آیات بامداد جمعه :
#قرآن
سوره زخرف : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ «46»
و همانا ما موسى را همراه با آيات (و معجزات) خود به سوى #فرعون و اشراف قومش فرستاديم پس گفت: همانا من فرستاده پروردگار عالميانم.
سوره زخرف : فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ «47»
پس چون #موسى با آيات ما به سراغ آنان آمد، آنان به آن (آيات و معجزات) خنديدند.
نكتهها:
در قرآن، ماجراى موسى و فرعون و بنى اسرائيل تكرار شده است و اين بخاطر آنست كه سرنوشت موسى و قومش با سرنوشت پيامبر اسلام و مردم مكّه شباهت دارد،
فرعون بهانه مىآورد كه موسى #فقير است و من تخت و تاج دارم، سران كفّار مكّه نيز پيامبر اسلام را فقير و يتيم و خودشان را داراى مال و مقام مىدانستند.
پيامها:
1- انبيا علاوه بر كمالات شخصى بايد معجزه داشته باشند. «مُوسى بِآياتِنا»
2- در شرايط قبيلهاى بايد به سراغ اقوام رفت.
«قالَ لِقَوْمِهِ»* ولى در شرايط حكومتى بايد به سراغ حكومت رفت.
«إِلى فِرْعَوْنَ» (در شيوه تبليغ ابتدا بايد به سراغ موانع و اصلاح عناصرى رفت كه تغيير آنهاسبب تغيير جامعه است.)
3- طاغوتها به تنهايى قدرتى ندارند،
اين #اطرافيان هستند كه به طاغوتها زور مىدهند. «فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ»
4- خنده و تمسخر نشانه پوكى و سبكسرى و هوچىگرى مخالفان است.
«إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ»
آیات بامداد یکشنبه :
#قرآن
سوره زخرف : وَ نادى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ
قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَ فَلا تُبْصِرُونَ «51»
و #فرعون در ميان قوم خود ندا داد و گفت:
اى قوم من! آيا حكومت مصر از آن من نيست و اين نهرها از زير (كاخ) من جارى نيست؟ آيا (عظمت مرا) مشاهده نمىكنيد.
سوره زخرف : أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَ لا يَكادُ يُبِينُ «52»
بلكه من از اين كسى كه بى مقدار است و نمىتواند روشن سخن بگويد بهترم.
نكته ها:
جملهى «أَنَا خَيْرٌ» در قرآن، يك بار از ابليس صادر شده است و بار ديگر از فرعون.
دشمن، كوچكترين نقطهى ضعف را بزرگ جلوه مىدهد.
بيان حضرت موسى كمى سنگين بود، خودش فرمود: برادرم افصح از من است، «وَ أَخِي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي»
ولى فرعون اين مسئله را بزرگ مىكند و مىگويد: «لا يَكادُ يُبِينُ» موسى نمىتواند روشن سخن بگويد.
در اين آيات، ترس، تفاخر، استبداد، عجب، عقيده باطل، تكيه بر ثروت و استفاده از زرق و برق كه از ويژگىهاى #طاغوت است، به خوبى ديده مىشود.
پيامها:
1- طاغوتها به هنگام خطر دست به تبليغات مىزنند. «وَ نادى فِرْعَوْنُ»
2- فرعون از احساسات مردم سوء استفاده مىكرد. «يا قَوْمِ»
3- طاغوت چون منطق ندارد، به كاخ ومال خود تكيه مىكند. «أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ»
4- طاغوتها از مردم مىخواهند كه عقلشان در چشمشان باشد. «أَ فَلا تُبْصِرُونَ»
5- خودمحورى از ويژگىهاى بارز طاغوت است. «أَ لَيْسَ لِي- أَمْ أَنَا خَيْرٌ»
6- #استخفاف ديگران، از ويژگىهاى طاغوت است. «هُوَ مَهِينٌ- لا يَكادُ يُبِينُ»
7- پست شمردن ديگران به خاطر لباس و ظاهرى ساده، رفتارى #فرعونى است.
«هُوَ مَهِينٌ»
آیات بامداد پنجشنبه :
#قرآن
.
سوره دخان : وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ «30»
و همانا ما بنى اسرائيل را از آن عذاب خوار كننده نجات داديم.
سوره دخان : مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ «31»
( نجات ) از (عذاب) #فرعون ، كه مردى بزرگ طلب و از اسرافكاران بود.
سوره دخان : وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ «32»
و همانا ما آنان را به خاطر #علم بر جهانيانِ (هم زمان خود) برگزيديم.
سوره دخان : وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ «33»
و از نشانه هاى قدرت خود، آنچه را كه در آن آزمايش آشكار بود به آنان داديم. (اما چه سود)
نكته ها:
با توجّه به اينكه خداوند در آيهاى ديگر، بهترين امّتها را مسلمانان معرّفى كرده است، «كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ»
بنابراين مراد از برترى داشتن يهوديان بر جهانيان در اين آيات،
برترى بر مردم زمان خودشان است
كه به خاطر پيروى از كتاب خدا به آن دست يافتند با برترى در بعضى از ويژگى ها مانند شكافته شدن دريا و نزول مَنّ و سَلوى و ....
پيامها:
1- تحوّلات تاريخى همه در دست خداوند است. «وَ لَقَدْ نَجَّيْنا»
2- خداوند با يادآورى نجاتبخشى مؤمنان گذشته، پيامبر و مسلمانان را دلدارى مىدهد. «نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ»
3- زندگى تحت حكومت #طاغوت، عذابى است خوار كننده. «نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ مِنْ فِرْعَوْنَ»
4- رمز هلاكت انسانها، خلق و خو و عملكرد آنان است. «كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ»
5- برنامه هاى خداوند بر اساس علم است. «اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ»
6- داده هاى الهى، وسيلهى آزمايشند. آتَيْناهُمْ ... ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ