اگه با این حجم از خستگی و فلاکت و بدبختی درس خوندنم به هیچجایی نرسه و تهش هیچی نشم چی
هی ، دلم پرِ سنگریزه شده
ولی کیف میکنم بالم سبکه ، نیستی انگار کسی نیست سنگینش کنه .
City of stαrs
وقتی داشتم این عکس و میگرفتم با خودم گفتم نجلا واقعا به این موضوع معتقدی ؟ یعنی امروزت قراره مثل آسمونِ گرفتهی دم طلوعش همینقدر سیاه باشه ؟
و خب زندگی شروع کرد به له کردنم ، از وقتی چشمامو باز کردم. و دوباره پرده رو میکشم تا اشکام توی نورش برق نزنه .