکارهای کاهش تنش گفت‌وگو کند. 🔻 این سفر در شرایطی انجام می‌شود که مذاکرات مستقیم تهران و واشنگتن متوقف شده و رایزنی‌های دیپلماتیک برای دستیابی به راه‌حلی سیاسی همچنان ادامه دارد. 🔻 اهمیت این سفر از آن جهت افزایش یافته که به گفته سخنگوی کرملین، ولادیمیر پوتین در تماس اخیر خود با دونالد ترامپ، با هماهنگی رئیس‌جمهور ایران، دیدگاه تهران درباره راه‌حل احتمالی مناقشه را به طرف آمریکایی منتقل کرده است. 🔻 از سوی دیگر، لاوروف قرار است روز یکشنبه ۲۶ مهر، یک روز پیش از سفر به تهران، در بحرین در نهمین دور گفت‌وگوهای راهبردی روسیه و شورای همکاری خلیج فارس شرکت کند؛ نشستی که فرصتی برای رایزنی مسکو با کشورهای عربی منطقه درباره تحولات جاری فراهم می‌کند. 🔻 هم‌زمانی این تحرکات دیپلماتیک، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال ایفای نقش میانجی‌گرانه روسیه و انتقال پیام‌های احتمالی میان تهران و واشنگتن از طریق لاوروف را مطرح کرده است. 🔻 با این حال، تاکنون هیچ مقام رسمی از مأموریت مشخص وزیر خارجه روسیه برای انتقال پیام آمریکا به ایران خبر نداده است و این احتمال در حد یک تحلیل سیاسی باقی می‌ماند. 🔻در چنین شرایطی، سفر لاوروف به بحرین و سپس تهران می‌تواند فرصتی برای بررسی مواضع بازیگران منطقه‌ای و ارزیابی امکان کاهش تنش باشد؛ هرچند نتیجه این رایزنی‌ها و تأثیر احتمالی آن بر آینده روابط ایران و آمریکا هنوز مشخص نیست./جماران

🔻ابهام؛ میدان جدید جنگ: چرا تهدید نظامی علیه ایران جدی‌تر از هر روز است؟ ✍🏻 مهدی محمدی آنچه در روزهای اخیر در فضای نظامی و رسانه‌ای منطقه شکل گرفته عادی نیست: تحرکات عملیاتی، تشدید ادبیات تهدید، خبرهای ضدونقیض و «تعلیق آگاهانه» که می‌تواند بخشی از طراحی دشمن باشد. وضعیت راهبردی حساس‌تر شده، اما نباید فرمولی گفت «جنگ قطعاً فلان تاریخ رخ می‌دهد». 🔹جمع‌بندی جنگ انجام شده جمع‌بندی برای جنگ با ایران پیش‌تر انجام شده و امروز تقویت شده؛ با این حال می‌تواند تغییر کند یا به تعویق بیفتد. شواهد جدید ضرورت جدی گرفتن تهدید را بیشتر می‌کند. 🔹تعلیق و ابهام؛ فرسایش و غافلگیری انتظار جنگ، انتشار خبرهای متناقض و اظهارات مقامات اسرائیلی و آمریکایی خود برای دشمن موضوعیت دارد. این وضعیت توان روانی و عملیاتی ما را فرسایش می‌دهد و با عادی‌شدن نشانه‌های تهدید، زمینه غافلگیری را فراهم می‌کند؛ همان کاری که پیش از جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه هم شد. 🔹فرض را بر فریب بگذارید بخش بزرگی از آنچه دشمن، به‌ویژه اسرائیل، می‌گوید راست نیست. «قبل از انتخابات حمله نمی‌کنیم» یا «ایران قصد حمله پیش‌دستانه دارد» نباید مبنای قضاوت باشد. باید بر ضابطه‌های عملیاتی و راهبردی خود تکیه کنیم و زمام عقل را به دشمن فریبکار نسپاریم. 🔹وضعیت نظامی هر شب پرواز هواپیماهای اسرائیلی و آمریکایی بر فراز عراق و تنگه هرمز و مانورهای شبیه‌سازی حمله دیده می‌شود. ناو بوش در منطقه است، جورج واشنگتن در دریای عرب و تلاش برای اعزام روزولت ادامه دارد. حدود ۱۷ شناور در منطقه‌اند؛ دور از سواحل ما اما در وضعیت عملیاتی و زیر رصد ما. در سرزمین‌های اشغالی جابه‌جایی پدافند، باز شدن پناهگاه‌ها، پناهگاه‌های سیار و تمدید وضعیت ویژه تا سوم نوامبر دیده می‌شود. در پایگاه‌های آمریکایی نیز تحرکات، دستورالعمل‌های جدید و پرواز هلیکوپتر و پهپاد در جریان است. معنای این‌ها افزایش تحرکاتی است که ممکن است به عملیات واقعی تبدیل شود. 🔹ادبیات رادیکال‌تر محور مشترک اظهارات آنان این است که «ایران باید حمله کند» یا «قصد حمله پیش‌دستانه دارد». سفیر رژیم در سازمان ملل از تحرکات نظامی داخل ایران سخن گفته و نتانیاهو از «دفاع مستقل» و آیزنکوت از حق پاسخ ارتش در صورت وجود نشانه‌های قطعی گفته است. هم‌زمان از مذاکره آمریکا با آیزنکوت به‌عنوان گزینه جایگزینی نتانیاهو و فشار بر اپوزیسیون خبرهایی هست. در آمریکا نیز دو روایت تکرار می‌شود: «پیروزی بزرگ نزدیک است» و «نگرانی از درز اطلاعات حمله به ایران». 🔹توافق پشت‌پرده ترامپ و نتانیاهو به نظر می‌رسد ترامپ و نتانیاهو بر ماندن نتانیاهو دست‌کم دو سال دیگر توافق کرده‌اند. ترامپ حمایت علنی نکرده، اما احتمالاً نتانیاهو خواسته است آمریکا با فشار بر آیزنکوت این معادله را بپذیرد. طرح «حمله پیش‌دستانه ایران» نیز می‌تواند کمپینی اطلاعاتی علیه اپوزیسیون نتانیاهو باشد: همه‌چیز انتخابات نیست و باید برای درگیری با ایران آماده شد. هدف، توافقی است که نتانیاهو دو سال نخست‌وزیر بماند و سپس آیزنکوت جانشین شود. 🔹این جنگ، جنگ آخر نیست اگر درگیری الان یا پس از انتخابات آمریکا و اسرائیل و احتمالاً در زمستان رخ دهد، نهایی نخواهد بود، مگر اینکه بجنگیم تا جنگ بعدی برای دشمن ممکن نباشد. تا زمانی که ترامپ و نتانیاهو سر کارند، تهدید نظامی حفظ می‌شود و باید برای مجموعه‌ای از درگیری‌ها آماده باشیم. ساده‌اندیشی است که بگوییم «یک جنگ می‌کنند و رها می‌کنند». 🔹درگیری نه محدود، نه کوتاه اگر پیش از انتخابات رژیم درگیری رخ دهد، احتمالاً شبیه جنگ ۱۲ روزه است: اسرائیل آغاز می‌کند و آمریکا در میانه ضربه‌ای می‌زند و اعلام پیروزی می‌کند. باید فرض کنیم آمریکا کنار اسرائیل است؛ پس پاسخ باید به آمریکا، اسرائیل و متحدان منطقه‌ای دشمن داده شود. «درگیری محدود» وجود نخواهد داشت و اگر آغاز شود، ترور، ضربه به زیرساخت‌ها و برنامه هسته‌ای و کوه کلنگ در آن هست. ممکن است بخواهند آن را کوتاه نگه دارند، اما ما اجازه نمی‌دهیم؛ جنگ ۴۰ روزه هم قرار بود ۱ تا ۲ هفته باشد، اما ۴۰ روز شد. این بار هم درگیری طولانی و از نظر زمانی و مکانی توسعه خواهد یافت. 🔹سه نگرانی دشمن ۱. حمله به اردن و ترس از تبدیل آن به مدل روتین حملات موشکی غافلگیرانه و سریع به اهداف حساس. ۲. حملات به ناوها؛ موشک‌هایی که نزدیک ناو منفجر می‌شوند و فرار از آن‌ها ممکن نیست. این ارتش آمریکا را نگران کرده است. ۳. یمن؛ خیزش انصارالله، آزادسازی بیش از ۶۰۰۰ کیلومتر مربع و بن‌بست عربستان که محاسبات آنان را به هم زد. 🔹جنگ آینده تکرار گذشته نیست در جنگ آینده مدل دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه تکرار نمی‌شود؛ ضربات سهمگین‌تر، خلاقانه‌تر و متفاوت‌تر خواهد بود. بخشی از ادبیات دشمن پوشاندن ضعف و ترس است. ما مصمم و با اعتمادبه‌نفس هستیم و طرح‌ریزی قدرتمندی انجام شده است.

نمونه بازی رسانه‌ای دشمن، بحث بمب‌های سنگرشکن است. GBU-43 بمب نفوذپذیر نیست و برای کوه کلنگ مناسب نیست. در جنگ ۱۲ روزه ۱۴ بمب GBU-57 به فردو شلیک شد و کاری نکرد. کوه کلنگ از فردو عمیق‌تر و پیچیده‌تر است و این بمب برای تأسیسات زیرزمینی با سربار بالای ۱۰۰ متر مناسب نیست، مگر اینکه آمریکا سلاح دیگری به کار ببرد که برای آن هم سلاح مناسبی ندارد، یا جای دیگری را بزند، یا عملیات زمینی در نظر داشته باشد. این بازی تبلیغاتی برای ایجاد «لنگر شناختی» است تا شلیک بمب مادر را پیروزی بزرگ جا بزنند. اما جنگ بعدی نمایشی نیست؛ جدی است و ترور، برنامه موشکی و آشوب مسلحانه در آن هست. با این حال، با این بمب خاص در آن نقطه خاص اتفاق خاصی نمی‌افتد. @mohammadi61

دیپ‌سیک (@deepseek_ai) ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ دیپ‌سیک مدل DeepSeek-V4.1-Flash-1017 را در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر کرد. این مدل از عملکرد ارتقایافته در بنچمارک‌ها، سرعت بالاتر در انجام تسک‌ها و هزینه‌های کمتر برخوردار است. این مدل از یادگیری تقویتی (RL) همراه با خودبازخورد بهره می‌برد تا قابلیت‌های توسعه پروژه از ابتدا تا انتها (End-to-End) مانند ساخت بازی و مدل‌سازی سه‌بعدی را بهبود بخشد. • رابط‌های برنامه‌نویسی (APIs): ای‌پای‌آی‌های جستجو و دریافت اطلاعات (Search & Fetch APIs) اکنون با قیمت ۰.۷۵ دلار به ازای هر ۱,۰۰۰ فراخوانی به‌صورت عمومی در دسترس هستند و صورت‌حساب مالی آن‌ها از ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شود. • دسترسی: این مدل به‌صورت متن‌باز از طریق هگینگ فیس (Hugging Face) و مدل‌اسکوپ (ModelScope) قابل دسترسی بوده و برای نسخه DeepSeek Harness v0.2.1-rc.1 و نسخه‌های بعدی بهینه‌سازی شده است. خلاصه هوش مصنوعی Cocoon DeepSeek (@deepseek_ai) October 17, 2026 DeepSeek releases DeepSeek-V4.1-Flash-1017 on Oct 17, 2026, offering improved benchmark performance, faster task completion, and shorter outputs than previous versions. The model, optimized for platforms like DeepSeekHarness and Tencent CodeBuddy, leverages reinforcement learning for end-to-end project development, including game creation and 3D modeling. Additionally, DeepSeek opens its Search & Fetch APIs to all users at $0.75 per 1,000 calls (free until Oct 31, 2026), and the new model is open-sourced via Hugging Face and ModelScope. Cocoon AI Summary https://fxtwitter.com/deepseek_ai/status/2111375640717033777

🔻توضیح "فرهاد قدوسی": این‌گزارش تا حدی بصورت تبلیغاتی نسبت به DeepSeekسوگیری مثبت دارد ولی در کل اطلاع دهنده است.‌ 🔸خلاصه هوش مصنوعی Cocoon دیپ‌سیک (DeepSeek) مدل «v4.1-Flash 1017» را منتشر کرده و نقشه قدرت هوش مصنوعی در جهان را به لرزه درآورده است. این مدل عملکردی در سطح مدل‌های پیشرو (Frontier) را در قالب یک مدل متن‌باز سبک با ۷۶۳ میلیارد پارامتر ارائه می‌دهد که حتی روی رایانه‌های شخصی خانگی (مانند DGX Spark) نیز قابل اجرا است. ویژگی‌های اصلی به شرح زیر است: • کارایی بالا: در بنچمارک DeepSWE موفقیت ۷۷ درصدی را ثبت کرده و از GPT-6.1 Sol (با ۷۵ درصد) پیشی گرفته است. • هزینه فوق‌العاده پایین: با قیمت ۰.۱۵ دلار به ازای ورودی و ۰.۳ دلار به ازای خروجی، بین ۸۶ تا ۹۷ درصد ارزان‌تر از مدل‌های موجود است. • نوآوری فنی: مدل‌های قبلی را با یادگیری تقویتی (RL) مبتنی بر خودبازخورد تقویت کرده و هم‌زمان با بهبود عملکرد، کاهش زمان پردازش و طول خروجی (بهبود پارتو) را محقق کرده است. 🔹استودیو یبیسو (@studio_yebisu) ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ همین الان، توازن قدرت هوش مصنوعی در جهان کاملاً به‌هم ریخت. این واقعاً خطرناک است. سهام مرتبط با هوش مصنوعی در آغاز هفته ممکن است با وضعیتی فراتر از یک سقوط آزاد مواجه شود... به صورت کاملاً تخصصی بررسی می‌کنیم که چه چیزی تکان‌دهنده است. دیگر همه‌چیز تغییر کرده است... ■ چه اتفاقی افتاده است مدلی به نام DeepSeek v4.1-Flash 1017 منتشر شد. این مدل، وضعیت هوش مصنوعی جهان را دگرگون می‌کند. یک مدل فوق‌العاده خطرناک و قدرتمند است. برای توضیح ساده درباره ماهیت این مدل: یک آزمایشگاه چینی ناگهان مدلی عرضه کرده که در برخی زمینه‌ها از مدل‌های پیشرو فراتر رفته و در سطح SOTA (بالاترین سطح هنر/فناوری) قرار دارد. مسئله اصلی عملکرد، قیمت، اندازه و ساختار آن است. از آنجا که هرکدام واقعاً ساختارشکنی کرده‌اند، تک‌تک به آن‌ها می‌پردازیم. ■ عملکرد البته به این معنا نیست که در تمام حوزه‌ها از Opus 5.5 فراتر رفته است. اما DeepSeek v4.1-Flash 1017 کاملاً در سطح SOTA قرار دارد. شاید بنچمارک DeepSWE تکان‌دهنده‌ترین بخش باشد. * نسخه فلش فعلی: نرخ موفقیت ۷۷٪، حدود ۰.۲۰ دلار به ازای هر تسک * بالاترین تنظیمات امتیاز GPT-6.1 Sol: حدود ۷۵٪، حدود ۰.۶۵ دلار به ازای هر تسک به عبارت دیگر، در این مقایسه با حدود یک‌سوم هزینه، نرخ موفقیت کمی بالاتر است. برای کاربردهایی که پیاده‌سازی و اصلاحات انبوه انجام می‌دهند، این یک تفاوت بزرگ است. اصلاً اینکه نرخ موفقیت از Sol بالاتر زده، خودش یک واقعیت ترسناک است. ■ قیمت اگر بخواهیم خیلی ساده و اغراق‌آمیز بگوییم: تقریباً رایگان است. <البته کمی اغراق> ورودی: ۰.۱۵ دلار | خروجی: ۰.۳ دلار در نمونه‌ای با ۱۰۰ هزار توکن ورودی + ۱۰ هزار توکن خروجی: حدود ۸۶ تا ۹۳ درصد ارزان‌تر از Sol و حدود ۹۳ تا ۹۷ درصد ارزان‌تر از Opus است. اگر از هارنس دیپ‌سیک استفاده کنید، نرخ هیت کش (Cache Hit) ورودی در استفاده‌های شخصی گاهی به ۹۹٪ می‌رسد. بنابراین در واقعیت حتی از این هم ارزان‌تر تمام می‌شود. قبلاً گفته بودیم Astra و Opus و Fable را بدهید که مثل آب روان بشود از آن‌ها استفاده کنیم، اما نگفته بودیم تا این حد پیش بروید! واقعاً چه بگویم، بی‌معنی است که چقدر ارزان است. حسی که دست می‌دهد این است که حدود ۲۰۰ برابر ارزان‌تر شده است. ■ اندازه نسخه متن‌باز این مدلِ فوق‌العاده خطرناک، به‌طور هم‌زمان به‌صورت رایگان منتشر شد. اندازه آن ۷۶۳B (میلیارد پارامتر) است. وزن آن به تنهایی حدود ۵۱۰.۳ گیگابایت است. مثلاً گفته می‌شود اندازه مدل‌های پیشرو در آمریکا حدود ۱۰T (تریلیون) پارامتر است؛ البته چون اطلاعات رسمی منتشر نشده دقیق نمی‌دانیم، مثلاً Kimi K3 حدود 2.8T است. خلاصه اینکه اندازه این مدل به‌شدت کوچک است. هرچه تعداد این پارامترها بیشتر باشد، محاسبات به منابع پردازشی و برق بیشتری نیاز دارد و در نتیجه هزینه‌برتر است. مدل‌های هوش مصنوعی آمریکایی منابع پردازشی سرسام‌آوری در اختیار دارند و این مشکل را با زور و پردازش سنگین حل می‌کنند. اما وقتی مدل تا این حد سبک باشد، در سطح رایانه‌های خانگی قابل استفاده است. در واقع فکر می‌کنم روی ۴ دستگاه DGX Spark یا یک Mac Studio با ۵۱۲ گیگابایت رم قابل اجرا باشد. معنایش این است که برای اجرای مدل‌های پیشرو دیگر نیازی به مراکز داده‌ی احمقانه و غول‌پیکر ندارید. ■ ساختار (مکانیزم) اینجا همان نقطه‌ای است که بیشترین تعجب را برمی‌انگیزد. DeepSeek-V4.1-Flash خودش از قبل وجود داشت. خب، مدل نسبتاً مقبولی هم بود. چون واقعاً ارزان بود و عملکرد نسبتاً خوبی داشت، با خودتان می‌گفتید «خب، هوشمندی معقولی دارد»، همین.

رسمیون اعلام کرده‌اند که همان مدل از پیش موجود را با استفاده از یادگیری تقویتی (RL) بر پایه خودبازخورد تقویت کرده‌اند. خب، از توضیح فنی مفصل صرف‌نظر می‌کنیم؛ اما خلاصه اینکه با روشی که مدل موجود را در مراحل بعدی تنظیم (Post-training) کرده‌اند، عملکرد را به طور غیرقابل باوری افزایش داده‌اند. نکته شگفت‌انگیز اینجاست که در فرآیند پس از آموزش این مدل موجود، هم‌زمان با افزایش نرخ موفقیت در تسک‌های توسعه نرم‌افزار، زمان پردازش و حجم خروجی را هم کاهش داده‌اند. هم عملکرد را بالا برده‌اند و هم هزینه‌ی استفاده‌کننده را پایین آورده‌اند. نحوه پیشرفت عملکرد آن اصلاً منطقی نیست... اصلاً نمی‌فهمم یعنی چه... باید اعتراف کنیم که آزمایشگاه DeepSeek در حال حاضر برترین و برجسته‌ترین آزمایشگاه هوش مصنوعی در جهان است. https://fxtwitter.com/studio_yebisu/status/2111391262209388763

دیپ‌سیک امروز مدل جدید DeepSeek V4.1-Flash-1017 را منتشر کرد. این مدل با هزینه‌ای بسیار ارزان‌تر، در اکثریت بنچمارک‌های فنی و برنامه‌نویسی عملکردی برتر از GPT 5.6-Sol داشته و در چندین بنچمارک کلیدی حتی از مدل پرچمدار Claude Opus 5 نیز پیشی گرفته است. ظهور چنین مدل سبک و ارزان‌قیمتی با این سطح از عملکرد، می‌تواند خبر بسیار مهمی در رابطه با حباب سهام شرکت‌های هوش مصنوعی در بازار سرمایه باشد.

تحمیل هزینه لزوماً برتری نظامی ایجاد نمی‌کند، بلکه می‌تواند به اهرم فشار تبدیل شود. اما میان اهرم فشار و بازدارندگی تفاوت مهمی وجود دارد. اولی برای تغییر رفتار طرف مقابل است، دومی برای جلوگیری از ادامه اقدام او. ‏به نظرم جمهوری اسلامی تصور می‌کند با تحمیل هزینه به دشمن می‌تواند رفتار او را تغییر دهد. من تردید جدی دارم که این فشارها در بلندمدت به تغییر مطلوب رفتار دشمن منجر شوند. ‏پیش از جنگ هم نوشته بودم که اگر قرار باشد میان آزمایش هسته‌ای و بستن تنگه هرمز انتخاب کنم، اولی را ترجیح می‌دهم. همچنان معتقدم بازدارندگی هسته‌ای معتبر از اهرم فشار مؤثرتر است. ‏اهرم فشار هرمز عمدتاً پس از آغاز جنگ به کار می‌آید، آن هم اگر بتواند امتیازی به دست آورد. اما بازدارندگی هسته‌ای می‌تواند پیش از آغاز جنگ محاسبات دشمن را تغییر دهد و به‌ویژه احتمال جنگ زمینی را به‌شدت کاهش دهد. ‏به نظرم موفقیت راهبردی میزان خسارتی نیست که به دشمن وارد می‌کنیم، بلکه این است که آیا توانسته‌ایم او را از اقدام نظامی بازداریم یا به تغییر رفتار وادار کنیم. ‏اما آیا این به معنای آن است که حالا که وارد مسیر بستن تنگه هرمز شده‌ایم، باید از این اهرم فشار صرف‌نظر کنیم؟ به نظرم نه. اساساً نباید وارد این مسیر می‌شدیم و بهتر بود به‌جای تبدیل تجارت دریایی به ابزار فشار، بر ایجاد بازدارندگی مؤثر سرمایه‌گذاری می‌کردیم. اما حالا که این اهرم ایجاد شده، کنار گذاشتن یک‌جانبه آن بدون دریافت امتیاز متقابل، از منظر چانه‌زنی راهبردی منطقی نیست. بازگشت به وضعیت عادی باید بخشی از یک توافق متقابل با امتیازات مشخص و قابل‌راستی‌آزمایی باشد. البته نباید فراموش کرد که اهرم فشار وسیله است، نه هدف. ✍حسین قتیب