یه پسربچه‌ حدودا سه چهارساله بغل مامانش‌ خوابیده و داره خوراکی میخوره‌. به هر بچه‌ای که از کنارش رد میشه تعارف می‌کنه.

آنکه نارفته و جامانده منم

فالعشقُ سلاح، في الماتم‌ صاح، حبیبی حسین . . . آنجا که عشق ، سلاح می‌شود درمیان روضه فریاد می‌زنی عزیزم حسین . . .

دلا دیدی که حاجی‌زاده هم رفت ؟. . .

می‌گفت : ما انقلاب رو صادر کردیم... کجای کارید؟ :)

همیشه کاراش رو دور تند بود هیچ‌ وقت‌ در حال استراحت و بی‌خیال ندیدمش‌. یه بار شنیدم که می‌گفت وقت کمه تهش مگه چند سال عمر می‌کنیم؟ شصت سال؟ هفتاد سال؟ هشتاد سال؟ اصلا بگو نود سال. ثانیه به ثانیه رو باید قدر بدونیم. ثانیه عزیزِ من؛ ثانیه!

مشغول مرتب کردن کتاب‌هایم بودم و بر گوشه‌ای از اوراق خواندم "خون بر شمشیر پیروز است" دیروز که چای در لیوان‌‌های شیشه‌ای می‌ریختم شنیدم از کسی که می‌گفت "انقلاب اسلامی از قلب‌ها وارد می‌شود" چند روز قبل که مشغول هم‌اندیشی درباره جنگ ۱۲ روزه بودم کسی می‌گفت "رعایت اخلاق در جنگ مهم است چون اسلام اینطور خواسته." دیشب در حسینیه معلی شیخ خطاب بر دشمن می گفت "روی نسلِ جوانِ ما اسم نگذارید‌. جوانان ایرانی، عراقی، لبنانی، یمنی، فلسطینی همه حسینی‌اند. جوانان سوری هم همینطور و بچه‌های خودتان هم روزی ملحق می‌شوند" نشسته‌ام به در نگاه می کنم اما در ذهنم تکه‌های پازل را کنار هم می‌چینم. آینده چه زیباست و خیره کننده!

یه هیئت دم گرفته : وای اباعبدالله وای اباعبدالله...

مثل پدرمان آدمِ نبی با نام حسین(ع) اشک بریزیم‌ . . .

انادی‌ یارفیقی . . .

میومد بوی سیب . . .