eitaa logo
دکتر احسان (محمد مهدی رضائی)
525 دنبال‌کننده
367 عکس
318 ویدیو
156 فایل
طلبه حوزه علمیه دکترای زبان و ادبیات عربی - دانشگاه تهران کارشناس ارشد مترجمی زبان عربی - دانشگاه تهران @gmail.com" rel="nofollow" target="_blank">mahdirz@gmail.com مدرس دانشگاه @mazaheb.ac.ir" rel="nofollow" target="_blank">m.rezaee@mazaheb.ac.ir مترجم رسمی قوه قضائیه @gmail.com" rel="nofollow" target="_blank">1378translator@gmail.com ناشر @gmail.com" rel="nofollow" target="_blank">qadah110@gmail.com مدیر کانال: mahdirz1980@
مشاهده در ایتا
دانلود
برداشتی شخصی از حافظ یارم چو قدح به دست گیرد بازار بتان شکست گیرد هر کس که بدید چشم او گفت کو محتسبی که مست گیرد در بحر فتاده‌ام چو ماهی تا یار مرا به شست گیرد در پاش فتاده‌ام به زاری آیا بود آن که دست گیرد خرم دل آن که همچو حافظ جامی ز می الست گیرد خداوند وقتی خود را به یاد انسان می‌اندازد، قدحِ شرابِ ذکر را به دست گرفته است و به بندهٔ خود تعارف می‌کند. یاد خدا که بیاید و انسان زیرک آن را بگیرد و به آن مشغول شود، جرعه جرعه بنوشد تا به حدّ مستی برسد؛ و چون مستی یاد خدا دل را فراگرفت، غیر او موقّتاً از دل محو و فراموش می‌شود. و اگر به توفیق خداوند این جرعه نوشیِ ذکر دوام داشته باشد، به مستی دائمی می‌رسد، ان شاء الله. از امیر مؤمنان علیه السلام روایت است: «الذِّكْرُ لَيْسَ مِنْ مَرَاسِمِ اللِّسَانِ وَ لَا مِنْ مَنَاسِمِ الْفِكْرِ وَ لَكِنَّهُ أَوَّلٌ مِنَ الْمَذْكُورِ وَ ثَانٍ مِنَ‏ الذَّاكِر». (غرر الحکم، شماره 3603) شرح آقا جمال الدين خوانسارى بر غرر الحكم، ج‏2، ص: 135: ( یاد از وظيفه‌‏هاى زبان نیست و نه از مذهب‌هاى فکر، بلکه آغاز آن از سوی یاد کرده است و آنگاه یاد کنند؛ یعنی چنین نیست که ذکر وظیفه زبان باشد، یعنی اصلاً زبان محلّ ذکر نیست؛ و نه اينکه از مذهب‌هاى فکر و اندیشه باشد؛ بلکه حق تعالی است که باید توفیق این معنا را بدهد و اسباب آن را از برای ذاکر مهيّا سازد، و آنگاه ياد كننده است که آن را درمی‌یابد و دنبال می‌کند) بُت: هرآنچه غیر خدا، دل را مشغول دارد؛ پس بیت اول، ترجمه عبارت «لا اله الا الله» است. بحر: دریای یاد، معرفت و محبت خداوند آن که دست گیرد: در مرحله اول پیامبر (ص) و ائمه (ع) و در مرحله بعد و در طول معصومان: اولیاء خدا هستند @dr_ehsan1980
دکتر احسان (محمد مهدی رضائی)
#مکالمه‌ـ‌عربی @dr_ehsan1980
معرفی کتاب خودآموز تصويری مکالمه زبان عربی: روش زبان آموزي «نصرت» منبعي مبتني بر تئوري‌هاي علمي زبان‌آموزي است که براي مبتديان و حتّی افرادي که در علوم صرف و نحو مراحلی را گذرانده‌اند، مفيد است. بديهی است که هيچ کتاب آموزشی نمي‌تواند جايگزين کافی برای حضور در کلاس يا ديگر فعاليت‌های فراگيری زبان دوم، از جمله حضور زبان‌آموز در کشور اهل آن زبان باشد. بنابراين، نمی‌توان با مطالعه‌ يک کتاب يا حتي شرکت در يک دوره آموزشي به تنهايي انتظار داشت که به درکي کامل و واضح از زبان دوم ـ آنچنان که مردمان اهل آن زبان دارند ـ رسيد. اما پس از همراهي گام‌‌به‌گام با شيوه اين کتاب و گوش دادن به لوح فشرده، تقريباً نيمي از راه طي شده است و بقيه اقدامات، به‌عنوان مکمّل خواهد بود. کتاب با مقدمه‌ای مختصر درباره ويژگی‌های زبان عربی و مروری گذرا بر قواعد دستوری زبان آغاز می‌شود. بخش آموزشی در سه سطح به شرح زير تقسيم شده است: 1. سطح یک (المستوی الأوّل)، شامل واژگان و اصطلاحات مربوط به: زیرساخت‌های زبان (أساسیات اللغة)، سلام، خوش‌آمدگویی و معرّفی اشخاص (التحیّة والترحیب والتقدیم)، کار و تحصیل (العمل والدراسه) و خرید کردن از بازار (التسوّق). 2. سطح دو (المستوی الثاني)، شامل واژگان، اصطلاحات و جمله‌های مربوط به: سفر (السفر)، گذشته و آینده (الماضي والمستقبل)، روابط دوستانه و روابط اجتماعی (الأصدقاء والحیاة الاجتماعیة)، غذا و تعطیلات (الطعام والعطلة). 3. سطح سه (المستوی الثالث): شامل واژگان، اصطلاحات و جمله‌های مربوط به: خانه و سلامت (المنزل والصحّة)، زندگی و جهان (الحیاة والعالَم)، امور روزمره (شؤون یومیة)، مکان‌ها و رویدادها (الأماکن والأحداث). در لابه‌لای مطالب، برخی ضرب‌المثل‌های رايج فصيح و عاميانه کاربردی گنجانده شده است. خاتمه کتاب شامل توضيح ده گام مؤثر در يادگيری زبان دوم با تمرکز بر يادگيری زبان عربي و اهمّيت گوش دادن در اين فرايند است. پديدآورنده: دکتر محمدمهدی رضائی (احسان) ناشر: زبان‌مهر ؛ تهران، چاپ اول: 1397 چاپ دوم: 1399 @dr_ehsan1980
9.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
يا قاصداً قبرالنبي بطيبة تَستافُ عَرْفا من نبوة أحمد (اسْتَافهُ : شمَّهُ – العَرْف: رائحة الطِیب) سلّم على ذاك الجناب وقل له هل فاطم حظيت لديك بمرقد؟! كانت لديك أثيرة وصفية فعلام لاندري لها من مشهد (الأَثير: المفضَّل على غيره) فاذا استبدّ بك الوجوم فعرّجن صوب الأحبة في بقيع الغرقد (الوُجُومٌ : صَمْتٌ، سُكُوتٌ يَسُودُهُ قَلَقٌ وَحُزْنٌ / عَرَّجَ الشيءَ: مَيَّلَهُ / الصوب: الجهة) فهناك زين العابدين وعمّه الـ ـحسن الزكي وجعفر كمحمد أقرِئهُمُ عني السلام مُسائلا هل للبتولة جنبكم من مَلحَدِ؟ فاذا وُجمت ولم تفز بإجابة فارمُق الى النجف الشريف اﻷبعد (رمَق الشَّيءَ: نَظر إليه وأتبعه بصره يرقبُه) يُنبئك مَن شهد المصائب كلّها عن قبرفاطمةَ بدون تردّد إنا أضعنا قبرها لنشيده في كلّ قلب طاهرمتودد (أضاعه: جعله مجهولاً مفقوداً / شادَهُ: بَناه) @dr_ehsan1980
👀 فصیح عربی یا لهجه ی عامیانه؟! زبانها در زبان مردم، به سمت آسان شدن و روان شدن حرکت می‌کنند. به همین علت است که بسیاری از واژه های سنگین به مرور زمان، در چرخدنده‌های زبان مردم از بین رفته یا تغییر کرده‌اند. لهجه‌ها در هر زبانی همین مسیر را طی می‌کنند. در هم مثل دیگر زبان‌ها، لهجه‌ها وجود داشتند اما کاملا غیر رسمی بودند، اما از حدود ۲۰۰ سال گذشته به این طرف، با توطئه‌ی انگلیس و فرستادن چند مستشرق به مصر، با ترفندهای عجیبی به لهجه‌ها رسمیت دادند، مثلا یکی از آنها را به ترجمه کرد، و هدف از بین بردن اتحاد زبانی میان مردم عرب زبان و فاصله گرفتن از قرآن بود، که البته تا حد زیادی هم موفق شدند. به هر حال: ۱. از آنجا که لهجه‌های عامیانه بسیار روان و با تنبلی دستگاه تکلم سازگار هستند، اگر کسی در عامیانه پیش رفت، حتی در مواقع رسمی هم ناخودآگاه زبانش به عامیانه می‌چرخد. ۲. لهجه‌ها تمامی ندارند، حتی در لهجه عامیانه عراقی، لهجه مردم کربلا، بصره، نجف و... با هم متفاوت است، مثل فارسی عامیانه.. دریایی است بی ساحل. ۳. اگر شما روی فهم و مکالمه لهجه فصیح تمرکز کنید و در کنار آن، فقط به فهم لهجه ها _ نه به زبان آوردن آنها _ اهتمام داشته باشید، وقتی صحبت می‌کنید، بعنوان فردی فرهیخته و با سواد شناخته می‌شوید. فقط کافی است که نه تنها واژگان، بلکه آهنگ و آوا را هم عربی ادا کنید، با همان قواعد تجوید. ۴. با ، تمام مهارت‌های زبانی (گفتن، شنیدن، خواندن، نوشتن) کاربردی خواهد بود، اما لهجه فقط برای گفتن و شنیدن مفید است. ۵. ما هرچقدر هم که لهجه بیاموزیم، باز هم اهل زبان می‌فهمند که عرب زبان نیستیم، پس چه بهتر که فصیح بگوییم و عامیانه را در حد فهم کلی یاد بگیریم. ۶. با یک گروه واتساپی و فعالیت‌های گذرا از این قبیل نمی‌توان زبان دوم آموخت.. باید حالا که نمی‌توانیم در محیط عرب زبان زندگی کنیم، تا آنجا که ممکن است باید محیطی تصنعی از زبان دوم برای خود بسازیم، یعنی مصمم باشیم که فقط به عربی بشنویم، به عربی صحبت کنیم، بخوانیم و بنویسیم.. با اهتمام به این شیوه، پس از مدتی، ناخودآگاه به زبان عربی فکر می‌کنیم، به زبان عربی خواب می‌بینیم. @dr_ehsan1980